`สนุกมากเล€คับ เรื่๏งเด็กช่าง.....รักจริง.........

[teemoo]

[size=10pt][size=10pt][size=10pt]เป็นเรื่องจริงของคุณ เจตคับ
บทที่ 1 : อะไรของมึงว่ะ

กรี๊งๆๆๆๆๆๆๆๆ เสียงออดบอกเลิกเรียน เฮ้อหมดคาบซะทีจะได้กลับหอง่วงนอนเหลือเกิน
นี้เป็นชีวิตประจำวันของผมครับตื่นเช้ามาต้องมาเรียน เลิกก็กลับ เป็นธรรมดาของเด็กเรียนอย่างผม(แอบชมตัวเอง)
ผมเรียนสายพาณิชย์อยู่วิทยาลัยแห่งหนึ่งในวิทยาลัยของ
ผมก็จะมีสายช่างรวมอยู่ด้วย ผมไม่ค่อยกล้าเดินผ่านไปหรอกครับกลัวผ่านพวกช่างแล้วมันจะหาเรื่อง รู้ ๆ อยู่พวกนี้โหดร้าย ผมไม่ค่อยชอบสายช่างซักเท่าไรไม่รู้เป็นงัย แต่วันนี้มีเหตุให้ผมต้องเดินผ่านทางเส้นนั้นพอผมเดินผ่าน
ก็มีเด็กช่างนั่งอยู่ที่ม้าหินอ่อนแต่ละคนน่ากลัวชะมัดเลยถึงจะดูดีหล่อ
แต่ผมว่าเถื่อน ๆ ยังไงไม่รู้ (ไม่มีใครรู้หรอกนะครับว่าผมชอบผู้ชายเหมือนกัน) มีคนหนึ่งมองมาทางผมตาตาดีทีเดียว ผมเหลือบตาไปมองนะครับแล้วก็รีบ ๆ เดินผ่านไปผมรีบมาที่รถแล้วบึ่งออกไป สักพักโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
“ฮัลโล มีอะไรไอ้วัด”
“ไอ้ เจต เย็นนี้ไปเที่ยวกันไหมวะ”
“ที่ไหน”
“ก็.......ไง”
“เอ่อ กี่โมงละ”
“ 4 ทุ่มนะมึงอย่าเลทอีกละ”
“เอ่อ” ผมกลับมาถึงคอนโดก็รีบนอนเลยเดี๋ยวตื่นไม่ทันไปเที่ยว 4 ทุ่มผมก็รีบออกจากคอนโดเพื่อไปยังจุดนัดพบ ไปถึงก็มีเพื่อน ๆ รออยู่แล้ว3,4 คน ในนั้นก็มีไอ้วัดที่โทรชวนผมตั้งแต่ตอนเย็น ไอ้วัดเป็นเพื่อนสนิทของผมตั้งแต่เรียนมัธยมแล้วครับ จนเดี๋ยวนี้อยู่ปวส. ผมกินเหล้ากับเพื่อนจนเที่ยงคืนจึงขอตัวกลับก่อน ผมเดินออกจากเธคแต่ก็เดินออกมาอีกไกล
เพราะว่ารถจอดอยู่ไกลจากเธคพอสมควร พอมาถึงรถกำลังจะเปิดเข้าไปก็ได้ยินเสียงเหมือนคนตีกัน แล้วก็มีคนวิ่งมาทางผมยืนอยู่ผมรีบไขกุญแจอาจเป็นเพราะความกลัวกุญแจ
จึงหลุดมือตกพื้นผมรีบเก็บกุญแจขึ้นหันไปอีกทีก็มีคนคนหนึ่ง
วิ่งมาชนผมล้มลงคนนั้นรีบคลานเข้าไปใต้ท้องรถผมผมรีบลุกขึ้นแล้วก็มีผุ้ชายอีก 3 คน วิ่งตามมาพร้อมด้วยไม้ในมือ ผมภาวณาในใจให้ไอ้พวกนั้นวิ่งผ่านผมไปไวไว ผมพยายามที่จะไม่หันไปมอง จนพวกนั้นมันวิ่งหายไปกับความมืด เฮ้อ นึกว่าจะโดนด้วยซะแล้ว ผู้ชายคนเมื่อกี้ค่อย ๆ คลานออกมาจากใต้ท้องรถผม อ้าว เด็กช่างเมื่อเช้านี้ สภาพตอนนี้โดนซะเยินเลยครับหัวแตก ปากแตก ลุกขึ้นยืนได้ผมก็ถาม
“เป็นอะไรไหม ไปโรงโรงบาลไหม”ที่ผมถามก็ตามมารยาทนะครับ เห๋นหัวแตกมันเลือดไหลออกมาเยอะเหมือนกัน ไม่อยากเห็นคนตายต่อหน้า แล้วชายผู้นั้นก็เดินอ้อมไปฝั่งตรงข้ามคนขับ
“เปิดประตู รถดิ จะรอให้มันมากระทืบซ้ำเหรอ” อ้าว กูผิดเหรอเนี๊ยะ ผมเปิดประตูแล้วรีบเข้าไปในรถโดยมีชายคนนั้นเปิดเข้ามาด้วยจากนั้น
ก็ปรับเบาะให้เอนนอนผมขับรถออกมามองดู
ยังเห็นไอ้พวกนั้นหันรีหันขวางคงจะยังมองหาชายคนที่นอนในรถผมอยู่ ในรถผมไม่กล้าที่จะถามอะไรจนผมพามาถึงโรงพยาบาลพยาบาล
ก็พาเข้าห้องทำแผล ผมว่าจะกลับแต่คิดไปคิดมาพาเขามาแล้วคงต้องพาเขากลับผมนั่งรอประมาณ ครึ่งชั่วโมง เขาคนนั้นก็เดินออกมา
“มานี้ก่อน” ผมก็ลุกตามไปอย่างง่ายดาย
“จ่ายตังให้หน่อย ไม่มีตัง” เขาคนนั้นยื่นบิลค่ารักษาให้ผม อะไรวะ มาเสียตังให้ใครเนี๊ยะ แต่ไหนไหนก็ไหนไหนแล้วเห็นว่าอยู่เรียนที่เดียวกัน จึงไปจ่ายเงินให้ จ่ายเงินรับยาเรียบร้อยเราก็กลับมาที่รถ
“จะให้ไปส่งไหม” ผมหันไปมองชายคนนั้น เขายังทำท่าไม่สนใจอะไร
“ไปสิ”
“แล้วพักอยู่ไหนละ”
“แถว ๆ ที่เรียนนั้นแหละ”
“งั้นก็บอกทางแล้วกัน” เขาคนนั้นก็บอกทางกลับที่พักของเขา จนผ่านไปได้ซักพักผมก็ลืมถามไปเลยว่าชื่ออะไร
“ชื่ออะไรนายนะ”
“แม็ก” เย็นชาจังเลยคนอะไรแน่ละหนานักเรียนช่าง มีอะไรก็ใช้กำลัง ยังงี้แหละดีแล้วไม่มีเพื่อนเรียนสายช่าง จนมาถึงของแม็ก ผมจอดรถเสร็จ แม็กก็เดินลงรถไปเลย จะขอบใจซักคำก็ไม่มี ช่างเหอะไม่ต้องไปสนใจ ถือว่าทำบุญ ผมขับรถกลับคอนโด ถึงคอนโดแล้วก็หลับเลยตื่นเช้ามาก็มาเรียนตามปกติ
ผมไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้เพื่อคนไหนฟัง จนพักเที่ยงผมก็ไปทานข้าวกับไอ้วัด ก็เห็นแม็กทานข้าวอยู่กับกลุ่มเพื่อน แต่ผมก็ไม่ได้สนไปมองนะครับบังเอิญเห็น
“มึงมองใครวะไอ้ เจต”
“เปล่านี้ กูก็มองทั่ว ๆ ไปแหละ” ทานข้าวเสร็จผมก็เดินกลับแต่ก็ได้ยินเสียงคนวิ่งตามมา
“เฮ้ย” ผมกับไอ้วัดหันไปตามเสียงพร้อมกับดึงแขนผมไว้
ก็แม็กนั้นแหละครับวิ่งมา
“วันนี้มึงว่างปะ” ไอ้วัดหันมามองผมแล้วหันไปมองแม็ก
“ว่างมีไร”
“กูจะเลี้ยงข้าวมึงเย็นนี้”
“เลี้ยงทำไม”
“ก็เลี้ยงที่มึงช่วยกูไง แล้วนี้เงินค่าหมอ” แม็กยื่นเงินค่าหมอให้ผม
“ไม่เอา ไม่เป็นไรหรอก”
“มึงจะเอาดีดี หรือว่ามึงจะเอาด้วยน้ำตา” ป่าเถื่อนจริง ๆ เลย
“มึงรับไว้สิไอ้เจต กูยังไม่อยากกินตีนนะมึง” กูรู้แล้วผมก็รีบรับเงินมาไม่อยากกินตีนเหมือนกัน
“เลิกเรียนแล้วมึงมารอกูอยู่ตรงนี้นะ”
“ที่นี้นะ”
“เออ แล้วมึงจะไปรอที่ไหน อย่าให้กูมารอนะมึง” แล้วแม็กก็วิ่งกลับไป จะถามชื่อเราสักคำก็ไม่มีเฮ้อ
“มึงไปรู้จักมันตั้งแต่เมื่อไร” ไอ้วัดเริ่มถามผม ผมจึงเริ่มเล่าเรื่องให้มันฟัง
“ระวังเถอะมึงซักวันมึงจะซวยไปคบกับไอ้พวกช่าง” ดูปากมันช่างอวยพร ตอนเย็นผมก็รีบมาตามนัดครับ ไม่อยากมีเรื่อง ซักพัดแม็กก็ขี่มอไซด์มา โอ้ โฮ้ แต่งซะจำสภาพรถไม่ได้เลยนะ
“ไปขึ้นรถ” อย่าบอกนะว่าจะให้ซ้อนมอไซด์คันนี้ไปมันไปได้เหรอโหลดซะเตี้ยขนาดนั้น
“เร็ว ๆ ดิ” มันจ้องมาตาเขม็งเลย เอาวะเป็นไงเป็นกันผมจึงขึ้นซ้อนท้ายมอไซด์มัน เย็นดีนะ ไม่ได้ซ้อนมอไซด์ใครมานาน แม็กพาผมมานั่งร้านอาหารแบบ ข้าง ๆ ทางนะครับ มานั่งปุ๊ปแม็กก็สั่งโน้นสั่งนี้2-3อย่าง พากูมาเลี้ยงไม่ถามซักคำว่าจะกินอะไร สั่งเองหมด
“มึงกินเบียร์ไหม” แม็กถามผม แต่ผมยังไม่ทันตอบ
“ลีโอ ขวดครับ” จะถามกูทำไม
“มึงชื่ออะไร” นึกว่าจะไม่ถามซะแล้ว
“เจต” จากนั้นผมก็เริ่มถามเรื่องนั้นเรื่องนี้ไปทั่วละครับ ถึงได้รู้ว่าแม็กเรียนอยู่ช่างกลโรงงาน
แผนกนี้ขึ้นชื่อเหลือเกินกับการชกต่อย ผมนั่ง ๆยังเสียวเลยกลัวว่าแม็กจะมีโจทย์เดี๋ยวซวยไปด้วย
“ไอ้เจต ทีหลังมึงมีเรื่องกับใครมึงบอกกูนะ กูจัดการให้”
“ไม่เป็นไร เราไม่ค่อยทะเลาะใครอยู่แล้ว แล้ววันนั้นเป็นไงละถึงโดนซะขนาดนั้น”
“ไม่มีอะไรแค่ดูไม่ถูกโฉลกก็เลยหาเรื่องแม่งเลย” อ้าวอย่างนี้เกิดมันไม่พอใจในร้านนี้ไม่ซวยไปด้วยเหรอ
“คนเดียว กับพวกมัน 3 คนนี้นะ”
“กลัวมันทำไม มือตีนมีเหมือนกัน วันนั้นสู้ไม่ได้มันมีไม้โว้ย ไม่งั้นละกว่านั้น” สาธุ ครับ ผมกับแม็กกินเบียร์หมดไปประมาณ 8 ขวดได้มั้งครับ ผมเริ่มเมาจึงบอกให้แม็กพาผมไปส่งเอารถที่ตอนนี้ยังจอดอยู่วิทยาลัย
“นี้ แม็กไปส่งเราไปเรารถหน่อยสิ อยากกลับแล้ว”
“อะไรยังกินถึงโหลเลย” นั้นไม่เรียกว่ากินแล้วครับ เขาเรียกว่าอาบ
“ยังไม่ให้กลับ”
"ค่อยมาใหม่นะ เราง่วงแล้ว"
"กูยังไม่ให้กลับ" แม็กจ้องหน้าเหมือนผมเป็นเหยื่อของมันอย่างนั้นแหละ ดู ดู ไปแม็กก็น่ารักดีนะ แต่โหดไปหน่อยจะให้จีบแม็กมาเป็นแฟนคงไม่ไวมั้งกลัวเป็นกระสอบทราย ไหนจะตัวสูงกว่า บึกบึนกว่า ไม่อยากคิดแล้ว
"มึงไปเที่ยวกับกูต่อ"
"แต่เราไม่มีเสื้อผ้าจะเปลี่ยนนะ"
"ไปหอกู"






บทที่ 2 : กูชอบมึง

แม็กพาผมออกจากร้าน เจ้าพ่อคุณรุนช่องเกิดมาเพิ่งเคย นึกว่ากำลังอยู่ในสนามมอเตอร์คอร์สเร็วปานสายฟ้าจะเริ่มไปไหนแม็กกลัวตายนะ มาถึงหอของเขาเสร็จแล้วก็พาขึ้นห้องเขาเลือกชุดอยู่นานสรุปแล้วก็เปลี่ยนแค่เสื้อ
(นึกว่าจะได้เห็นของดีซะแล้ว)
“เลือกเองนะจะใส่อะไร” ผมก็ลุกไปมองในตู้เสื้อผ้าของแม็กก็มีแต่เสื้อยืดทั้งนั้น
ก็เลยเลือกสีแดงมาเปลี่ยนแม็กใส่สีดำ เรียบร้อยก็พาผมไปเที่ยวผับแห่งหนึ่งประมาณคันทรี่สุดฤทธิ์ มันเป็นสะไตร์กูมากเลยนะหัววัวหัวควายโชว์หลาเชียว แต่ก็มาแล้วนี้ก็เลยเดินตามแม็กเข้าไป
“อ้าวเฮ้ย ไอ้แม็กวันนี้พาใครมาด้วยวะ”
“เพื่อนใหม่วะ” แม็กหันไปสนทนากับคนที่ทัก แม็กพามานั่งข้าง ๆ เวทีสั่งเบียร์มากินต่อ ซักพักก็มีเสียงมาจากเวที
“วันนี้น้องแม็กของเราก็มาเที่ยวที่ร้านอีกแล้วนะครับ งั้นก็ขอเชิญน้องแม็กขึ้นมาร้องเพลงหน่อยครับ” ผมหันไปมองแม็กเดินขึ้นเวทีไปแล้วครับ ดูแม็กคล่องเคล่วนะครับจับกีต้าได้ก็บรรเลงเพลงและร้องเลย ผมไม่รู้จักเพลงหรอกคับว่าเป็นเพลงอะไรเพราะว่าไม่รู้จักเพลงเพื่อชีวิตเท่าไร
(ที่จริงก็เกือบจะไม่รู้จักเลย) รู้แต่เนื้อเพลงมี ประมาณกระต่ายแอบรักดวงจันทร์ รอดวงจันทร์อะไรทำนองนี้แหละครับ ผมจ้องมองดูแม็กอยู่นาน อาจจะด้วยความเมาด้วยมั้งผมรู้สึกแม็กน่ารักขึ้นมาอีกเยอะเลย ผมรองทรง
คิ้วหนา ๆ ปากสีชมพู ใบหน้าเนียน ๆ ร้องเพลงก็เพราะ
เสียอย่างเดียวโหดไปหน่อย แม็กร้องเพลงจบก็เดินลงมา
“เป็นไงกูร้องเพลงเพราะไหม”
“เพราะ แม็กมาร้านนี้บ่อยเหรอ”
“อือ วันไหนเบื่อ ๆ ก็มา”
“แล้วเบื่อบ่อยไหมละไ
“ทุกวัน”
“หา..ทุกวัน”
“ทำไมมึงมีปัญาอะไร”
“เปล่า แค่ถามนะ” คนบ้าอะไรมาเที่ยวได้ทุกวัน ถามต่อเรื่องอื่นดีกว่า ผมรู้สึกเริ่มสนใจแล้วสิ เอะปิดหลักอยู่นะเจต ไม่ชอบเด็กช่างไม่ใช่เหรอ ช่างเถอะยกไว้คนก่อน
“แม็กไม่มีแฟนเหรอ” ถามเสร็จแม็กก็จ้องผมเขม้งเลยครับ ผิดอีกแล้วกู
“ไม่ถามแล้วช่างเถอะ”
“มีแล้ว เลิกแล้ว มึงจะทำไม”
“เปล่า ก็แค่อยากรู้” ตลอดเวลาที่นั่งอยู่ด้วยกันผมสังเกตเห็นว่าสายตาของแม็กนั้น
ดูเศร้าสร้อยยังไงก็ไม่รู้
ู้เหมือนคนมีทุกข์ จะตี 1 แล้ว
“แม็กกลับเถอะ จะตี 1 แล้วพรุ่งนี้เรามีเรียนนะ”
“เออ ๆ ๆ กูไปส่ง แม่ง...” อะไรวะก็กูอยากกลับโว้ย
แม็กพาผมมาเอารถที่วิทยาลัยอย่างรวดเร็ว ผมเสียทรงหมดพอลงรถเสร็จ ผมกำลังจะขอบใจที่พาผมไปเลี้ยงแต่ทันกาลแล้วครับ บื้น ฟิ้ว หายไปกลับความมืด ไม่เป็นไร เริ่มชินและอีกอย่างก็คิดว่ามีครั้งเดียวเท่านี้แหละมั้งครับที่จะได้ไปเที่ยวด้วยกั
น รุ่งเช้าผมก็มาเรียนตามปกติ
“เป็นไงไอ้เจต เมื่อคืนไปเที่ยวกับเด็กช่างสนุกไหมวะ”
“สนุกกับเตี่ย มึงนะสิ”
“อ้าวไอ้นี้ถามดีดี ล่อเตี่ยกูเลยเหรอ เดี๋ยวกูเบิร์ดกระโหลกเลย”
“ไปเหอะมึงกูหิวข้าว” ผมชวนไอ้วัดไปกินข้าวที่โรงอาหารพอไปถึงผมก็เห็นแม็กอยู่โต๊ะตัวเดิมกับเมื่อวาน ผมจึงยิ้มให้ แป่วๆ ไม่มีสัญญาณตอบกลับมา ช่างเถอะ ผมรีบกินข้าวเสร็จก็ขึ้นเรียน นี้ก็ผ่านไป 2 อาทิตย์ได้มั้งที่ไปกินข้าวกับแม็กแต่ทำไมผมยังคิดถึงแต่เรื่องของแม็ก ไปโรงอาหารผมก็มักจะมองหาว่าแม็กมานั่งอยู่หรือเปล่า
บางวันก็เห็นบางวันก็ไม่เห็น วันนี้ผมจะเดินไปเข้าห้องน้ำก็เดินผ่านแม็กพอดีแต่วันนี้ผมไม่ทักกลัวจะหน้าแตก ผมเดินผ่านไป
“ไอ้หน้าจืดไม่ทักกูเลยนะ” ชื่อมีไม่เรียก
“นี้ แม็กเรามีชื่อนะ”
“5555” นี้เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นแม็กหัวเราะ ก็คงเป็นเช่นนั้นเพราะเพิ่งเจอ
กัน2-3ครั้งเอง
“อือ กูรู้ชื่อไอ้เจตไช่ปะ” ขอบใจที่ยังอุตส่าจำได้
“วันนี้วันศุกร์ มึงไปเที่ยวกับกูอีกไหม”
“ไม่อะ ไม่อยากไป” ใครจะไปอยากไปฟังเพลงอะไรก็ไม่รู้ แต่คำตอบของผมทำให้สีหน้าของแม็กเปลี่ยนไปทันที
“มึงต้องไปกับกู” สีหน้าแม็กดูจริงจังมาก ทำไมไม่ไปกับเพื่อนมึงละผมคิดในใจ
“ไปก็ไป แต่ไปกี่โมงละ พาเพื่อนไปด้วยได้ไหม”
“2 ทุ่ม ไม่ให้พาใครไป กูไม่มีตังเลี้ยงใคร มึงไปคนเดียว มาหากูที่หอนะ” แล้วแม็กก็เดินจากไป ผมก็เดินเข้าไปฉี่แบบงง ๆ ผมกลับมานั่งที่โต๊ะเรียน
“ไอ้เจตวันนี้ไปเที่ยวไหมวะ”
“ไม่ไปอะกูมีนัดแล้ว”
“มึงนัดใครไว้วะ ไอ้เจต พักนี้มึงแปลก ไปนะ”
“แปลกยังไงกูก็เป็นของกูแบบนี้”
“เอ่อ มึงอย่าให้กูรู้นะว่ามึงแอบมีเด็กใหม่ไม่บอกกู”
“ไอ้บ้า กูไม่มีโว้ย”
“ไม่มีทำไมมึงต้องโวยวาย” จริงเฮะ ขี้เกียจเถียง วันนี้ 2 ทุ่มผมมารับแม็กตามข้อตกลง พอมาถึงก็เห็นแม็กยืนรออยู่แล้ว เสื้อยืดกางเกงยีน ผมก็เหมือนกันเหละครับรู้ว่าจะต้องไปเที่ยวที่ไหนก็เลยแต่งตัวให้พร้อม
ไม่อยากเป็นแกะดำ พอแม็กเห็นผมก็เดินเข้ามาที่กระจกรถ
“ขึ้นรถสิ” ผมบอก
“ไม่ มึงแหละลงมาไปรถกู” อะไรจะให้ไปซิ่งมอไซด์อีกแหละ กูต้องเราชีวิตไปเสี่ยงบนมอไซด์อีกละ ผมก็ลงมาซ้อนมอไซด์แม็ก แล้วทำไมผมต้องตามใจมันด้วย แม็กพาผมมาถึงร้านเดิมครับรวดเร็วปาดพายุสลาตัน นั่งทานกันไป เรื่อย ๆ แม็กก็ขึ้นไปร้องเพลง ก็ตามเดิมครับเพลงอะไรไม่รู้ผมฟังไม่ค่อยรู้เรื่องหรอกครับ ดูคนร้องอย่างเดียว จนแม็กลงมาผมเริ่มถามแม็ก
“แม็ก ทำไมนายไม่ชวนเพื่อน ๆ นายมาด้วยละ”
“พวกมันว่างเฉพาะกลางวัน”
“ทำไมละ”
“กลางคืนพวกมันก็ อยู่กับแฟนมันสิ”
“มีแฟนแล้วออกมากินเหล้ากับเพื่อนไม่ได้เหรอ”
“ลองพวกมันออกมากับกูสิแม่งพวกเมียมันจะฉีกอกเข้าให้”
“ออกมากับแม็กแล้วเป็นงัย”
“กูเป็นคนไม่ดีงัย พวกนั้นเลยไม่อยากให้ผัวมันมากับกู” งั้นเหรอดูดูแม็กก็ไม่เห็นจะเลวร้ายตรงไหนนี้หรือว่าเป็นเพราะว่าเราเพิ่งรู้จัก แต่ไม่ถามเรื่องต่อดีกว่าเดี๋ยวอารมณ์ไม่ดีขึ้นมาซวยเลย หลังจากนั้นผมก็มาเที่ยวกับแม็กบ่อยขึ้น จนเป็นขาประจำมอไซด์ของแม็ก และเริ่มรู้จักเพลงเพื่อชีวิตมากขึ้นแต่จำได้เพลงเดียวครับเพลง ทะเลใจ เชยมากเลยเนอะ และที่สำคัญผมว่าผมชอบแม็กขึ้นมาแล้ว แต่ไม่รู้ว่าที่แม็กมันชวนผมมาแบบนี้เพราะว่ามันไม่มีเพื่อนหรือเปล่า คิดสิคิด
“ไอ้เจตวันเสาร์นี้มึงไปเที่ยวกับกูนะห้ามปฏิเสธ
มึงไม่ไปเที่ยวกับกูหลายครั้งแล้วนะ กูรนู้นะว่ามึงนะไปกับไอ้เด็กช่างใช่ไหม ได้เพื่อนใหม่แล้วลืมเพื่อนเก่าเลยนะ ไหนบอกว่ามึงไม่ชอบเด็กช่างไง”
“แต่ก่อน แต่ตอนนี้กูคบ ๆ ไปก็ไม่เห็นเป็นไร” ก็ใช่นะครับ ตั้งแต่ผมรู้จักกับแม็กมาก็ดีนะครับไม่โหดร้ายอย่างที่คิด
“อือ ช่างหัวมึงแต่วันนี้มึงต้องไปเที่ยวกับกู”
“เอ่อ ๆ ๆ”
“คืนนี้กูไปรับมึงที่คอนโดนะ” หลังจากที่คุยกับไอ้วักเสร็จผมก็เดินมาที่รถนั้นแม็กนี้กำลังเดินมากับกลุ่มเพื่อน ๆ
“เฮ้ย ไอ้เจตมึงมานี้” แม็กเรียกผม ผมก็เดินเข้าไป
“นี้เพื่อนใหม่กู ชื่อเจต แหละนี้เพื่อนในห้อง ไอ้นพ ไอ้พี ไอ้ไก่”
“สวัสดีครับ” “เอ่อสวัสดี ไอ้แม็กพวกกูไปก่อนนะ” แล้วเพื่อน ๆ ของแม็กก็ขอตัวกลับ
“ วันนี้มึงจะไปไหน ไปกับกุอีกปะ”
“ไม่อะ”
“ทำไมวะ”
“วันนี้มีนัดแล้ว”
“มึงนัดกับใคร”
“เพื่อนในห้องนะไ
“มึงจะไปไหน”
“ไปเธค”
“เออ กูรู้แล้วไปกับกูมันไม่สนุกใช่ปะ”
“ไม่ใช่อย่างนั้น ไม่ได้ไปกับพวกมันหลายครั้งแล้ว”
“ช่างมึง”
“เอาไว้วันหลังนะ”
“มึงมีเบอร์ปะ”
“มี 01-*******” แม็กกดเบอร์เสร็จก็เดินไปเลย อ้าวแล้วไม่ให้กูเหรอ ช่างเถอะชินแล้ว คืนนี้ไอ้วัดก็มารับตามนัดหมาย เรามาเที่ยวเธอกันครับเต้นกันจนเที่ยงคืนนานแล้วไม่ได้เต้นไปเที่ยวเพื่อชีวิตกับแม็
กเต้นไม่ออก เสียงโทรศัพท์ผมดังขึ้นผมวิ่งเข้าห้องห้องน้ำเพื่อรับโทรศัพท์ ผมมองดูโทรศัพท์เบอร์ใครวะ
“สวัสดีครับ จะพูดกับใครครับ”
“มึงไม่ต้องมาทำเสียงหวานเลย กูเอง”
“อ๋อ แม็กมีไหน”
“มึงมีไหน”
“มีที่...........จะมาหาเหรอ”
“เหรอเดี๋ยวกูไป” ผมวางหูไป คิดในใจว่าแปลกแฮะวันนี้ทำไมแม็กอยากมาเที่ยวเธอได้ ประมาณ45 นาทีผมก็รู้สึกแปลกว่าทำไมแม็กยังมาไม่ถึงผมจึงออกไปดูหน้าเธอ อ้าวนั้นแม็กนี้
“แม็ก” ผมเรียก
“ทำไมไม่เข้าไปข้างในละ”
“กูกลัว” อู๊ย ผมละอยากจะหัวเราะ คนเถื่อนอย่างแม็กนี้นะกลัวเธค แม็กคงสังเกตเห็นอากัปกิริยาขิงผมว่ากำลังจะหัวเราะก็พูดออกมา
“ก็กูไม่เคยมาเที่ยวนี้นา”
“ตามเข้ามาสิ” ผมเดินนำหน้า พาแม็กเข้ามา แล้วแนะนำให้รู้จักกับเพื่อน ๆ ของผม จากนั้นผมก็ไปเต้นต่อ ผมก็เต้นตามจังหวะไวรุ่นนะครับก็มีทั้งผุ้หญิง ผู้ชาย กระเทย เกย์มาเต้นด้วย ผมหันมามองแม็ก ดูสายตาไม่เป็นมิตรเลย โกรธใครเปล่าเนี๊ยะ หรือว่าไม่สนุกผมจึงหยุดเต้นแล้วเดินไปหาแม็ก
“ไม่สนุกเหรอ”
“ทำไมมึงต้องเต้นด้วย” ผิดอีกแล้วกู
“ทำไมอ่ะ”
“กูไม่ชอบ” แม็กมองผมประดุจพญาเหยี่ยวมองนกน้อยผู้เป็นเหยื่อ
“มาเธคต้องเต้นสิ”
“กูไม่ให้มึงเต้น มึงเข้าใจไหม ถ้าจะเต้นมึงเต้นอยู่ตรงนี้ไม่ต้องไปเต้นกับไอ้พวกนั้น” ชักแปลก ๆ แฮะทำไมต้องมาบังคับด้วยหรือว่าแม็กหึงเราเป็นไม่ได้ ด้วยความเมาผมจึงแกล้งพูดแหย่
“หึงเราเหรอ” เท่านั้นแหละครับ
“กูไม่ได้เป็นเกย์โว้ย แล้วก็กูก็ไม่มีวันจะไปชอบเกย์ด้วย”แล้วแม็กก็ลุกเดินออกไป ผมจึงรีบวิ่งตามไป
“เดี๋ยวแม็กรอเราด้วย เราขอโทษ เราแค่พูดเล่น” แม็กหันมามองผม
“มึงไปกับกู”
“ไปไหน”
“มึงไม่ต้องถาม มึงจะไปหรือไม่ไป”
“งั้นเราขอไปบอกเพื่อนก่อนนะ” ผมวิ่งเข้าไปบอกเพื่อน ๆ แล้ววิ่งออกมา เอาอีกแล้วครับ นั้นแม็กนี้กำลังชกกับวัยรุ่นอีกคน วิญญาณลูกเจ้าพ่อมเหศักดิ์เข้าสิงผมรีบวิ่งเข้าไปช่วย เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ก็ไม่เคยตีกับใคร แล้วเขาทำไงละ เอาวะ ผมวิ่งเขาไปถีบอีกคนออกไป ไอ้นั้นลุกขึ้นมาเห็นก็ชี้หน้า
“หมาหมู่นี้หว่า มึงจำไว้อย่าให้กูเห็นหน้ามึงที่ไหนนะ” ไอ้คนนั้นก็วิ่งออกไป
“มึงมายุ่งทำไม ไม่งั้นกูน็อกมันไปแล้ว” กูผิดเองแหละ ทำดีไม่ได้ดีเลย เฮ้อ เริ่มปลงละ
แม็กเดินไปที่มอไซด์ ผมก็รีบตามไป แม็กพาผมมาร้านคาราโอเกะ เข้าไปแม็กก็สั่งเบียร์ผมไปนั่งฝั่งตรงข้าม กับแม็ก
“มึงไปทำไมฝั่งโน้นมานั่งฝั่งกูนี้” กูอยากถามจริง ๆ ว่ากูทำอะไรไม่เคยถูกในสายตามึงเลยเหรอ แม็กก็ร้องเพลงไปเรื่อย ๆ ครับตามแบบฉบับเพื่อชีวิต ผมก็นั่งฟังไปงั้นแหละครับ แต่ก็รู้สึกดีใจยังไงก็ไม่รู้ ที่ได้มานั่งกับแม็ก
“มึงมีแฟนยังไอ้เจต”....................ผมหันไปมองหน้าเจตด้วยความสงสัย
"ยัง"
"กูชอบมึง"
แม็กถามโดยไม่หันมามองผมเลย อ้าวเมื่อกี้ยังบอกว่าไม่ชอบเกย์ไง ลืมไปเราเป็นผู้ชายนี้




บทที่ 3 : ความรักมันไม่หวานอย่างที่คิดนะโว้ย

ผมจ้องหน้าดูแม็กอยู่นานเพราะไม่แน่ใจในคำพูดของแม็ก
“จ้องหน้าหาพ่อมึงเหรอ” หมดเลยอารมณ์สุนทรีเลยกู
“มึงชอบกูป่าว” ผมอยากจะบอกเหลือเกินว่าเวลาพูดกับคนคนอื่นนะหันหน้ามามองด้วย นี้อะไรถามคนอื่นแต่ตากลับไปมองทีวี
“มึงไม่ชอบตอนนี้ก็ไม่เป็นไร แต่ยังไงมึงก็ต้องชอบกู” บังคับขู่เข็ญคนอื่นให้ชอบก็ได้ด้วยวุ๊ยคนเรา
“ชอบ” หน้าด้านถามมากูก็หน้าด้านตอบ แต่ก็อย่างที่บอกนะครับไม่เคยคิดว่าจะมีแฟนเป็นเด็กช่างยังหวั่นหวั่น ๆ
“งั้นคืนนี้มึงไปนอนกับกู” จะไม่ดีมั้งจะเร็วไปป่าวพี่ เพิ่งบอกว่าชอบจะให้ไปนอนด้วยแล้ว
“มึงจะไปไหม” ตอนนี้แม็กหันหน้ามามองผมแล้วสายตาของแม็กนั้นยากที่ผมจะปฎิเสธ เอาวะเป็นไงเป็นกันมาถึงขนาดนี้แล้วนี้
“ไป”
“ดี พูดง่าย ๆ จะได้ไม่ตอ้งเจ็บตัว” อะไรนี้ถ้าไม่ยอมจะลงไม้ลงมือกันเลยเหรอ คิดถูกคิดผิดเนี๊ยะ อีกประมาณ 20 นาทีผมก็เดินทางมาถึงหอแม็ก เข้าห้องเรียบร้อยแม็กก็เข้าไปอาบน้ำ ผมก็เลยนั่งอยู่บนเตียง
(ไม่ได้รอให้ท่า นะครับ แต่ไม่รู้ว่าจะไปนั่งตรงไหน) ซักพักแม็กก็เดินออกจากห้องน้ำ แม็กใส่แต่ผ้าเช็ดตัว หุ่นแม็กดีมากเลยครับ หน้าท้องเป็นลอน ๆ ผมจ้องมองอยู่จนแม็กทัก
“มึงไปอาบน้ำสิ”
“ไม่มีผ้าเช็ดตัว” แม็กดึงผ้าเช็ดตัวผืนที่แม็กใช้อยู่ให้ผม โอ้ โฮ้ แม็กเอาขวดเบียร์ซ้อนอยู่ในกางเกงในเหรอ กูขอตัวกลับก่อนดีไหมเนี๊ยะ เกิดมันขอกูคืนนี้กูตายแน่
“มึงรีบ ไปอาบน้ำสิ” ผมเข้าห้องน้ำ อาบน้ำในหัวก็คิดไปต่าง ๆ นา ๆ ว่านี้ทำถูกแล้วหรือเปล่านี้ ผมกำลังทำอะไรลงไป ชั่งมันชอบเขาแล้วนี้ ผมอาบน้ำเสร็จก็ออกจากห้องน้ำ แม็กนอนหลับไปแล้ว ใส่กางเกงบอลสีขาว เสื้อไม่ให้ ตรงนั้นมันช่างลอยเด่นขึ้นมาเหลือเกิน ใจคอเริ่มไม่ดี หาน้ำกินก่อน กินน้ำเสร็จผมก็หากางเกงในตู้แม็กก็ได้กางเกงบอลเหมือนกันแหละครับ
ใส่เสร็จก็ มานอนข้าง ๆ โดยหันหน้าไปมองทางแม็ก จนผมหลับไปตื่นขึ้นมาเช้าแล้วแม็กหายไป(สรุปเมื่อคืนไม่ได้ทำอะไรเลยเหรอ สรุปแล้วชวนกูมานอนจริง ๆ ) ผมเดินออกไปเปิดประตูดูแม็กกำลังล้างมอไซด์คู่ชีพอยู่ ผมเลยกลับมานอนอีกครั้ง นานเท่าไรก็ไม่รู้แม็กก็เรียกผม
“ไอ้เจต มึงจะนอนไปไหนถึงไม่ตื่น” พร้อม ๆ กับเท้าของแม็กที่สัมผัสผม ผมลืมตามอง อ้าวไอ้คุณพี่แม็กกูไม่ใช่หมาตายข้างถนนนะจะได้เอาเท้ามาเขี่ยกู ผมงัวเงียขึ้นมองดูแม็ก
“มึงกลับไปได้แล้วไป กูจะออกไปข้างนอก” อะไรกั๋น นี้พ่อคุณทูนหัวเมื่อคืนให้มานอนด้วยตอนนี้ไล่กลับนี้มึงชอบกูจริงป่าวเนี๊ย (อะไรก็ไม่ได้ทำ ว่าจะลักหลับซักหน่อยกลัวตื่นมาไม่เล่นด้วยเจอตีนอีก วัยรุ่นเซ็ง) ผมก็ลุกเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วก็กลับหอ ผมเดินลงมาแอบหันขึ้นไปมองที่ห้องแม็กว่าจะออกมายืนส่งหรือเปล่า ไร้ซึ้งตัวตนหรือแม้แต่เงา แม็ก ไปดีกว่าสงสัยเมื่อคืนแม็กเมามั้งถึงได้พูดไปแบบนั้น
กลับมาถึงคอนโดก็นอนอีกเพราะรู้สึกว่ายังนอนไม่อิ่มเลย วันนี้ก็วันหยุดไม่รู้จะไปไหน ตื่นมาก็บ่ายโมงแล้ว หิวข้าวจัง แต่พอตื่นขึ้นมาหัวสมองก็คิดถึงแม็ก เฮ้อ....จะไปสนใจทำไมกับคนเย็นชาขนาดนั้น ออกไปกินข้าวดีกว่า ผมกำลังจะลุกไปกินข้าวก็มีเสียงโทรศัพท์เข้ามา
แม็ก โทรมานี้
“สวัสดีครับ”
“มึงมีไหน”
“อยู่คอนโด”
“กูจะกลับบ้านมึงจะไปเที่ยวบ้านกูไหม” มาไม้ไหนอีกละเนี๊ยะ แม็กเขาเป็นคนต่างจังหวัดนะครับก็ไกลพอสมควร พรุ่งนี้ก็วันหยุดไปก็ไปจะได้ไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วย ผมนิ่งไปชั่วขณะ
“มึงจะไปหรือไม่ไปก็ตามกูซื้อตั๋ว เผื่อมึงแล้ว” แล้วจะถามกูทำไม ชอบบังคับจังนะคุณแม็ก มันคิดว่าผมว่างทุกเวลานาทีสำหรับมันหรือไง
แต่ก็......แฮ่ ๆ
“ไป ไป แล้วไปเมื่อไรละ” จะดีใจออกหน้าออกตาไปเปล่าน้า
“ 4 โมงเย็น กูรอที่ขนส่งนะ” อีก 3 ชั่วโมงผมรีบไปกินข้าวมาเก็บของพอใกล้ถึงเวลาผมก็รีบไปขนส่งทันที เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
“มึงมีไหน”
“ถึงแล้ว แม็กอยู่ตรงไหน”
“กูรออยู่ป้อมตำรวจ แค่นี้นะ” สัญญาณก็ถูกตัดไปเลย ไม่มีมารยาทเลย ผมตรงไปยังป้อมตำรวจแม็กยืนรออยู่แล้ว พอแม็กเห็นผมก็เดินออกไปเลย ผมต้องรีบตาม อะไรรออีกนิดก็ไม่ได้ แม็กเดินขึ้นรถไปผมก็รีบตามขึ้นไปนั่งเบาะข้าง ๆ แม็ก ตลอดเวลาเดินทาง 3 ชั่วโมง แม็กไม่คุยอะไรกับผมเลย แต่ผมแอบมองแม็กอยู่บ่อย ๆ จนมาถึงหมู่บ้านของแม็ก แม็กก็พาผมลงจากรถ ชนบทมากเลยนะบ้านแม็ก แม็กพาผมเดินเข้าไปในหมู่บ้านอีกไกลพอสมควร ก็มาถึงบ้านแม็ก บ้านแม็กเก็เป็นบ้านแบบชนบททั่วไปแหละครับมีชั้นเดียว ชั้นล่างก็เก็บอุปกรณ์การเกษตรทั้งหลาย
“แม่ ๆ” แม็กเรียกหาแม่
“จ้า ลูกมาแล้วเหรอ” แม่ของแม็กโผล่หน้ามาจากประตูบ้าน หน้าตาแม็กเหมือนแม่นี้เอง
“ขึ้นมาข้างบนสิลูกมืดแล้ว”
“แม่ นี้เพื่อนผมที่เรียนหนังสือ”
“สวัสดีครับแม่
“จ้า ชื่ออะไรจ๊ะ”
“เจตครับ”
“ไปทานข้าวกันนะลูกหาทานเองนะกับข้าวอยู่ในตู้นะ แม็กพาเพื่อนไปทานสิ” นี้เป้นข้าวมื้อแรกของผมที่บ้านแม็ก ถึงจะชนบทไปหน่อยแต่ก็ธรรมชาติดีนะครับ ทานข้าวเสร็จแม็กก็พาไปอาบน้ำด้านล่างของบ้าน เย็นจังเลยแม็กอาบก่อนเรียบร้อยผมก็รีบอาบออกมา อ้าว หายไปอีกละ ไม่โรแมนติกเลย ผมรีบขึ้นบ้านเข้าห้องแม็กนอนแล้ว ผมล้มตัวลงนอนข้าง ๆ
“แม็ก หลับยัง”
“ยังมึงมีอะไร”
“บ้านแม็กน่าอยู่นะ ธรรมชาติดี”
“มึงจะว่าบ้านกูบ้านนอกก็ว่าเถอะ”
“เปล่า”
“รีบ ๆ นอนพรุ่งนี้มีงานทำ อย่ามากวนใจกู” อะไรงานอะไร ใคร ใครจะทำงาน ตื่นเช้ามาทำก็รู้ตัวครับว่าที่แม็กกลับบ้าน
ก็เพราะว่าแม่ของแม็กจะเก็บข้าวโพดซึ้งเป็นพืชที่บ้านแม็กปลูก
“ตื่น ๆ จะนอนไปถึงไหน ยังงี้จะทำงานอะไรทันคนอื่นหา” ผมงัวเงียขึ้นมา
“เช้าแล้วเหรอ” ผมก้มดูนาฬิกา
“เพิ่ง 6 โมงเอง”
“เช้าแล้วมึงไปอาบน้ำแล้วมากินข้าวเดี๋ยวต้องทำงาน”
“หา ทำงาน”
“มึงนึกว่ากูพามึงมาเที่ยวเหรอ” แม็กล้อเล่นเปล่า
“เช้านี้มึงต้องไปเก็บข้าวโพด” เก็บข้าวโพด ผมทำตาโตมองแม็ก
“เอ่อ มึงทำได้ไหม”
“ได้” ผมตอบเสียงอ่อย ๆ ก็ไม่เคยนี้ครับ พ่อแม่ เป็นข้าราชการไม่เคยรู้เรื่องเกษตรเลยแต่วันนี้ต้องมาเป็นเกษตรกร เอาวะ ครั้งหนึ่งในชีวิต หลังจากทำธุระที่บ้านเสร็จแม็กก็พาผมมาที่สวนของแม็ก มันใหญ่มากสำหรับผม
“มึงลงไปเก็บข้าวโพด ของมึงแถวเดียวพอ” เวลาเก็บข้าวโพดเขาจะให้ลงกันทีละแถวเก็บเสร็จก็ให้หักต้น
จะได้รู้ว่าเก็บเรียบร้อยแล้ว ผมคิดในใจว่าทำไมไม่ใช้เหมือนต่างประเทศที่ใช้แทร็คเตอร์ลงทีเดียวเสร็จเลย วันนี้มีคนมาประมาณ 30 คนได้แม็กบอกว่าเขามาช่วยกันทั้งนั้นแหละ
คนนี้น่ารักจัง ถ้าเป็นทางบ้านผมคงต้องจ้างหมดแหละ พอลงเก็บคนอื่นเขาเปลี่ยนแถว ส่วนผมเหรอครับแถวเดียวยังไม่เสร็จเลย ก็มันคันถ้าใครไม่เคยขอบอกว่ามันคันมากกกกกกกกกก
ผมเก็บไปก็เกาตัวเอง จนผิวของผมที่มันขาวตอนนี้มันแดงไปหมด แม่ของแม็กคงเห็นจึงเดินเข้ามาหาผม
“พอเถอะลุกไม่เคยก็อย่าทำเลย แม่ไม่ว่าอะไรหรอก”
“ไม่เป็นไรครับแม่ จะเสร็จแล้วครับแม่”
“แม่บอกแม็กแล้วว่าไม่ต้องให้ลูกทำแต่มันไม่ยอมบอกว่าลูกอยากจะลอง”
อ้าว กูไปบอกมึงตั้งแต่เมื่อไร เดี๋ยวเถอะมึง ผมหันไปมองแม็กที่ตอนนี้ก็หยุดดูผมคุยกับแม่ ผมทำหน้าบึ้ง
แต่แม็กกับยิ้มออกมา ครั้งแรกนะเนี๊ยะที่แม็กยิ้มให้เรา น่ารักจัง แอะหรือว่ายิ้มให้แม่ แต่ชั่งเถอะเข้าข้างตัวเองไว้ก่อน จนบ่ายพวกเราก็เก็บข้าวโพดเสร็จตอนเย็นก็มีรถเข้ามาขนข้าวโพดออกไป คิดว่าวันนี้บ้านแม็กคงขายได้หลายตังเหมือนกัน ตอนเย็นกลับมาบ้านเขาก็มีงานเลี้ยงกันที่บ้านแต่
เพราะความคันผมจึงรีบอาบน้ำและขึ้นห้องหาแป้งมาโรยตัวซักพักแม็กก้เดินเข้ามา
“อะนี้ยาทาแก้คัน มึงทาซะ”
“ขอบใจ”
“ทาเสร็จมึงลงไปกินเหล้ากับพวกกูนะ กูรออยู่” เออ บังคับกูจัง ผมหันไปมองมันด้วยหางตา ทายาเสร็จผมก็ตามลงไป เห็นแม็กนั่งกินกับเพื่อนคงรุ่นราวคราวเดียวกันนะครับประมาณ 7 คน ผมเดินเข้าไปแม็กให้ผมนั่งข้าง ๆ แล้วก็แนะนำผมให้รู้จักกับเพื่อน ๆ แม็ก แต่ผมจำไม่ได้หรอกครับว่าใครบ้าง
“อะของมึงกินซะ” แม็กยกแก้วเหล้าให้ผม
“นี้มันเหล้าขาวเหรอ”
“เออ มึงแดกไปเถอะ อย่าเรื่องมากที่นี้ไม่มีเหล้านอกให้มึงกินหรอก”
ผมรับแก้วมา ก็เกิดมาไม่เคยกินนี้ 40 ดีกรี ตรารวงข้าว
“ยกเลย ๆๆ” เสียงเพื่อนแม็กเชียร์ให้ผมยกแก้ว เอาวะตายเป็นตายผมยกแก้วนั้นขึ้นโคตร ๆ
รู้ได้เลยครับว่ามันไหลจากไหนถึงไหน น้ำตาผมเล็ดออกมาเลย
เพื่อน ๆ ของแม็กหัวเราะกันใหญ่ ผมหันไปมองแม็ก เฉย เหมือนเดิม เฮ้อ แต่ก็ดีครับกว่าจะมาถึงผมต้องผ่านอีก 7 คนมีเวลาทำใจผมก็ฟังเขาคุยกันไปเรื่อยและครับไม่รู้เรื่องหรอก แต่แม็กเวลาคุยกับเพื่อนดูสนุกเฮฮาดี ผมก้แอบยิ้มอยู่ในใจไม่เห็นเหมือนตอนอยู่วิทยาลัยเลยชอบทำหน้าบึ้ง ตกดึกผมรู้สึกเมาเพราะว่าไม่เคยกินเหล้าแบบนี้จึงขอตัวขึ้นไปนอน
“แม็กเราไปนอนก่อนนะ รู้สึกเมาแล้ว”
“มึงจะขึ้นไปนอนก็ไปเลยไม่ต้องมาบอกกู” พร้อมกับพูดกับเพื่อน ๆ ต่อ ใจร้าย กูงอนแล้วนะโว้ย บอกดีดี ทำไมต้องมาว่าด้วย ผมรีบลุกขึ้นไปโดยไม่หันไปมองแม็ก งอน ๆ ๆ ๆ น้อยใจ ๆ ๆ ๆ เกิดมาไม่เคยมีใครว่าให้ขนาดนี้ขนาดแฟนเก่าเขายังเอาอกเอาใจเลย
นี้อะไรแฟนก็ไม่ใช่ พูดก็ไม่เพราะ กูคิดผิดจริง ๆ เลย ผมล้มตัวลงนอนแต่ก็นอนไม่หลับเพราะมันคันจึงเกา ๆๆ จนแดงได้ยินเสียงคนเดินขึ้นมาต้องเป็นแม็ก แน่ ๆ ผมแกล้งหลับ แม็กเข้ามาจริง ๆ ด้วยสงสัยรู้ว่าเรางอน แป่ว แม็กเข้ามาเอาเสื้อแขนยาวแล้วก็เดินออกไป หลับดีกว่ากรู ผมตื่นขึ้นมากลางดึกมองดูนาฬิกานี้มันตี 3 แล้วนี้ แม็กยังไม่ขึ้นมาเหรอ ผมจึงลุกออกไปดู แม็กยังนั่งกินเหล้ากับเพื่อนอยู่เลย แต่เพื่อนแต่ละคนฟุบไปหมดแล้ว กะจะกินเป็นอาชีพเลยเหรอไง ผมจึงเดินลงไป
“มึงยังไม่หลับเหรอ”
“นอนไม่หลับ”
“ยังไม่เมาเหรอ”
“ช่างกู” ไอ้เจต เอ๊ย ปลงซะเถอะ วันนั้นมันคงเมาจริง ๆ ที่บอกว่าชอบเรา
“ตามใจ แค่เห็นว่ายังไม่ขึ้นไปนึกว่าไปไหน เลยลงมาดู” ผมลุกขึ้นจะขึ้นไปนอน
“เดี๋ยว” แม็กเอามือมาจับแขนผมไว้
“มึงนั่งกับกูก่อน” จะมาไม้ไหนอีกละเนี๊ยะ เหนื่อยใจเจงๆ
“ไหน ๆ พรุ่งนี้กลับไปเรียนไม่ทันแล้วค่อยกลับตอนเย็นแล้วกันนะ มึงจะว่าอะไรไหม” จะไปว่าอะไรเล่า ก็พามาต้องพากลับสิว่าไงว่ากัน
“พรุ่งนี้มึงไปเที่ยวน้ำตกกันนะ” หา ที่นี้มีน้ำตกด้วยเหรอ ดีใจจังจะได้ไปเที่ยว นึกว่าจะมาแง่วอยู่แต่บ้าน
“งั้นขึ้นไปนอนเถอะ พรุ่งนี้ตื่นเช้านะ” แม็กหันมามองผม ซวยอีกกูไม่น่าถามเลย แม็กลุก

[teemoo]

ต่ออันเมื่อกี้นะคับมันจบอ่ะคับ

“พรุ่งนี้มึงไปเที่ยวน้ำตกกันนะ” หา ที่นี้มีน้ำตกด้วยเหรอ ดีใจจังจะได้ไปเที่ยว นึกว่าจะมาแง่วอยู่แต่บ้าน
“งั้นขึ้นไปนอนเถอะ พรุ่งนี้ตื่นเช้านะ” แม็กหันมามองผม ซวยอีกกูไม่น่าถามเลย แม็กลุกเดินขึ้นบ้านไปเลย ผมตามขึ้นไปแม็กล้มตัวลงนอนแล้ว
“มึงมานอนข้าง ๆ กูนี้ กูจะกอด แต่มึงห้ามทำอะไรกู” ผมจึงล้มตัวลงนอนข้าง ๆ แม็กดึงตัวผมเข้าไปกอด เบา ๆ ดิกูไม่ใช่ควายนะ
“มึงเป็นแฟนกูแล้วนะ อย่าคิดนอกใจกู ไม่งั้นมึงโดน” นี้ ๆ กูไปตกลงเมื่อไรว่าจะเป็นแฟนมึง ผมหันหน้าไปมองหน้าแม็ก
“มึงหันหน้าไปทางอื่น ไม่ต้องมามองกู” กูจะดีใจหรือเสียใจดีวะ..... หลับก็หลับวะ ตื่นเช้ามา แม็กก็หายตัวไปอีกละ ผมจึงลุกออกมาเจอแม่พอดี
“แม่ครับ แม็กไปไหนครับ”
“แม็กไปตกปลากับเพื่อนจ๊า แม่นึกว่าเจตไปด้วย” ไหนบอกจะพากูไปเที่ยวน้ำตกงัย ไหนบอกกูเป็นแฟนมึงงัย แฟนเขาทำแบบนี้เหรอ กูอยากร้องไห้ โว้ย โกรธ ๆๆๆ ผมจึงเก็บของของผมแล้วไปลาแม่บอกว่ามีธุระด่วนต้องกลับ
“แม่ผมฝากบอกแม็กด้วยนะครับว่า ผมกลับแล้ว”
“ไม่รอแม็กก่อนเหรอลูก”
“ไม่ครับผมมีธุระด่วนนะครับ” ผมเดินมารอรถแล้วกลับเลย ช่างเถอะมึงไม่สนใจกู กูก็ไม่สนใจมึง น้อยใจ****



พอแค่นี้ก่อนนะคับ
 
เรื่องนี้เอาจากเวปเพื่อนบ้านนะคับ  ผมเห็นมาสนุกมากคับ และก้อเป็นรื่องที่ผมชอบที่สุดคับ  หวังว่าคนอ่านทุกคนคงจะชอบเหมือนผมนะคับ  อิอิ
 

ถ้าชอบก้อเม้น  ด้วยนะคับ   มีหลายตอนมากคับ   


ผมเป็นน้องไหม่นะคับ ก้อพึ่งอ่ะ  หัดทำคับ หากผิดพลาดไรก้อขอ  อภัยด้วยนะคับ     ขอบคุนนะคับ   

[Asuke]

 

[peet]

มาต่อนะคับ  รอคับ  เหอๆๆ

[BTS001!!]

มาต่อเร็ว ๆนะคราบบบ
อ่านแล้วก็สนุกดี ผมก็ชอบเหมือนกัน
จะเป็นกำลังใจให้นะคราบ
ขอบคุณคราบบบบบ

[nong-ac]

อ่านแล้วสนุกดีครับ
รีบมาต่อ เร็วๆนะ 

[IcEKunG]

เอามาลงต่อดิหนุกดีคราฟ เอามาจากเวปไรอะบอกได้เปล่า  ratop_0000boy0000@hotmail.com  คราฟ  ส่งมาให้ด้วยนะคราฟขอขอบคุณล่วงหน้าคราฟ

[teemoo]

มาต่อให้แล้วนะคับนะคับ 


บทที่ 4 : ความลับแตก-มึง2คนเป็นคู่เกย์กันเหรอ

ผมมานั่งรอรถโดยสารซักพักรถโดยสารก็มา ผมขึ้นบนรถตาก็หมอง ใจก็เหม่อ กลุ้ม มีแฟนไม่เหมือนคนอื่น จะหวานซักนิดก็ไม่มี แล้วหาว่าเป็นแฟนกัน แต่ก็แปลกที่ผมกลับรู้สึกรักแม็กมากขึ้น
(สงสัยไม่เคยเจอของแปลก)แต่ยังไงตอนนี้ก็โกรธ ๆๆๆ งอนๆๆๆ

ซักพักผมก็ได้ยินเสียงมอไซด์บิดเร่งแซงรถโดยสาร แล้วรถโดยสารก็ถูกโบกให้หยุด อะไรโจรปล้นเหรอ ตายแน่กู ทำไมวันนี้กูถึง ซ...ว....ย อย่างนี้ แต่ภาพที่ปรากฏนั้น แม็กนี้ แม็กเดินขึ้นมาบนรถแล้วกวาดสายตามาจนเจอผม สงสัยกูไม่ได้ตายเพราะโจรซะละมั้ง จะมาตายเพราะแม็กนี้แหละ แม็กเดินตรงเข้ามาหาผม ด้วยสายตาที่ตอนนี้เหมือนมีไฟพุ่งออกมาจากดวงตาคู่นั้น ผมอยากจะกระซิบป้าที่นั่งอยู่เบาะข้าง ๆ ว่าป้าช่วยด้วย ๆ เมื่อกี้กูยังโกรธอยู่นี้ ตอนนี้ความโกรธหายไปไหนเหลือแต่ความกลัว แม็กเดินทางถึงผมแล้วกระชากเอากระเป๋าจากมือผมไปแล้วดึงแขนผมตามไป ก่อนลงจากรถแม็กหันไปทางคนขับ
“ขอโทษนะครับ” หูเราฝาดไปเปล่าทีพูดกับคนอื่นทำไมพูดเพราะจัง ทีพูดกับกูละห้วนเชียว แม็กจูงผมมาถึงมอไซด์
“ขึ้นรถ มึงจะขึ้นดีดี หรือว่าจะขึ้นด้วยน้ำตา” ขู่กูอีกละ ไม่ได้เราต้องทำหน้าเศร้าไว้เผื่อสถานการณ์จะดีขึ้น แม็กพาผมมาถึงบ้านเหมือนเดิมครับด้วยความรวดเร็วดุจสายฟ้าฟาด
แล้วฉุดกระชากลากถูผมขึ้นไปบนห้อง
“มึงเป็นอะไร จะกลับทำไมไม่รอกู ไหนบอกจะไปเที่ยวน้ำตกกับกูไง” เอาไงเอากันวะกูขอเถียงหน่อยเถอะ
“แล้วใครละหนีไปตกปลา คนเราก็น้อยใจเป็นนะ” นี้โดนไปบ้าง พอผมพูดเสร็จก็เหมือนมีรอยยิ้มเล็ก ๆ บนปากของแม็ก แต่
“แล้วถ้ากูไม่ไปหาปลามึงจะมีอะไรกินเช้านี้ไหม บ้านกูไม่ใช่โลตัสจะได้มีหมูเห็ดเป็ดไก่ให้คุณหนูอย่างมึงกิน ” ใครจะไปรู้ละว่าจะไปหาอะไรมาให้กิน เห็นหายไปนึกว่าทิ้งเราไว้ สรุปกรูผิดอีกกก ผมก้มหน้าลงไม่กล้าสบตาแม็กแล้วตอนนี้
“แล้วทำไมแม็กไม่บอกละว่าจะไปตกปลา”
“ก็กูเห็นมึงหลับอยู่ไม่อยากปลุก กูผิดเหรอ” เอ่อ ๆ กูผิด แม็กเดินมาดึงผมเข้าไปกอดเป็นครั้งแรกที่แม็กไม่เมาแล้วดึงผมไปกอด แม็กลูบหัวผมไปด้วย รู้สึกดีจัง
“ไอ้หน้าจืดมึงหัดมีเหตุผลบ้างนะ ไม่ใช่อะไรอะไรหน่อยก็โกรธ เมื่อกี้มึงน้อยใจกูจริงๆเหรอ”
“จริงสิ ก็มันน่าน้อยใจไหมละ” ผมซบหน้าผมกับอกของแม็ก และกอดตอบ พอผมกอดตอบเท่านั้นแหละครับ แม็กปล่อยมือเลย อะไรอีกละพ่อคุณ แม็กดึงแขนผมขึ้นไปดู ตกใจหมดนึกว่ากูทำผิดอีก
“ไหนดูสิเมื่อวานผื่นหายหรือยังเหลือนิดหน่อย มากูทายาให้” แม็กไปหยิบยามาทาให้ผม เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกว่าแม็กเป็นห่วงผม ทีเมื่อคืนอยากให้ทากลับไม่ทา ขออย่าให้ผีความดีที่สิงแม็กอยู่ตอนนี้อย่ารีบออกเลย
“มาให้กูกอดอีกทีซิ “ แม็กจับผมหันหลังแล้วกอดผมไว้ ผมกำลังจะหันไปกอดแม็กตอบแต่ก็
“แม็กลูกลงมาฆ่าปลาให้แม่หน่อย”
“คราบบบแม่” อดเลยกรู แม็กวิ่งลงไปเลย ผมตามลงมา
“อ้าวเจต แม่นึกว่าลูกกลับไปแล้ว”
“ยังหรอกแม่ คนไม่เต็ม ชอบทำอะไรไร้สาระ” อ้าวไอ้คุณแม็กหลอกด่าเหรอ
“ ให้ผมช่วยอะไรไหมครับแม่”
“ไม่ต้องหรอกลูก แม่รู้ว่าลูกไม่เคยทำ นั่งอยู่ตรงนั้นแหละ”
“ครับ” รู้สึกยังไงไม่รู้แฮะที่ไม่ได้ช่วยอะไรเลย

ผมเห็นแม็กช่วยแม่ทำอาหารอย่างขมักเขม้น ช่างเป็นครอบครัวที่มีความสุขจัง จนอาหารเรียบร้อย ก็เป็นอาหารง่าย ๆ นะครับ ผมก็นั่งกินพร้อมกับแม็กและแม่ จนสายมากแล้วเพื่อน ๆ แม็กก็มาหาแม็กที่บ้าน แล้วพวกเราก็มานั่งน้ำตกกัน สวยจัง แม็กและเพื่อนตั้งวงกินเหล้ากันผมก็มานั่งข้าง ๆ แม็ก เหมือนเดิมครับ
40 ดีกรีตรารวงข้าว ลำบากกรูอีก (แม็กขอเปลี่ยนเป็นเตอกีล่าได้ไหม)
ผมก็ถูกเพื่อน ๆ แม็กบังคับขู่เข็ญให้กินเรื่อย ๆ จนผมคิดว่าผมเมานะเพราะเริ่มมองเห็นหน้าคนอื่นมีหลายหน้า ส่วนคนอื่นผมยังเหมือนเป็นปกติ

“ไม่ไหวมึงไม่ต้องกินแล้วก็ได้” แม็กหันมาบอกผม
“ไม่เป็นไร ยังกินได้”
“อวดดี”

จะถือเป็นคำชม ผมนั่งไปก็มองไปเรื่อย ๆ เพื่อน ๆ แม็กนี้ก็น่าดีเหมือนกันนะ มิน่าเขาว่าช้างเผือกให้มาหาในป่า มีคนหนึ่งนั่งข้างหน้าผมน่าตาน่ารักทีเดียวเชียว อ๋อ ชื่อพัด จำได้แล้วเมื่อคืนก็มาบ้านแม็กแต่เมื่อคืนไม่ทันสังเกตพอมาตอนกลางวันถึงเห็นว่าน่าร
ัก ผมมองไปซักพัก พัด คงเห็นว่าผมมองอยู่ก็ยิ้มให้ ผมก็ยิ้มตอบ เท่านั้นแหละครับผมหันไปมอง แม็ก อุ๊ย แ.....ม็......ก.....ไปกินรังแตนที่ไหนมาอย่ากระนั้นเลยไอ้เจต มึงเปลี่ยนโลเกชั่นในการมองเถอะ ไม่งั้นละชีวิตมึงจะหาไม่
ผมจึงเปลี่ยนไปมอง น้ำตกแทน พอจะช่วยเซฟชีวิตไปได้อีกระยะ ซักพักแม็กก็ชวนทุกคนกลับเพื่อนแม็กนี้ก็ดีนะชวนกลับก็กลับ
มาถึงบ้านไม่พูดไม่จา ขึ้นไปเก็บของ แล้วก็เดินลงมา เอากระเป๋าโยนให้ผม
“มึงหิ้วไป แม่ครับผมกลับแล้วนะครับ”
“ผมก็กลับแล้วนะครับ”
“จ๊า ลูกเจต ไว้มาเที่ยวอีกนะ”
“ครับแม่” แม็กพาผมมาขึ้นรถกลับทันทีตลอดทางก็เหมือนเดิมครับแม็กก็ไม่พูดไม่จา จนถึงขนส่งต่างคนก็ต่างลงรถ ผมว่าจะถามซักหน่อยว่าคืนนี้จะไปไหนหรือเปล่า แต่ไม่ทันแล้วครับ แม็กไปแล้ว ผมทำอะไรผิดเหรอ ผมก็ขับรถมาถึงหอ แล้วก็หลับไปเลย เพราะยังรู้สึกว่ายังเมาค้างตั้งแต่ไปเที่ยวน้ำตกจะว่าไปเที่ยวน้ำตกก็คงไม่ใช่ต้องบ
อกว่าไปนั่งเป็นเพื่อนแม็กกินเหล้าที่น้ำตก น้ำซักแอะก็ไม่ได้แตะ ก๊อก ๆ ๆ เสียงประตูผมดังขึ้น ผมมองดูนาฬิกา 3 ทุ่มกว่าแล้วนี้ ใครมาวะ ผมเดินออกไปเปิดประตู อ๋อ ไอ้วัดนี้เอง
“มึงไปไหนมาวะ ไม่ไปเรียน โทรศัพท์ก็ติดต่อไม่ได้” คงจะโทรได้อยู่หรอกอยู่ในป่าโน้น.
“เปล่า ไม่ได้ไปไหน กูไม่ค่อยสบายก็เลยปิดโทรศัพท์ด้วยอยากพักผ่อน” ผมทำเสียงเข็มและจริงจัง
“เออ ๆ กูรู้แล้ว นี้มึงแดกอะไรยัง”
“ยังเลย”
“งั้นออกไปหาอะไรแดกกันเถอะ”
“ดีเหมือนกัน กูก็เริ่มหิวละ” เอ แล้วแม็กละกินข้าวยังนะ จะโทรไปหาดีไหมนะ........ไม่ดีกว่าเมื่อเช้าไม่สนใจเราเราก็ไม่สนใจ ผมจึงออกไปทานข้าวกับไอ้วัด แต่ก็ขอขับผ่านร้านประจำที่แม็กมักจะมานั่งซักหน่อยเถอะ นั้นรถแม็กนี้(ขนาดไม่สนใจนะ) แม็กจะมากับใครหรือเปล่านะผมรีบไปทานข้าวที่อื่น
แล้วพาไอ้วัดมาเอารถเสร็จแล้วไล่มันกับเลย

“มึงเป็นอะไรวะ กูอุตส่ามาหามึงกลับไล่กูกลับ”
“มึงกลับไปก่อนเถอะ กูง่วงกูอยากพักผ่อน “
“เอ่อ ๆ กูกลับก็ได้ พรุ่งนี้มึงอย่าลืมไปเรียนละ” พอไอ้วัดกลับผมก็รีบขับรถออกไปที่ร้านประจำของแม็ก ผมจอดรถเสร็จก็ค่อย ๆ ย่องชะเง้อ เข้าไปมองในร้านแม็กนั่งอยู่ตรงที่เดิมมาคนเดียว ค่อยโล่งอก แต่.....ดะ.....ดะ...เดียว.......เดี๋ยว......ขะยี้ตาสิไอ้เจต ดูอีกทีนั้นใครมานั่งด้วยตรงนั้น ทั้งสาว ทั้งสวย ทั้งอวบทั้งอูมอย่าบอกนะว่า เ.....ป็....น.....แ...ฟ....น....แม็ก กลุ้มเลยกู จะทำยังไงดีนะ ว่าแล้วอย่าไปหลวมตัวไปชอบคนแบบนั้น ยิ่งเด็กช่างอีก เสียอนาคตอีกแล้วกู แต่นี้เราจะไม่ยอมทำอะไรเลยเหรอจะปล่อยให้โดนหลอกอย่างนี้เหรอ ไม่ได้การเราต้องไม่แพ้ ต้องทำอะไรซักอย่าง เมื่อคิดได้ดังนั้นจึงเดินเข้าไปในร้าน ด้วยวันนี้คนไม่มากทุกคนจึงรู้ว่ามีคนเดินเข้ามา รวมถึงแม็ก พอแม็กเห็นผมเท่านั้นแหละครับ เหมือนเดิม ไม่มีปฎิกิริยา ไดได เด็กเสริฟวิ่งเข้ามาหาผม
“มีโต๊ะยังครับ พี่นี้เอง พี่แม็กนั่งตรงที่เดิมครับ” เด็กเสริฟชี้ไปยังจุดที่แม็กนั่ง
“ เปล่าพี่ไม่ได้มาหาแม็ก ไม่เป็นไรพี่จะกลับละ” ก่อนเดินออกไปผมหันไปมองแม็กอีกครั้ง ประมาณ กูรู้แล้วว่ามึงมีแฟนแล้วมาหลอกกู เป็นจังหวะเดียวกับที่แม็กก็หันมามองผมพอดี ผมรีบเดินไปขึ้นรถ ผมเห็นในกระจกหลัง ว่าแม็กก็เดินออกมา
ผมรีบบึ่งรถออกไปทันทีแต่ก็ไม่วายที่จะมองดูกระจกว่าแม็กตามมาหรือเปล่า
ตุ๊บ ๆ ๆ ๆ เสียงหัวใจของผมเต้น นั้น ๆ แม็กตามมาจริง ๆ ด้วยแล้วก็ฟิ้ว...แซงหน้าผมไปเลย แต่แม็กก็จอดตัดหน้าผมเลย เอี๊ยดดดดดดดดดด เสียงเบรกจากรถผม
ผมเปิดประตูลงไป
“อยากตายรึไง” ตายห่ากูพูดออกไปได้ไง เกิดแม็กโกรธขึ้นมาฆ่าหมกศพตรงนี้ทำไงเนี๊ยะ แม็กเดินเข้ามาหาผม แม็กนี้แฟนนายนะอย่าทำอะไรนะ
เพื่อน ๆคงทราบว่าสายตาแม็กคงไม่หวานปานน้ำผึ้งหรอกนะครับ
“มึงนั้นแหละอยากตายรึงัย มึงเป็นอะไรไปหากูแล้วจู่ ๆ ก็บึ่งรถออกมา เป็นเหี้ยอะไรอีก”
“อ้าวใครอยากจะไปขัดจังหวะคนรักเขาจะจีบกัน” ไอ้เจตวันนี้มึงกล้ามากที่เถียงได้เอาเลย ๆ
“อ๋อกูรู้ละ มึงไปเลยมึงไปกับกู”
“ไปไหน ไม่ไป”
“กูบอกให้ไปไง”แม็กลากผมให้ตามไป
“เดี๋ยว ก่อนแม็ก”
“อะไรอีก มึงจะเอาอะไรอีก”
“จะเอารถไปเอง เห็นไหมว่ารถเจตจอดขวางถนนคนอื่นอยู่” ก็มันจริงนี้ครับจอดอย่างนั้นใครมาชนละแย่เลย
“งั้นมึงขับนำหน้ากูไป”
“ไปไหน”
“ไปร้านเมื่อกี้แหละ”
“ไม่ไป ไม่ไปอยากไปไม่อยากเห็น”
“แต่มึงต้องไป ถ้ามึงไม่ไปแล้วมึงจะรู้ได้งัยว่าอี่นั้นไม่ใช่แฟนกู ที่มึงบึ่งออกมานี้ก็เพราะเรื่องนี้ใช่ไหม”
ไม่มีคำตอบจากผม
“มึงก็อย่างนี้แหละ ไม่ถามชอบสรุปเอาเอง ไม่ถามอะไรกูหลงรักคนแบบนี้ได้งัย” นี้ จริง ๆ แล้วกูต้องเป็นคนพูดว่าไปหลงรักมึงได้งัย เย็นชาที่สุด ไม่มีหัวใจ (แอบดีใจที่แม็กบอกว่าหลงรักเรา)
“ไปเลยมึงนำหน้ากูไปเลย” จากนั้นเราก็มาถึงร้านแม็กพาผมเข้าไปในร้านโดยมีผูเหญิงคนนั้นยืนอยู่เห็นมะ รอกันอยู่
“แม็กไปไหนมาเหรอ” เห็นไหม ๆ เป็นห่วงเป็นใยกันขนาดนี้ไม่ใช่แฟนแล้วจะเป็นอะไร
“เราไปตามเพื่อนมานะ นี้เจต เพื่อนสนิทเรา” ผู้หญิงคนนั้นหันมายิ้มให้ผม
“นี้หนิง ลูกเจ้าของร้าน แหละโน้นที่ร้องเพลงอยู่บนเวทีแฟนหนิง” สรุปแล้วผมคิดไปเองอีกแล้วเหรอเนี๊ยะสมแล้วที่แม็กด่าผม แม็กก็ขอตัวแล้วพาผมมานั่ง ผมกำลังจะไปนั่งฝั่งตรงข้ามแม็ก ก็เจอกับสายตาพิฆาต กูรู้แล้วกูต้องไปนั่งฝั่งเดียวกับมึงใช่ไหม พอนั่งเสร็จผมก็เริ่มโดนสวดเลย
“หัดจำไว้บ้างนะมีอะไรถามกู”
“ครับ”
“ไม่ใช่ครับอย่างเดียว ทำด้วย นี้ครั้งที่ 2 แล้วนะ”
“ครับ” ก้มหน้ารับกรรมครับผิดจริง ๆ นี้เรา
“คืนนี้กูไปนอนกับมึงนะ”
“จะไปจริง ๆ เหรอ “
“อือ กูว่าไปก็ไปสิ” เป็นอันว่าคืนนี้กูเสียตัวอย่างแน่นอน ประมาณตี 1 ผมก็พาแม็กมาถึงคอนโดผม พอเปิดประตูเข้าห้องกำลังจะบอกแม็กให้อาบน้ำ แต่คงไม่ทันใจแม็กงะครับ แม็กดึงผมเข้าไปจูบ อย่างหนักหน่วง สอดลิ้นเข้ามาในปากของผมความเสียวซ่านมันแล่นขึ้นไปถึงหัวสมอง มือของแม็กเขี่ยไปที่หัวผมจนแข็งเป็นไต ปากแม็กเริ่มเลียไปตามแก้มและใบหู คงมีแต่เสียงครางของผมเท่านั้นที่มีอยู่ตอนนี้ ผมกอดแม็กไว้แน่น แม็กไล่ลิ้นจนมาถึงคอแล้วหยุด ผมมองหน้าแม็ก แม็กยิ้มให้ก่อนที่จะถอดเสื้อผมออก จากนั้นก็เริ่มจูบไซ้ไปตามลำคอ
“โอ๊ย” แม็กทั้งกัดและดูดคอ ของผมทั้งเจ็บทั้งเสียวอย่างบอกไม่ถูก แม็กไล่จนมาถึงอกใช้ลิ้นเลียหัวผม
“อ่า....เสียวจังเลย” ยิ่งผมส่งเสียงครางแม็กยิ่งรุนแรงทั้งกีดและดูดไปทั่วอกและคอ ผมก็ได้แต่เอามือจิไปตามแผ่นหลังของแม็ก จากนั้นผมก็ปล่อยมือจากหลังของแม็กเพื่อไปถอดเข็มขัดและกางเกงแม็กออก และจับเอาควยของแม็กให้ออกมาชมโลก อย่างที่คาดไว้ไม่มีผิดมันทั้งใหญ่และยาว แม็กกดหัวผมลงไปผมรู้หน้าที่ดีผมก้มลงสัมผัสกับ
น้องชาย ของแม็กมันช่างเต็มไม้เต็มมือของผมเหรอเกิน ผมเริ่มเลียวนไปตามคอหยักสลับกับดูดเป็นระยะ ๆ เสียงครางของแม็กเริ่มดังขึ้นผมได้ใจอมรวดเดียวเข้าไป
แต่มันไม่หมดครับมันยาวเกิน
“อ่า.....ซี๊ดดด” เสียงครางของแม็กสลับกับเสียงปากของผมที่ทั้งดูดทั้งเลีย น้องชายของแม็ก แม็กจับหัวผมไว้แล้วกระเด้า เข้าออกปากของผมจนผมสำลักออกมา แม็กจึงดึงผมขึ้นมาจูบปากอีกครั้งและกำลังจะถอดหางเกงผม ก๊อก ๆ ๆ เสียงคนเคาะประตู แม็กหันหน้ามามองผมคงจะถามประมาณว่าใคร ผมก็ส่ายหัว ผมเดินไปเปิดประตูโดยที่แม็กยังยืนโป๊อยู่ที่เดียว ผมว่าจะแง้มประตูออกไปดู อาจจะเป็นความซวยของผมก็เป็นได้ พอแง้มปุ๊ปประตูก็ผลักเข้ามาเลย
ลืมคล้องโซ่
“เฮ้ย ไอ้วัด”
“เฮ้ย ไอ้เจตมึง” ใช่แล้วครับตอนนี้เปรตยืนอยู่ 1 และผมส่วนบนไม่มีอะไรเลยนอกจาก รอยดูดและกัดตามคอ อกและไหล่
“มึง 2 คน” หลังจากหายจากภวังค์แม็กรีบเก็บเสื้อผ้าวิ่งเข้าห้องน้ำ ส่วนผมยืนรอคำพิพากษา

“มึง2คนเป็นคู่เกย์กันเหรอ” ไม่มีสัญญาณตอบรับจากผม
“กูสงสัยมานานแล้ว ว่าพีกนี้มึงเปลี่ยนไป”
“แล้วมึงจะเกลียดกูเปล่าวะ”
“555555 เรื่องของมึงนี้กูไม่ยุ่งหรอก”
”มึงอย่าไปบอกใครนะ”
“กูบอกคนอื่นแล้วกูได้ประโยชน์อะไร ไปมึงไปเรียกไอ้เด็กช่างออกมาได้แล้ว”
ผมเดินไปเรียกให้แม็กออกมา แม็กคงจะอายนะครับ ก็เลยขอตัวเข้าห้องนอนเลยโดยไม่เข้ามาทักทายวัด
“ขอโทษแทนแม็กด้วยแล้วกัน”
“เป็นไร แต่คืนนี้กูขอนอนด้วยนะโว้ย”
“มึงทำไมไม่ไปนอนคอนโดมึง”
“กูทะเลาะกับเอื้องมาวะ” เอื้องนี้แฟนมันครับ
“เอ่อ จัญไรนะมึงขัดขวางความสุขกู งั้นมึงก็นอนโซฟานี้แหละ”ผมบอกไอ้วัดเสร็จก็เดินเข้าห้องไป แม็กนั่งอยู่บนเตียง
“เป็นอะไร” ผมถามแม็ก
“เพื่อนมึงว่าไง”
“ไม่ว่าไงนี้ มันเข้าใจ”
“มึงอายเพื่อนมึงไหม ที่เพื่อนมึงรู้ว่ามึงคบกู”
“อายทำไม หรือว่าแม็กอาย”
“กูอาย” แม็กพูดจบผมก็เศร้าทันทีครับ นี้แม็กอายเหรอที่คบกับเรา
“เอาอีกแหละ คิดมากอีกละ”
“ก็แม็กอายที่คบกับเราไม่ใช่เหรอ”
“ไอ้โง่เอ้ย กูไมได้อายที่กูคบมึง แต่กูอายที่เพื่อนมึงเห็น_วยกู” 555555 นึกว่าอายที่คบเราแม็กดึงผมเข้าไปกอดและนอนลงพร้อมกัน
“มึงเอามือมึงมานี้” แม็กดึงมือผมไป พร้อมกับสวมแหวนให้ ที่นิ้วนางแต่มันหลวม จึงขยับมาใส่นิ้วกลางพอดีแป๊ะ
“วันนี้กูไปซื้อให้มึงมา มึงมันจะไม่ใหญ่ แต่สำหรับกูแล้วมันมีค่ามาก กูไม่เคยซื้อของให้ใคร กูตั้งใจจะให้มึงพรุ่งนี้ แต่ก็ช่างมันเถอะให้วันไหนก็เหมือนกัน ถ้ามึงถอดออก มึงตาย”
“รู้ได้งัยว่าเราใส่แหวนไซด์อะไร เกิดซื้อมาใส่ไม่ได้ละทำไง”
“กูเดา ถ้ามึงใส่ไม่ได้กูก็เอาไปให้คนอื่น” ผมหันหน้าไปมองแม็กแล้วก้หันหลังให้แม็กทันที
“55555 มึงก็อย่างนี้แหละ กูถึงรักมึงไง หันมาเลยเดี๋ยวกูเตะตกเตียงเลย ทำมาเป็นงอน ” จะงอนซักหน่อยก็ไม่ได้ คืนนั้นผมก็หลับไปในอ้อมกอดของแม็กคืนนี้ชั่งเป็นคืนที่วิเศษสุด ๆ
สำหรับผมเลย จริง ๆ ก็ว่าจะถามแม็กอยู่เหมือนกันว่าไปแอบชอบผมตั้งแต่เมื่อไร แต่หลับไปซะก่อนเฮ้อ...เอาไว้มีโอกาสคราวหน้า ค่อยถามแล้วกัน

[teemoo]

เอาอีกตอนเลยนะคับ

บทที่ 5 : รักที่ก้าวข้ามอีกขั้น


เช้าขึ้นมาก็ว่าจะมอนิ่งคีส ซักหน่อย หายไปไหนอีกละ
เป็นผีรึงัยนะ อยากไปก็ไป อยากมาก็มา ผมเดินออกมาดูข้างนอกก็มีแต่ไอ้วัดที่ยังนอนเป็นศพรอเผาอยู่ที่โซฟา สงสัยจะกลับไปแล้ว ช่างเถอะ ชินละ ผมปลุกไอ้พัดให้ตื่น
“ไอ้วัดตื่นได้แล้วเดี๋ยวไปเรียนไม่ทัน”
“อือ...เช้าแล้วเหรอ กี่โมงแล้ววะ”
“ตีสองมั้ง”
“ไอ้นี้เช้ามาก็กวนตีนเลยนะมึง”
“มึงกลับไปได้แล้ว เดี๋ยวมึงก็ไปเรียนไม่ทันหรอก”
“ไล่กูอีกละ เดี๋ยวนี้ได้แฟนแล้วทิ้งเพื่อนเลยนะ”
“เดี๋ยวกูเตะปากให้ มึงรีบ ๆ กลับไปเลย” ไอ้วัดกลับไปแล้ว ผมก็ทำธุระส่วนตัวไปเรียนหนังสือที่วิทยาลัยวันนี้ปกติไม่มีอะไรที่น่าตื่นเต้น ไอ้วัดไปไหนนะ ยังไม่มาสงสัยยังง้อแฟนไม่เสร็จเลยไม่มาเรียน ผมจึงมานั่งที่ห้องสมุด กรี๊ง ๆ ๆ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น แม็กโทรมาอีกละ
“วันนี้กูไม่อยู่วิทยาลัยนะ” มาบอกกูทำไมเมื่อเช้าจะไปก็ไม่บอกตอนนี้ละอยากมาบอก
“จะไปไหน”
“กูจะไปแข่งบอลกับวิทยาลัยอื่น มึงไม่ต้องไปหรอก” กูไม่ได้ขอโว้ยว่าจะไปด้วย
“แล้วจะไปที่ไหนต่อป่าว”
“ถ้าไปกูจะโทรไปบอก”
“แล้วอย่าไปทะเลาะกับใครอีกละ”
“ห่วงกูเหรอ”
“เอ่อ” แล้วสัญญาณก็ขาดหายไป ช่างเป็นแฟนที่แสนดี เหนื่อยใจจัง ผมเรียนจนถึงตอนเย็นกะว่าจะกลับคอนโดแล้ว เสียงโทรศัพท์ผมก็ดังขึ้นอีก
“มึงอยู่ที่ไหน”
”ยังอยู่ที่วิทยาลัย”
“ดี เดี๋ยวกูไปรับ”
“ไปไหน”
“ไปกินเหล้า วันนี้กูแข่งบอลชนะ มึงไปรอกูที่หน้าวิทยาลัย นะ 5 โมงเย็นกูไปรับ” ตู๊ด ๆ ๆ สัญญาณก็หายไปอีกครั้ง ทำใจและทำใจ 5 โมงเย็นผมจึงเดินมารอแม็กที่หน้าวิทยาลัย แม็กนี้ดีอย่างนะครับเป็นคนตรงต่อเวลานัดกี่โมงก็จะมาเท่านั้น
“ขึ้นรถ”
“ครับ” ผมก็นึกว่าแม็กจะพาผมไปร้านเดิมแต่ผิดคาดครับ แม็กพามาร้านใหม่ ที่ใหญ่กว่าเดิม แต่ยังเป็นคันทรี่เหมือนเดิม แถมยังเพิ่มประมาณเขาวัวและเขาควาย ไปถึงเพื่อน ๆ แม็กก็อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา ผมนะสิไม่รู้จักใครเลย นอกจากเพื่อนของแม็กที่เคยแนะนำให้ผมรู้จัก ทุกคนยังคงพูดถึงเรื่องฟุตบอลที่แข่งชนะในวันนี้ แม็กเองก็ดูท่าทางมีความสุข ช่างเถอะถึงผมจะไม่สนุกแค่ให้แม็กมีความสุขผมก็พอใจแล้ว ลืมบอกไปว่าวันนี้ทุกคนเขาเอาแฟนมาด้วย คนก็เลยเยอะเป็นพิเศษ มีแต่แม็กเท่านั้นครับที่เอาแฟนที่เป็นผู้ชายมา (ก็ผมงัย) ผมไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเพื่อนแม็กถึงกลัวแฟน
เพราะแต่ละคนน่าตาเหมือนโกรธใครมาซัก 100 ปี ซักพักเพื่อนแม็กก็เริ่มมาสนทนากับแม็ก
“ไอ้แม็กเมื่อไรมึงจะมีแฟนใหม่ซักทีวะ มึงกับอี่ผึ้งก็เลิกกันนานแล้วนะ”
“ช่างกู”
“อกหักครั้งเดียวไม่ตายหรอกมึง ผู้หญิงเยอะแยะยิ่งน่าตาอย่างมึง กระดิ๊กนิ้วครั้งเดียวก็มารุมกันเป็นสิบ” ก็ลองกระดิกสิ เดี๊ยวจะได้เห็นฤทธิ์ไอ้เจตบ้าง
“พวกมึงไม่ต้องมายุ่งกับกูหรอก กูไม่มีก็ช่างกู ชีวิตกู” อ้าวแล้วที่นั่งข้าง ๆ แม็กนี้ไงแฟนแม็ก อยากจะตะโกนบอกทุกคนเหลือเกิน
“นี้ไอ้แม็ก มึงดูเด็กเสริฟคนนั้นสิวะ กูว่ามันชอบมึงแน่เลย” ผมหันไปตามนิ้วของเพื่อนแม็กเด็กคนนั้น ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เชียวนะ
“ช่างมันเถอะ มันคงไม่อยากได้กูหรอก มันอยากได้ควยกูมากกว่า” 55555 เสียงหัวเราะของแม็กกับเพื่อนก็ดังขึ้น ลามก ที่สุด ซักพักแม็กก็เดินไปเข้าห้องน้ำ ผมไม่ได้ตามไปหรอกนะ ไม่อยากเป็นที่สังเกตุ ตอนแม็กไม่อยู่ผมจึงถามเรื่องแฟนเก่าแม็กจากเพื่อน ของแม็กก็ได้ความว่าแม็กเคยมีแฟนแล้วตอนปวส1. แล้วจู่ ๆผู้หญิงก็มาขอเลิกเพราะไปมีแฟนใหม่ ตั้งแต่นั้นมาแม็กจึงไม่ค่อยร่าเริงเท่าไร (โธ่นึกว่าเรื่องอะไร ไม่เป็นไรนิ ก็ได้เจตมาปลอบใจแล้วไง) เอ..ทำไมแม็กเข้าห้องน้ำนานจังนะขออนุญาตเดินไปดูหน่อยเถอะ นั้น แม็กกับเด็กเสริฟคนนั้นไง อ๋อพอลับหูลับก็ออกลายเลยนะ เดี๋ยวเหอะ ผมเดินกลับมาที่โต๊ะที่ยังก็โกรธนะครับแต่จะรอถาม ก็แม็กบอกเองนี้ว่ามีอะไรให้ถาม อีกซักพักแม็กก็เดินมา
“ไงได้เบอร์รึยัง” แต่ถามนอกประเด็นไปหน่อย
“อือ ได้ละ มึงรู้ได้ไง”
“ก็ตามไปดูพฤติกรรมคนบางคน ขนาดอยู่ด้วยยังขนาดนี้ ถ้าลับตาจะขนาดไหน”
“ฮึ ๆ ๆ ๆ ถ้ามึงไม่อยุ่ด้วยเหรอกูพามันไปเย็ดแล้ว” ไอ้คุณพี่แม็กพูดแบบนี้เดี๋ยวสวย
“มึงหวงกูเหรอ” เข้าล็อก อย่างนี้ต้องแกล้งงอน
“ใครบอกว่าหวง อยากได้ก็เอาเลย”
“จริงเหรอ ปากให้ตรงกับใจนะ ปากพูดได้แต่หน้ามันฟ้องว่าหวงนะ”
“ใครจะไปหวง ไม่ได้เป็นอะไรกันซักหน่อย”
“ดี งั้นกูจะสมพรปากมึง ไม่ได้เป็นอะไรกันใช่ไหม” แม็กเรียกน้องคนนั้นเข้ามาหา แล้วก็หอมแก้มเลย จากนั้นก็หันมาหยักคิ้วให้ผม เพื่อน ๆ ทุกคนส่งเสียงเชียร์กันเรียวกราว
“ไอ้เหี้ยแม็ก ไอ้นี้เมื่อกี้บอกไม่สนใจตอนนี้เอาใหญ่เชียวนะมึง ไม่เสียชื่อเสือแม็กเลยนี้ 5555” ไม่สน ฮือ ๆ ๆ ไม่สนเชิญเลยตามสบายเลย ผมพยายามที่จะไม่มอง แต่มันซึ่งหน้าเหลือเกินใครจะไปทนไหว ไม่ใช่พระอิฐพระปูนนี้ อยากได้ก็เอาไปเลย แม็กพาน้องคนนั้นแยกไปนั่งอีกโต๊ะ ที่นี้เขาไม่ให้เด็กเสริฟทำงานกันรึงัยปล่อยให้มานั่งล่อแฟนชาวบ้านเขาอยู่ได้ คนของเราก็ใช่เล่น โอกาสที่แม็กไปคุยกับเด็กเสริฟคนนั้นผมก็ลาเพื่อน ๆ แม็กแล้วเดินออกจากร้านไปแม็กคงไม่ทันสังเกตุ ผมเดินออกจากร้านมาก็โบกรถไปเที่ยวคนเดียวที่เธคที่ผมมักจะไป กินเหล้าให้ตายกูคืนนี้ ผมมาถึงเธอก็ตั้งหน้าตั้งตากินเหล้า มีแฟน แฟนก็ไม่รัก เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นแม็กโทรเข้ามา ไม่รับ จะทำไม ประมาณ6 ครั้งที่แม็กโทรเข้ามา ผมก็ไม่รับ งอน โกรธ กินเหล้า โกรธ งอน กินเหล้า เมาได้ที่ผมก็ลุกไปเต้น ๆ ๆ โดยหารู้ไม่ว่ามีสายตาคู่หนึ่งกำลังมองมาที่ผมอย่างอาฆาตและพยาบาท พอถึงจังหวะ สโลว์ ผมก็กลับมานั่งที่โต๊ะ อยากร้องไห้แต่มันก็ร้องไห้ไม่ออก พั๊ว มีคนมาตบหัวผมผมหันไปทันที
“สัตว์เอ๊ย” อุ่ย.....แม็กนี้มาได้ไง เดี๋ยวเรากำลังโกรธอยู่นี้ ผมหันหลังกลับทันที แม็กเข้ามายืนประชิดตัวผมแต่ไม่พูดอะไร ผมจึงมองหาเหยื่อแล้วก็เจอผมยกแก้วไปชนกับกระเทยโต๊ะข้าง ๆ กระเทยพวกนั้นก็ช่างเป็นใจเหลือเกินพอผมยกแก้วชน
แค่นั้นละครับเอามือมาโอบกอดผมไว้เลย
แม็กเดินเข้ามากระชากแขนผมออกมา
“โอ๊ย เจ็บนะทำอะไร”
“ใช่ มาทำอะไรเด็กชั้นหา” กระเทยนางหนึ่งพูดออกมา
“หุบปากเลยอี่กระเทย แฟนกูโว้ย ถ้ามึงยังปากดีเดี๋ยวกูเตะแม่งเลย” เงียบ ไม่มีกระเทยนางไดปริปากอีกเลย แม็กลากผมมาที่โต๊ะ
“ร่านนักนะมึง”
“หุบปากเลยแม็ก แม็กไม่มีสิทธิ์มาว่าเรา” เอาเลยเจตมึงเอาเลยมึงเถียงเลย แม็กยืนจ้องผมอยู่นานจนผมเริ่มกลัวสายตาแต่ต้องอดทนไว้ก่อน
“ทำไมกูจะไม่มีสิทธิ์ น้องเก็บตังค์” เด็กเสริฟกำลังจะวิ่งไปเช็ค
“ไม่ต้องน้อง พี่ยังไม่กลับ” เด็กเสริฟหยุดแล้วหันมามองผม
“กูบอกให้มึงไปเก็บตังมึงก็ไปสิ”
“อย่าไปกลัวมันน้องมันขู่ เฉย ๆ” เด็กเสริฟคนนั้นวิ่งปรู๊ดไปเลย เชื่อกูมากเลยนะ
“เราจะไม่กลับ ไม่ต้องมาบังคับเรา”
“แต่มึงต้องกลับไปพูดกันให้รู้เรื่อง”
“ทำไมต้องพูด เราไม่ได้เป็นอะไรกัน” พอผมพูดจบแม็กเอามือมาบีบคอผมแล้วผลักผมจนไปติดฝาผนัง ตอนนี้ทุกคนหันมามองที่ผม กูอายจัง เด็กเสริฟวิ่งเอาบิลเข้ามาได้จังหวะพอดีเลยไอ้น้องไม่งั้นละพี่ตายแน่ๆ แม็กปล่อยมือจากคอผมข้างหนึ่ง แล้วล้วงเงินจ่ายบิล แล้วฉุดกระชากลากถูผมออกจากเธค ยิ่งตอนนี้ผมเมาไม่มีเรี่ยวแรงที่จะขืนแรงของแม็กไว้ได้ พอออกจากเธค ผมก็รวบรวมแรงสะบัดมือให้หลุดจากมือของแม็ก แม็กหันกลับมาจะมาดึงแขนผมไปอีก
“อย่ามาแตะต้องตัวเรานะแม็ก”
“มึงเป็นเหี้ยอะไรอีกฮะ”
“ไม่ได้เป็นอะไร ก็อยากได้นักไม่ใช่เหรอเด็กเสริฟนะเอาไปซี่”
“ไหนบอกไม่หวงกูไง ไม่หวงแล้วทำยังงี้ทำไม มึงชอบทำให้กูโกรธ” แม็กเข้ามาดึงแขนผมไปที่มอไซด์ แล้วดึงให้ผมนั่งข้างหน้าโดยแม็กโอบผมไว้จากด้านหลัง
แต่ผมยังขัดขืนจะลุกขึ้นอีก
“ถ้ามึงยังดิ้นกูจะขี่ให้รถชนเสาร์ไฟฟ้าให้ตายด้วยกันทั้งคู่นี้แหละ” ได้ยินหยังนี้ผมก็หยุดสิครับ ยังไม่อยากตายนี้ แม็กพาผมมาจนถึงห้องแม็กแม็กเหวี่ยงผมขึ้นไปบนเตี่ยง ขอย้ำนะครับว่าเหวี่ยงขึ้นไปเลย ผมกระเด็นไปตามแรงเหวี่ยง
“มึง จะเอายังไงมึงว่ามา มึงจะโกรธอะไรกูอีก”
“แล้วมันน่าโกรธไหมละ”
“แล้วใครบอกว่าไม่สนไง กูก็เลยทำให้มึงสน”
“แล้วทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย ไปหอมแก้มมันทำไม”
ผมตะโกนใส่หน้าแม็ก วิ่งกระโดดขึ้นมาบนเตียงแล้วบีบปากผมให้เชิดขึ้นเพื่อมองหน้าแม็ก (แม็กนี้แฟนมึงนะ อย่าฆ่ากูนะ)
“มึงมองหน้ากูนะ แล้วจำไว้เลยว่าวันนี้ที่กูทำไมเพราะมึง กูอยากให้มึงหวงกู แคร์กู รักกู เหมือนที่กูรักมึง ที่หลังมึงหวงมึงก็บอกว่าหวง อย่ามาทำประชดกูแบบนี้อีกกูไม่ชอบ”
แล้วนึกว่าอยากทำเหรอ แต่ตอนนี้ปล่อยมือก่อนได้เปล่าเจ็บปาก แม็กค่อย ๆ ปล่อยมือจากปากของผม เพาะตอนนี้น้ำตาของผมมันเริ่มไหลออกมา
“มึงร้องไห้ทำไม”
“เราขอโทษ ต่อไปเราจะไม่ทำอย่างนี้อีกแล้ว เราจะไม่ประชดแม็กอีกแล้ว”
“มึงไม่ต้องร้องไห้เลย หยุด แฟนกูต้องไม่อ่อนแอ”
แม็กใช้มือเช็ดน้ำตาผมจนแห้ง แล้วดึงผมเข้าไปกอดผมนั่งพิง อกแม็ก
“มึงจำคำกูไว้นะไอ้เจต กูไม่รู้ว่าตอนนี้กูเป็นอะไร กูรู้อย่างเดียวว่ากูชอบมึงและชอบมานานแล้ว
กูแอบมองมึงตั้งแต่มึงอยู่ ส.1 แต่กูก็ไม่กล้าจะไปพูดกับมึง ตอนนี้กูสมหวังได้มึงมาอยู่กับกู กูจะไม่ยอมเสียมึงให้ใคร” แต่ทำไมเราไม่รู้เลยแฮะว่ามีคนแอบมอง กรี๊งๆๆ เสียงโทรศัพท์แม็กดังขึ้น
“มีอะไรวะ .....หา.....สัตว์เอ้ย..เดี๋ยวกูไป” แล้วแม็กก็ลุกพรวดออกไปเลย แม็ก ๆ ๆ ๆ ผมเรียกตามหลังแต่ไม่ทันแล้วแม็กกระโดนควบมอไซด์แล้วบึ่งออกไปเลย........

[devilswizzy]

จะมาตอบอีกมั๊ยเนี้ย ย,,,

[zakuya]

มาต่อไห้ที่ละเยอะๆๆหน่อยดิคราฟ อยากอ่านแบบ ยาวๆๆอ่า  นะนะนะนะ  สนุกมากเลยอ่ะคราบ รีบมาต่อนะคราบ

[BTS001!!]

ขอบคุณมากเลยนะคราบบบ ที่มาต่อให้
ยิ่งอ่าน ยิ่งสนุก และอินตามไหด้วยเลยคราบบบบ
มาต่อให้อีกเร็ว ๆ นะคราบบบบบ
ผมจะรออ่าน และจะขอยเป็นกำลังใจให้
ขอบคุณมากคราบบบบบบ

[AmBadBoy]

นี่แหละคัฟ สิ่งที่เจ้าของกระทู้เขาต้องการ

คือการขอบคุณ และรออ่านตอนต่อไป

นี่แหระคัฟ ดีมากๆ

ขนาดผมยังไม่ใช่เจ้าของกระทู้นี้

ผมยังแอบดีใจด้วยเลย

ที่มีคนมาเม้นท์ให้ เม้นท์ขอบคุณ และมาเม้นท์รอ

ทำอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆ คุณ รี บน

AmBadBoy
Moderator

[teemoo]

จัดให้ตามคำขอขอคับ
รู้สึกดีใจมากๆๆเลยคับ  ที่มีคนมาเม้น  และก้อ  อยากติดตามเรื่องนี้ว่าป็นอย่างไรอ่ะคับ 
ก้อขอขอบคุนทุกกำลังใจที่มีไห้นะคับ  ขอบคุนนะคับ  จะพยายามต่อไห้เรื่อยๆๆนะคับ
ต่อเยอะเด๋ว  เรื่องมันจบเร็ว  ไม่นุกคับ    อิอิ


บทที่ 6 : หายไปไหน

ยังไงก็คงตามไม่ทันผมกลับเข้ามานั่งในห้องมองไปรอบ ห้อง ก็ห้องผู้ชายอะนะ รกรุงรังเป็นที่สุด ผ้าที่ไม่ได้ซักจานข้าวที่ยังไม่ได้ล้าง ขอทำตัวเป็นแฟนที่ดีหน่อยเถอะ เริ่มต้นจากล้างจานก่อนแล้วกัน จากนั้นก็ซักผ้า(เยอะจังปีไหนซักทีหรือไง) ล้างห้องน้ำ เช็ดห้อง รีดผ้า เหนื่อยสุด ๆ กว่าจะเสร็จใช้เวลาไป กว่า 3ชั่วโมง แม็กยังไม่มาเลยเป็นห่วงจังโทรไปหาดีกว่า
ตู๊ด ๆ ๆ ๆ ไม่รับ นอนดีกว่า กรี๊ง ๆ ๆ เสียงโทรศัพท์ผมดังขึ้น แม็กโทรมาละสงสัยเมื่อกี้ไม่ว่าง
“มึงมารับกูหน่อย” จะให้กูเอารถที่ไหนไปรับมึงเอากูมาทิ้งไว้ที่นี้
“ที่ไหน”
“โรงบาล.......”
“หา.......โรงพยาบาล”
“แม็กเป็นอะไร”
“มึงไม่ต้องถาม มาไวไว” แล้วกูจะไปหารถที่ไหนไปวะ ผมเดินออกจากหอแม็กมาถึงถนนใหญ่กว่าจะได้รถก็นานพอสมควร อีกไม่นานนักผมก็มาถึงโรงพยาบาล ผมรีบตรงดิ่งไปที่แผนกฉุกเฉินแม็กยืนอยู่หน้าห้อง พร้อมกับเพื่อน ๆ
“แม็กเป็นอะไร” ผมยิงคำถาม ไปแต่จากการประมินคงไปตีกันอีกละสิ หน้าตาดูไม่ได้เลย มีแต่รอยฟกช้ำดำเขียว แต่ก็ไม่เป็นอะไรมากนี้แล้วมาโรงพยาบาลกันทำไม
“กูไม่ได้เป็นอะไรมาก แต่ไอ้หนึ่งนะสิมันโดนไม้ตีหัวแตก กูเลยพามันมาโรงพยาบาลนี้แหละ กูหลบทันเก่งไหม มึงไม่ต้องเป็นห่วงกูหรอก” เออ ขอให้หลบได้ทุกครั้งเถอะพ่อคุณ ทำมาเป็นเก่ง แล้วให้กูมาทำไมเนี๊ยะ ตกอกตกใจหมด แล้วใครว่าเป็นห่วง เข้าข้างตัวเอง
“ไม่เป็นไรแล้วแล้วให้มาทำไม”
“จ่ายตัง”
“อือ พวกกูไม่มีตังแล้ว เดี๋ยวไอ้หนึ่งออกมามึงจ่ายไปก่อนนะ” อะไรเห็นกูเป็นเอทีเอ็มรึยังไง หนึ่งออกมาแล้วก็พาไปจ่ายตังรับยาผมนี้แหละ
สรุปแล้วตอนนี้กูเป็นผู้ปกครองพวกมึงใช่ไหม หลังจากเสร็จกิจธุระ(ของคนอื่น)แม็กก็พาผมกลับหอ
“แม็ก ทำไมต้องชอบไปมีเรื่องด้วย”
“กูไม่ได้ชอบ แต่พวกมันมาหาเรื่อง”
“ใครบอก”
“ก็พวกไอ้หนึ่งบอกงัย”
“พวกมันบอกก็เชื่ออย่างนั้นเหรอ”
“อ้าวมึงนี้ก็เพื่อนกู กูก็ต้องเชื่อสิวะ”
“แล้วถ้าขออะไรหรือบอกอะไรแม็กจะเชื่อเราไหม”
“ก็ต้องดูก่อน ว่ามึงจะทำให้กูเชื่อได้ขนาดไหน”
“ได้อย่าลืมละซักวันเราจะขอแม็ก”
“มึงจะขออะไรกู”
“ยังไม่บอกตอนนี้หรอก ไปอาบน้ำก่อนไป” ผมไล่แม็กไปอาบน้ำ
“นี้มึงทำอะไรห้องกู” อ้าวบาบอดรึงัย ก็ทำความสะอาดห้องไง
“ก็เก็บกวาดเช็ดถูไงจะได้สะอาด ๆ “
แม็กหันมามองผมด้วยสาตาอันเยือกเย็น กูผิดอีก
“ทีหลังมึงไม่ต้องทำก็ได้เดี๋ยวจะเหนื่อย” จากสายตาอันเยือกเย็นกลายเป็นสายตาที่อบอุ่น แล้วแม็กก็เดินเข้าไปอาบน้ำ ผมนั่งรออยู่ที่เตียงจนแม็กอาบน้ำเสร็จ
“อ้าวมึงยังไม่นอนเหรอ”
“ยัง รอนอนพร้อมแม็ก”
“อยากให้กูเอาละสิ” ได้ยินคำนี้ผมละน่าแดงขึ้นมาทันที
“ลามก ใครจะไปคิด” ผมลุกขึ้นเดินไปดึงแขนแม็กให้มานั่งข้าง ๆ เตียง ผมเช็ดผมให้แม็กจนแห้งไปหากางเกงมาใส่ให้
“มึงอย่าดีกับกูมากเกินนะ”
“ทำไมแม็กไม่ชอบเหรอ”
“เดี๋ยวกูเหลิง” แม็กมองหน้าจากนั้นก็ก้มมาจูบปาก วันนี้ช่างนุ่มนวลเหลือเกินช่างต่างจากวันนั้น ลิ้นของแม็กกวาดไปทั่วลิ้นของผม มันช่างหวานและดูดดื่มที่สุด ผมเลื่อนตัวลงมาเพื่อสัมผัสกับควยของแม็กลีลาชิวหาพาเพลินของผมก็บรรเลง
ไปเรื่อย ๆ จนแม็กแตกเข้ามาในปากผม จริง ๆ แล้วผมเร่งให้แม็กเสร็จเร็ว ๆ กลัวแม็กขอข้างหลังยังไม่อยากให้ช่วงล่างพังรอไปก่อนนะแม็ก ผมนอนหลับในอ้อมกอดของแม็กจนเช้าตื่นมา หายไปอีกละ มันจะนอนกับกูจนกูตื่นซักวันมีไหมเนี๊ยะ แล้วกูจะกลับยังไงดีเนี๊ยะก่อนที่ผมจะโวยวายไปมากกว่านั้นประตูห้องก็ถูกเปิดออก แม็กมาแล้ว
“แม็กไปไหนมา”
“ไปซื้อน้ำเต้าหู้มาให้มึงกินไง กินก่อนแล้วมึงค่อยกลับ “
“อือ” จะว่าไปแม็กก็น่ารักนะ แม็กพามาส่งทีคอนโด ผมขึ้นไปทำธุระส่วนตัวแล้ว มาเรียนเจอไอ้วัดกันคุยกันไปตามประสาหลังจากเรียนเสร็จวันนี้แม็กไปไหนนะไม่โทรมา แล้วก็ไม่เจอที่โรงอาหารสงสัยมีธุระช่างเถอะกลับคอนโดดีกว่า ตื่นเช้ามาอีกวันคิดถึงแม็กจัง แล้ววันนี้ก็ผ่านไปยังไม่เจอแม็กและอีกวัน 3 วันเข้าไปแล้วที่ไม่เจอแม็กโทรก็ไม่โทรมา ชักยังไงอยู่นะ ******

[teemoo]

บทที่ 7 : ยอมรับ แต่ไม่ยอมแพ้

ยังไงวันนี้ต้องหาแม็กให้เจอ เออ เนาะแม็กไม่โทรมาทำไมเราไม่โทรไปหาแม็กละ โง่จริงไอ้เจต ตู๊ด ๆ ๆ ๆ ไม่มีใครรับสาย ไม่เป็นไรโทรอีก ตู๊ด ๆ ๆ ๆ ไม่มีใครรับสายอีกตายแล้วหรือไงวะ ผมเริ่มหงุดหงิด เดินไปโรงอาหารดีกว่านั้น ๆ เพื่อนแม็กนี้นาผมรีบตรงดิ่งเข้าไปหาเพื่อนแม็ก
“ไก่ ๆ “ ผมเรียก
“มีไรวะ”
“เห็นแม็กบ้างไหม”
“อ๋อไอ้แม็กนะเหรอ เห็นสิ” ดีใจจัง
“แล้วแม็กมีไหน”
“อยู่หอมันไง”
“แล้วแม็กไม่มาเรียนเหรอ”
“คงยัง มั้งมันอยู่กับผึ้ง” ผึ้งๆๆๆๆๆๆๆๆ
“ผึ้งแฟนเก่าแม็กนะเหรอ”
“ใช่ เห็นว่าผึ้งมันเลิกกับแฟนแล้วขอกลับมาคืนดีกับไอ้แม็กนะ”
“มีอะไรเหรอ”
“เปล่า แค่ไม่เห็นหลายวัน ขอบใจไก่มากนะ” ผมได้คำตอบแล้วนิได้ฟังแล้วสบายใจจังกลับไปร้องไห้ดีกว่า ถ่านไฟเก่ากลับมาแดง แล้วเราละจะไปทำอะไรได้ ดูตัวเองสิไอ้เจตมีนมไหม มีอันนั้นเหมือนผู้หญิงไหม จะเอาอะไรไปสู้ผึ้งเขาได้ มึงมันแค่ทางผ่านที่ระบายอารมณ์เท่านั้นแหละ แต่ก็ดีเหมือนกันแม็กเขาเลือกผู้หญิงอย่างที่ผู้ชายต้องเลือก ทำไมผมต้องหงุดหงิดขนาดนี้ อารมณ์เสีย แต่กลับไม่รู้สึกโกรธแม็กซักนิด แต่มันน้อยใจมากกว่า ผมกลับคอนโดเลยไม่มีแรงเรียนแล้ว กลับมาถึงคอนโดกะจะหลับแต่มันหลับไม่ลงภาพของแม็กยังลอยวนเวียนอยู่ในหัวแล้วน้ำตาก็
ไหลอกมา ไหลออกมาเถอะถ้ามันจะดีขึ้นไอ้เจต ส่วนมือผมก็จับแหวนที่แม็กให้หมุนไปหมุนผมหลับไปเมื่อไรไม่ทราบ ทราบอีกครั้งคือเช้าแล้วมีเสียงโทรศัพท์เข้ามาผมยกรับไม่ได้ดูว่าใครโทรมา
“มึงตื่นยังไอ้หน้าจืด” เสียงแม็กนี้เฮ ดีใจจัง แต่ว่า...ลืมไปไม่มีประโยชน์อะไรอีกแล้วสินะแม็กจะโทรมาทำไม
“อือ กำลังตื่นแม็กมีไร”
“ทำไมกูต้องมีธุระเหรอถึงโทรมาหามึงได้”
“เปล่า ก็เห็น2-3วันแม็กไม่เห็นโทรมาก็เลยแปลกใจ”
“มึงไม่คิดถึงกูเหรอ” ถามมาได้คิดถึงสิทำไมจะไม่คิดถึงแต่มันคงไปไม่ถึงใจเธอหรอกแม็ก
“อือ”
“มึงเป็นอะไร แปลก ๆ ไปนะไม่สบายเปล่า” ขอบใจที่ยังอุตส่าสนใจ
“เปล่า”
“ไม่จริงงะ ปกติมึงต้องต่อปากต่อคำกูมากว่านี้” จะเอาอะไรกับกูอีก แค่นี้กูก็สาหัสพอแล้ว
“ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม แค่นี้นะแม็กเราจะอาบน้ำไปเรียนละ” ผมวางสายไปเลยพุดไปงั้นแหละครับวันนี้ยังไม่ไปเรียนหรอกยังไม่มีแรงและอารมณ์ ก๊อก ๆ ๆ ใครมานะรำคาญจริงเว้ย ผมเดินไปเปิดประตู คงเป็นไอ้วัด ผิดคาดครับ แม็กนี้
“กูเข้าไปได้ไหม หรือว่ามึงเอาใครเข้ามาซ้อนไว้” คนที่ซ่อนไว้มึงไม่ใช่กู มีผึ้งแล้วก็ไม่บอก หลอกให้เราหลงรัก
“เข้ามาสิ” ผมเปิดประตูให้แม็กเข้า
“ไปไหนมาละ ถึงได้มาถึงคอนโดเราได้”
“ก็ตั้งใจมาหามึงนี้แหละ”
“เหรอ นึกว่าไปที่อื่นมาก่อนถึงได้มาหาเราได้”
“มึงเป็นอะไรกูถามจริง ๆ เถอะ เริ่มกวนตีนนะมึง”
“เปล่า วันนี้ไม่อยู่กับผึ้งเหรอ”แม็กทำหน้าตกใจเมื่อผมเอ่ยชื่อผึ้งออกมา
“มึงรู้เหรอ”
“รู้สิ แต่ไม่เป็นไรหรอกนะ เราดีใจด้วยนะ ที่แม็กได้คืนดีกับแฟนซะที” ผมยิ้มให้กับแม็กแต่เป็นยิ้มที่แฝกไปด้วยความเจ็บปวดรวดร้าว
“กูว่ามึงคงประสาทกินแล้วละ” อ้าวกรูผิดอะไรเนี๊ยะ
“ใช่ผึ้งมันมาขอคืนดีกับกู แต่ไม่ได้หมายความว่ากูคืนดีกับมันนี้” จริงงะดีใจขึ้นนิดหน่อย
“แล้วทำไมเราโทรไปแม็กไม่รับ แล้วอยู่ด้วยกันถึง3วันนี้นะ”
“ใครบอกมึง”
“ใครก็ช่างเถอะ แต่เราก็รู้ความจริงแล้วนี้”
“มึงมานี้” แม็กแขนผมเข้าไปหา แล้วพาผมมานั่งที่โซฟา
“มึงนี้มันโง่จริง ๆ เลย” ด่ากูอีก
“ผึ้งนะมันมาขอคืนดีกับกูเมื่อ 2 วันที่แล้ว แต่กูก็ปฎิเสธผึ้งไปวันที่เหลือกูกลับบ้านแม่กูไม่สะบาย”
“โทรไปทำไม่รับสายละ”
“โทรศัพท์กูลืมไว้หอ”
“ทำไมแม็กไม่บอกว่าแม่ไม่สบายละเราจะได้ไปด้วย”
“ไม่เป็นไรไม่เป็นอะไรมาก”
“ทำไมแม็กถึงไม่คืนดีกับผึ้งละ”
“มึงอยากให้กูคืนดีกับผึ้งเหรอ” สีหน้าแม็กเริ่มเปลี่ยนไป สงสัยสถานการณ์จะไม่ค่อยดี
“ไม่ก็แค่ถาม”
“ก็กูมีแฟนใหม่แล้ว”
“เหรอแม็กมีแฟนใหม่แล้วเหรอ เราก็หักอีกแล้วละสิ”
“ใช่มึงอกหักแน่ แฟนใหม่กูมันหวงกูนะ ระวังเหอะมันจะมาฆ่ามึง”
“กลัวตายละ” ตอนนี้ผมก็เริ่มสบายใจขึ้น อย่างน้อย ๆ แม็กก็ไม่กลับไปคืนดีกับผึ้ง
“แต่ก็ไม่ชอบแฟนใหม่กูอย่างเดียว”
“อะไรละ ฝากเราไปบอกไหม” ถึงตอนนี้แม็กดึงผมเข้าไปกอดพร้อมกับหอมที่ซอกคอของผมเบา ๆ
“ฝากไปบอกมันด้วยว่าอย่าเป็นคนขี้น้อยใจ น้อยใจบ่อย ๆ เดี๋ยวจะไม่รักนะ” ผมหันหน้าไปหอมแก้มแม็ก
“จะบอกให้นะ รับรองว่าถ้าเราไปบอกคนนั้นต้องเชื่อเราแน่ ๆ เลย”
“ขอให้จริงเถอะ ไปมึงไปอาบน้ำไปเดี๋ยวไปกินข้าวแล้วก็ไปเรียนกัน” ผมเข้าไปทำธุระจนเรียบร้อย
“เรารถกูไปนะ” ผมเสียทรงอีกละกรู เป็นว่าวันนี้ผมก็มาเรียนด้วยใบหน้าที่แจ่มใส แม็กพามาทานข้าวแล้วก็พามาส่งที่เรียน ณ ที่นั้นผมก็เจอเพื่อนสนิทผม ก็ไอ้วัดแหละครับ
“เลิกเรียนแล้วกูมารับนะ”
“ครับ”
“ไอ้เจตมึงมานี้เลย”
“อะไรวะ”
“มึงลืมอารัยหรือเปล่า”
“อะไรกูลืมรูดซิบเหรอ”
“ม่ายช่าย มึงคิดดูดีดี”
“กูไม่ได้ลืมอาไร มึงมีอะไรมึงพูดมาเลย ทำกูเสียอารมณ์แต่เช้านะ คนกำลังอารมณ์ดี”
“ใช่นะสิกับเพื่อนเดี๋ยวนี้เสียอารมณ์ ใครจะไปทำให้อารมณ์ดีเหมือนไอ้แม็กละ”
“มึงอย่านอกประเด็นเลย มึงมีอะไรมึงพูดมาเลย”
“ไอ้เหี๊ย.....วันนี้วันเกิดกูโว๊ย” เออ แฮะลืมไปเลยว่าวันนี้วันเกิดมัน
“กูจำได้หรอกน่า กูแกล้งมึงเฉย ๆ “ จริง แล้วจำไม่ได้
“แล้วมึงจะไปเลี้ยงที่ไหนละ”
“กูว่าไปนั่งทานกันดีกว่ากูรู้จักร้านหนึ่งบรรยากาศดีนะมึง”
“อือ ตามใจมึงวันเกิดมึงนี้ แล้วกูเอาแม็กไปด้วยได้ไหม”
“ตามใจมึง กูห้ามอะไรมึงได้” และแล้วตอนเย็นแม็กก็มารับผม
“แม็ก”
“มึงมีอะไร” ทำไมต้องเรียกเราว่ามึงด้วยนะ คนรักจะพูดหวานหน่อยก็ไม่ได้
“วันนี้วันเกิดไอ้วัด เลยมีงานเลี้ยงนิดหน่อย แม็กไปกับเรานะ” แม็กมีสีหน้าลังเลนิดหน่อย
“กูไม่รู้จักใคร”
“ก็รู้จักเรานี้ไง นะนะนะนะ”
“ก็ได้” วันนี้เราจะได้ไปงานเลี้ยงโดยมีแฟนไปด้วยดีใจจัง เมื่ออาทิตย์อัศดง ผมกับแม็กก็มาถึงร้านนัดหมายด้วยมอไซด์คู่ชีพของแม็ก ก็เหมือนเดิมรวดเร็วปานพายุใต้ฝุ่น เกิดกูตกลงไปมึงจะหยุดเก็บกูไหมไอ้แม็ก เพื่อน ๆ มาถึงกันเกือบหมด ไอ้วัดเป็นเจ้าภาพที่ดีมากแนะนำแม็กให้กับเพื่อน ๆ ได้รู้จัก เพื่อนผู้หญิงผมต่างก็กรี๊ดกร๊าดแม็กเหลือเกิน
“สวัสดีจ๊าแม็กเราชื่อเอ๋นะ ยังไม่มีแฟน” กระเดะเกินไปละนังเอ๋เดี๋ยวเหอะไม่รู้รึงัยว่าแม็กมีแฟนแล้ว
“แม็กมีแฟนหรือยังจ๊ะ”
“ยังครับ” แม็กตอบและยิ้ม อ้าวไอ้คุณพี่แม็ก แล้วกรูที่อยู่ข้าง ๆ มึงนี้ละอะไร
“งั้นขอสมัครเป็นแฟนแม็กได้ไหมคะ” ยังไม่หยุดนะนังเอ๋
“ได้ครับ หาซื้อใบสมัครเป็นแฟนผมได้ที่เซเว่นนะครับ”
“55555 อย่าลืมไปหาซื้อนะคราบบบบบคุณเอ๋” ได้โอกาสแย๋บ ๆ นังเอ๋ไปซักที งานเลี้ยงดำเนินไปเรื่อย ๆ ต่างคนก็ต่างสนทนาปราศัย ผมเองก็คุยกับแม็กบ้างกับเพื่อนผมบ้าง ก็ดีครับที่แม็กยังได้คุยกับนังเอ๋บ้างคนนั้นคนนี้บ้าง โดยเฉพาะนังเอ๋ รู้สึกจะคุยกับแม็กดีเป็นพิเศษ อย่าคิดนะนังเอ๋ว่าจะผ่านด่านอรหันเทพทองอย่างไอ้เจตไปได้ ซักพักโทรศัพท์แม็กก็ดังขึ้นแม็กขอตัวไปรับโทรศัพท์ แล้วแม็กก็เดินเข้ามา
“เดี๋ยวกูมานะ”
“แม็กจะไปไหน” แม็กเหมือนไม่ได้ยินคำถามจากผมเพราะว่าแม็กเดินออกไปแล้วผมเดินตามหลังแม็ก
“แม็ก ๆ ๆ” แม็กหันมา
“แม็กจะไปไหน”
“ไอ้ไก่โทรมาว่าเจอ ไอ้พวกที่มันรุมไอ้หนึ่งวันก่อนกูจะไปสะสางคดีซักหน่อย” อะไรจะไปตีรันฟันแทงอีกแล้วเหรอ ผมเดินเข้าไปจับแขนแม็กไว้ พร้อมส่งสายตาอ้อนวอน และคิดว่าน่าสงสารที่สุด
“แม็กอย่าไปเลยนะ เราเป็นห่วง”
“ไม่ได้มันมาทำเพื่อนกู กูต้องไปชำระแค้น” จากจับแขนแม็กไว้เฉย ๆ ผมเริ่มบีบแขนแม็กแรงขึ้น
“ ถือว่าเราขอนะ” แม็กมองหน้าผมด้วยสายตาที่เยือกเย็นประดุจน้ำแข็งขั่วโลกเหนือบวกใต้
“กูไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวกูมา”
“แม็กเคยบอกว่าถ้าเราขออะไรแม็กจะให้ใช่ไหม งั้นเราขอนะแม็กอย่าไปเลย”
“เพื่อนกูรออยู่”
“แม็กถ้าเป็นเราบ้างละแม็กจะเป็นห่วงเราขนาดนี้ไหม”
“มันไม่เหมือนกันเพื่อนกูก็ห่วง มึงกูก็ห่วง แต่มันห่วงคนละอย่าง มึงอย่าทำให้กูลำบากใจสิ”
“เราไม่ได้อยากให้แม็กลำบากใจ แต่เราเป็นห่วงแม็กตั้งแต่เราคบกับแม็กมา แม็กมีเรื่องเกือบทุกอาทิตย์ เกิดแม็กเป็นอะไรไปเราจะทำยังไง”
“มึงแช่งกูเหรอ”
“เปล่าแม็กอย่าไปเลยนะ” ไร้ความหมายแม็กสะต๊าทรถแล้วค่อย ๆ ขี่ออกไป พอพ้นถนนแม็กก็หันมามองผมแล้วยิ้มให้ แม็กอย่าไปนะ แม็ก ๆๆๆๆๆๆ ผมมองแม็กจนสายตาที่มองได้แล้วแม็กก็หายไปกับความมืดจะมีแต่เสียงมอไซด์องแม็กเท่านั
้นที่ยังได้ยินและรู้ว่าแม็กๆไปไกลแล้ว***************************************