`สนุกมากเล€คับ เรื่๏งเด็กช่าง.....รักจริง.........

[yo-yo-yotin]

อ่านแล้วอะ
อยากมีแฟนแบบนี้มั้งจัง
เราก้อเรียนเทคนิคไม่เหงมีเดกช่างแบบนี้มามั้งเลยอะ

[zakuya]

ม่ะมาต่อให้แล้วหรอคราฟๆๆ    รอมาสองวันละนิ งิงิงิ++ อารมค้าง ง งอ่า ![/size][/color]



รีบๆๆ มาต่อจิ  รออยุ่น๊าคราฟๆ  อิอิ+

[SRAWUT]

มาต่อเร็ๆนา จาเปงกำลังใจให้ สู้ๆ.

[pcgheera]

ต่อเร็วๆๆน่ะคราฟฟ...พี่ .จากคนมีความรักน้อย[/u]

[mancm]

ติดงอมแงมเรื่องนี้


มาต่อด่วน เลยคร๊าบบบบบบบ


สนุกมากกกกกกกกกกกก ไม่ต่อ ไม่งั้นโดน ... มาเฝ้าดูหลายครั้งแว้วววว

[Achirawatt]

มาหลอก.........ให้อยาก(อ่าน)


แล้วเธอก็จากไป................


เศร้า..............................

[teemoo]

[size=10pt][size=10pt][size=10pt]ต้องขอโทด พี่ๆๆทุกคนด้วยนะคับ  พอดีคอมเสียอ่ะครับ  เลยไม่ได้ต่อ  แต่ก้อ ต่อให้แล้วนะคับ


บทที่ 22 : เฮ้อ ชีวิตกรู ฮอทจริง ๆ

วันนี้ทั้งวันผมกับแม็กนอนกอดกันบน ที่นอนโดยที่เกือบจะไม่คุยอะไรกัน ตอนเย็นออกไปทานข้าวกับมานอนก็กอดกันอีกจนหลับไป(เสียดายไม่ได้ทำอะไร ลามกอีกกู) รุ่งเช้าผมตื่นขึ้นมาแต่เช้าด้วยใบหน้าที่มีความสุข ผมหันไปมองใบหน้าของแม็กที่ตอนนี้ยังหลับอยู่ผมบรรจงหอมแก้มแม็กเบา ๆ
“นั้นแน่ จะลักกลับกูเหรอ” มันตื่นตั้งแต่เมื่อไรวะ
“เปล่า”
“อย่าปฏิเสธ อยากละสิ” แม็กดึงผมเข้าไปกอด พร้อมกับกัดและจูบไปตามลำคอแม็กไล่ลิ้นจนมาถึงปาก ผมผลักแม็กออก
“ไม่เอา ไม่ได้แปรงฟัน”
“งั้นไปแปรงฟันกันนะ” แม็กลุกขึ้นพร้อมกับดึงผมเข้าไปในห้องน้ำ
“ไม่เอา แม็กเข้าไปอาบน้ำก่อนสิ”
“ไม่อะมึงต้องอาบพร้อมกู” ที่จริงก็อยากจะปฏิสธแต่ทำไงได้สายตาของแม็กออกจะวิงวอนขนาดนั้นสรุปผมเลยต้องเข้าไป
อาบ น้ำพร้อมแม็ก หลังจากอาบน้ำแปรงฟันเสร็จกำลังจะออกจากห้องน้ำ แม็กก็ดึงผมเข้าไปจูบ ตอนนี้ไม่ปฎิเสธแล้วมีแต่ตอบสนอง ผมจูบและค่อย ๆ เลื่อนตัวลงไปเรื่อย ๆ จนมาหยุดที่น้องชายของแม็กที่ตอนนี้มันชี้หน้าด่าผมอยู่ด้วยความโมโหผมเลย ใช้ฟันกัดเ
บา ๆ จากนั้นจึงอมเข้าไป ผมพยายามอมเข้าไปให้ลึกที่สุดเท่าที่จะทำให้ แม็กเริ่มกระเด้าน้องชายของแม็กเข้าออก ผมห่อปากรับพร้อมใช้ลิ้นรัวไปที่หัวน้องชายแม็กไม่นานน้องชายแม็กก็พ่นพิษ สีขาวเข้าม
าในปากผม ผมกลืนลงไปเกือบไม่หมด (เยอะจริง) ผมลุกขึ้นเปิดฝักบัวทำความสะอาดน้องชายแม็ก แม็กดึงผมเข้าไปจูบปากอีกครั้ง
“พอแล้ว เดี๋ยวไปเรียนไม่ทัน”
“ยังไม่หายอยากเลย ไม่ได้เอากันนานแล้วนะ”
“ลามก แม็กลามกพอแล้ว ตอนเย็นค่อยว่ากันใหม่” น่านชี้โพลงให้กระรอก แม็กยิ้มให้ผม
“งั้นตอนเย็นกูเอามึงอีกนะ”
“ไป ไป ออกไปได้แล้ว” ผมผลักแม็กออกจากห้องเรา2คนใช้เวลาไม่นานในการแต่งองค์ทรงเครื่อง ผมนะเหรอ เฮ้อ ๆ ใช่ชุดเดิมอีกแล้ว ซกมกจริง ๆ เลย เมื่อมาถึงที่สถาบันการศึกษาผมกับแม็กก็แยกตัวออกจากกันเพราะเรียนคนละแผนก สายตาผมรีบมองหาไอ้เพื่อนหักเหลี่ยมโหดทันที นั้นเจอเข้าแล้ว
“มึงมานี้เลยไอ้วัด” ผมตะโกนเรียก
“มีอาราย”
“อย่ามาทำหน้าทะเล้น”
“อารายกูไมเข้าใจ”
“มึงตัวดียุยงแม็กดีนัก”
“กูหวังดีกับมึงนะ”
“หวังดีกับผีนะสิ มึงมาให้กูแตะมึงซะดีดี”
“กูขอโทษ อย่าโกรธกูเลยนะ กูเพื่อนมึงนะ”
“เพื่อนเขาทำกันแบบนี้เหรอ”
“ถ้ากูไม่ทำแบบนี้มึงจะรู้เหรอว่าแม็กรักมึงขนาดไหน”
“กูขอบใจแต่แบบนี้ทีหลังไม่ต้อง เกิดกูคิดสั้นฆ่าตัวตายไปมึงจะทำไง”
“กูก็จะทำบุญให้มึงไง”
“ไอ้เหี๊ยะ”
“กูจะถือเป็นคำชม”
“มึงนี้มันจริง ๆ เลย ดีที่กูรู้แต่ก็ช่างมันกูกับแม็กก็คืนดีกันแล้วแต่ก็ขอทีหลังมึงอย่าทำแบบนี้อีก”
“กูขอโทษ แต่กูว่าเรื่องมึงอาจจะไม่จบง่าย ๆ ก็ได้นะ”
“ทำไมวะ”
“มึงดูโน้นสิ” ไอ้วัดชี้ให้ผมดูเมฆกำลังเดินมาทางผม
“พี่เจตครับ”
“ครับ” ชีวิตน้อชีวิตกู
“ดีใจจังเลยครับได้เจอพี่เจตแต่เช้า”
“ครับ เหมือนกันเลย”
“สวัสดีครับพี่วัด”
“นึกว่าจะไม่ทักพี่ซะแล้ว”
“พี่เจตครับผมมาอยู่ที่นี้ไม่นานของอะไรก็ไม่ค่อยมีพี่เจตไปเป็นเพื่อนผมซื้อของหน่อ
ยได้ไหมครับ”
“เอ่อ คือ”
“นะครับพี่เจตครับ”
“ได้ครับ ไอ้วัดไปด้วยกันนะ”
“เออ กูไปด้วย” โล่งอกไปที กริ๊ง ๆ ๆ
“มึงมีไหน”
“อยู่หน้าแผนก”
“ตอนเย็นนี้ไปงานวันเกิดแฟนไอ้ไก่ด้วยกันนะ”

บทที่ 23 : ผมขอมอบเพลงนี้ให้กับที่รัก

ตอนเย็นนี้ไปงานวันเกิดแฟนไอ้ไก่ด้วยกันนะ”
“ครับ”
“มึงรอกูที่หน้าโรงอาหารนะ”
“ครับ”
“คิดถึงนะ”
“หะ หะ หา....ว่าอะไรนะ”
“แค่ นี้นะมึงกูจะขึ้นเรียนแล้ว” นี้เราหูฝาดไปหรือเปล่า แม็กมาแปลกแหะ แต่จะเอางัยดี เมฆละรับปากไปแล้วนี้ แต่ไม่ดีมั้งขืนไปกับเมฆวันนี้กูตายแน่ ปวดหัว ปวดหัว ใครมียาบ้างเนี๊ยะ
“ใครโทรมาหาพี่เจตเหรอครับ” แฟนพี่เอง
“แม็กนะครับ จำได้ไหม”
“จำได้ครับ แฟนพี่เจตใช่ป่าว” ถูกต้องแล้วครับ
“ไม่เป็นไรครับ ผมไม่สนผมจะจีบพี่เจตไม่ได้จีบพี่แม็ก” แรงมากนะน้องเมฆ
“เอาละครับ ขึ้นๆไปเรียนกันดีกว่านะ ปะ ไอ้วัดขึ้นเรียนกัน ไปละนะครับน้องเมฆ”
“ตอนเย็นเจอกันนะครับพี่เจต” ผมกับไอ้วัดรีบเดินขึ้นตึกเพื่อไปเรียน
“มึงจะไปกับน้องเมฆจริง ๆ เหรอ กูขอเตือนมึงนะ ถึงจะมีกูไปด้วยก็เหอะ มึงก็รู้ว่าแม็กเป็นยังไง”
“ขอบใจ ที่เตือน กูขอคิดก่อนเอาไว้ตอนเย็นเดี๋ยวกูบอกเมฆว่ากูไม่ว่างให้ไปกับมึงสองคนดีไหม อีกอย่างวันนี้กูจะไปงานวันเกิดแฟนเพื่อนแม็ก”
“ดี...เฮ้ย...ไม่ดี จะบ้าเหรอให้กูไปส่งมันเนี๊ยะนะไม่เอา”
“ถือว่าช่วยกูนะ”
“มันจะยอมไปเหรอ”
“ไม่แน่ เอาไว้ตอนเย็นค่อยพูด” ผมกับไอ้วัดเรียนจนถึงคาบสุดท้าย ผมจึงตัดสินใจโทรไปน้องเมฆเพื่อบอกปัดนัดไปก่อน
“สวัสดีครับพี่เจตไปซื้อของที่ไหนดีครับ” เมฆรับสาย
“เอ่อ คือ น้องเมฆครับ เป็นวันอื่นได้ไหมครับ เย็นนี้พี่ไม่ว่างอะครับ ขอโทษจริง ๆ”
“ว้า แย่จัง คนเราอุตส่าห์รอ แต่ไม่เป็นไรครับวันไหนก็ได้ครับถ้าพี่เจตว่าง” ง่ายกว่าที่คิดแฮะ

“ถ้าน้องเมฆอยากไปจริง ๆ วันนี้ก็ไปไอ้วัดก็ได้นะ”
“ไม่ดีกว่าครับ รอไปกับพี่เจตดีกว่า”
“งั้นไว้นัดกันวันหลังนะครับ สวัสดีครับ”
“ครับ คืนนี้นอนหลับฝันดีนะครับ มีคนห่วงอยู่นะครับ”
“ครับ” ผมวางสายจากเมฆเรียนร้อยโล่งอก
“มันว่าไง”
“มันไม่ไปแล้ว”
“ก็ดี”
“งั้นกูไปรอแม็กก่อนนะไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ”
“ รักษาเนื้อ รักษาตัวนะมึง”
“ไอ้ วัดกูไม่ได้ไปรบนะ” ผมรีบเดินมารอแม็กที่โรงอาหารซักพักก็ได้ยินเสียงมอไซด์คันเดิมของแม็ก มาแล้ว พอมาถึงแม็กก็หาที่จอด แล้วเดินมาหาผม
“ไปกันยัง”
“ไปสิ”
“วันนี้เอารถมึงไปนะ” แปลกแฮะ ปกติต้องซิ่งมอไซด์ แต่วันนี้ให้เรารถเราไป
“ไปร้านไหนเหรอ”
“ร้าน ประจำกู” ไปร้านหัววัว หัวควายอีกละ อีกไม่นานผมก็เดินทางมาถึงบริเวณงาน โอ้ โห้ นั้นพวกมันเหมาเหล้ามาจากโรงงานรึงัยทำไมมันเยอะขนาดนั้น กะให้ตายกันไปข้างรึไง ผมนับดูแล้วมีคนมาประมาณ 30 คนเห็นจะได้ละลานตาไปหมดรู้จักมั้งไม่รู้จักมั้ง ผมก็นั่งติดกับแม็กนั้นแหละครับแต่ที่นั่งข้าง ๆ ผมก็คือไอ้ไก่เพื่อนของแม็ก ถัดไปก็เป็นแฟนของไอ้ไก่มัน ผมค่อย ๆ จิบ ๆ ไปเรื่อย ไม่ค่อยไหวครับ กลิ่นเหล้ามันแรง (แจงโจ่มเหรียฐทอง) ไม่ใช่ผู้ดีมีสถุนอะไรหรอกนะครับ ปกติไม่ค่อยกินก็เลยไม่คุ้นกลิ่นในตอนนั้นแต่ตอนนี้กินได้ชินละ ผมพยายามที่จะไม่เมามากเพราะเชื่อหลือเกินว่าแม็กต้องเมามากกว่าผมอย่างแน่ นอน เพราะตอนนี้ผมหันไปมองแม็กตามันหยดหย้อยหยาดเยิ้มซะเหลือเกิน
“เป็นไงบ้าง” ไก่เริ่มถามผม
“ก็สะบายดี”
“ก็ดีแล้ว ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมไอ้แม็กถึงมาชอบมึงได้ทั้ง ๆ ที่ต่างก็เป็นผู้ชาย” ทำไมผู้ชายรักกันมันผิดเหรอ
“แต่ก็เถอะนะความรักก็คือความรัก”
“กูขอโทษ”
“ไก่ขอโทษเราเรื่องอะไร”
“ก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้พวกมึงต้องห่างเหินกันไปไง”
“ช่างเถอะมันเป็นอดีตไปแล้ว”
“มึงดีอย่างนี้นี้เอง ไอ้แม็กมันถึงหลง” โฮะ ๆ ๆ นี้แค่ 79 เล่มเกวียน ยังเหลืออีก 21 เล่มนะ
“จริง ๆ ก็เคยโกรธมึงนะที่มำให้เพื่อนกูเป็นแบบนี้ แต่ตอนนี้ช่างเถอะชีวิตมัน มึงอย่าหลอกมันแล้วกัน มันเป็นเพื่อนรักกู” ไปบอกเพื่อนมึงเถอะว่าอย่ามาหลอกกู
“มึงน่ารักนะ” อ้าวไอ้ไก่ โน้นแฟนมึงอยู่ทางโน้น กูนะแฟนเพื่อนมึงนะมาชมแบบนี้กูเขิลนะ อีกอย่างเมื่อกี้มึงยังบอกว่าผู้ชายมารักกันได้งัยตอนนี้มึงมาชมกูเนี๊ยะนะ ชักไม่น่า
ไว้วางใจ ผมก็คุยกับแม็กบ้างคุยกับไอ้ไก่บ้างตามประสา จนผมหันไปหาแม็ก อ้าวหายไปไหนแล้วแฟนกู เสียงปรบมือดังกึกก้อง นั้นขึ้นไปบนเวทีตั้งแต่เมื่อไรกัน จะร้องเพลงอีกละสิ แต่ผมก็อดยิ้มไม่ได้ก็แม็กร้องเพลงเพราะนี้นา(เขิลจังแอบชมแฟนตัวเอง)
“ สวัสดีครับ ไม่เจอกันนานนะครับวันนี้ผมก็กลับมาร้องเพลงอีกครั้ง หลังจากที่ผมผ่านมรสุมชีวิต คนรักของผมตอนนี้ก็กลับมาอยู่กับผมอีกครั้ง ขอขอบคุณสวรรค์ที่ยังใจดีกับผม”
จากนั้นก็มีเสียงปรบมือดังกึกก้องอีก ครั้ง พร้อมกับเสียงซุบซิบว่าแม็กคืนดีกับผึ้งแล้วเหรอ มีแต่ไอ้ไก่เท่านั้นที่ยิ้มแล้วหันมามองผม ผมก็เพิ่งทราบจากไอ้ไก่นี้แหละครับว่าตอนที่เราห่างกันแม็กไม่พูดไม่จากับ ใครไม่มาที
่นี้เลยเก็บตัวอยู่แต่ในห้องวันนี้ก็เป็นวันแรกที่แม็กมาที่ร้านและมาร้องเพลงอีกครั
้ง นี้เราสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ(ดีใจจัง)
“และผมขอมอบเพลงนี้ให้กับที่รักของผมครับ”

ได้ยินเสมอ นี้เธอใช่ไหม หรือเสียงใบไม้
ที่ไหวต้องลมเท่านั้น แม้ว่าเราจะไกลห่างกัน
แต่ในใจนั้นยังคิดถึงกันเสมอ จะนานแค่ไหนที่ในวันนี้
ทุกวินาทีฉันยังคอยเฝ้า เฝ้ารอคอยเธอ
ฉันเฝ้าดูดาวเสมอ ยังเห็นเธอส่งสายตาให้กันเรื่อยไป
ฟ้าอาจจะพรากให้เราจากกัน แต่ไม่มีวันพรากเธอนั้นจากใจฉันได้
ฉันจะรู้เพื่อรักเธอตลอดไป แม้สิ้นลมหายใจ รักเธอนิรันดิ์

จะนานแค่ไหน ที่ในวันนี้ ทุกวินาที
ฉันยังคอยเฝ้า เฝ้าคอยเธอ
ฉันเฝ้าดูดาวเสมอ ยังเห็นเธอส่งสายตาให้กันเรื่อยไป
ฟ้าอาจจะพรากให้เราจากกัน แต่ไม่มีวันพรากเธอนั้นจากใจฉันได้
ฉันจะรู้เพื่อรักเธอตลอดไป แม้สิ้นลมหายใจ รักเธอนิรันดิ์

หลังเสียงเพลงของแม็ก เสียงปรบมือเกรียวกราว
“นี้ เธอฉันละอยากเป็นแฟนแม็กจังเลย” เสียงสาว ๆ ที่ยังส่งเสียงแทรกแซงกับเสียงปรบมือ ฮึฮึ แน่จริงมึงก็มาแย่งกูดิ พร้อมกันนั้นแม็กก็ส่งสายตาหวานมาทางผม ผมกำลังจะส่งกลับคืนไปพลันก็เห็นผู้หญิงคนนึงเดินเอาดอกไม้ไปให้แม็ก นั้นผึ้งนี้นา***********[/size][/size][/size]

[teemoo]

[size=10pt][size=10pt]บทที่ 24 : เฮ้ย กูอายนะโว้ย

“เธอดูนั้นสิเธอเห็นไหมว่า แม็กนะคืนดีกับผึ้งแล้ว อิจฉาจัง” เสียงนกเสียงกาดำกาแดง ต่างพากันเจื๊อยแจ้วแข่งขันพูดถึงเรื่องแม็กและผึ้ง แต่ผมนี้สิอยากจะแทรกแผ่นดินหนีไปเลย ทำไมถึงทำแบบนี้ นี้เราเพิ่งคืนดีกันเองนะ ผมกำลังจะลุกขึ้นเพื่อจะเดินออกจากงานไป แต่ไอ้ไก่ดึงแขนผมไว้
“นั่งลงก่อน” ผมนั่งลงตามแรงดึงของไก่
“ขอบคุณคุณผึ้งครับที่เอาดอกไม้มาให้ผม” เสียงปรบมือดังขึ้นอีกครั้ง
“แต่ ผมกับผึ้งเราเลิกกันแล้วครับ คงไม่สามารถกลับมาคบกันได้อีก” ตอนเสียงทุกเสียงกลายเป็น อึก อักกันแทน โดยเฉพาะสุภาพสตรีต่างหันหน้าเข้าหากันแล้วซุบซิบ ๆ ๆ
“อะไรกันนี้เธอหมายความว่าไง แล้วคนที่แม็กพูดหมายถึงใครถ้าไม่ใช่ผึ้ง” ผมยิ้มขึ้นได้นิดหน่อย
“และ วันนี้ผมเชื่อเหลือเกินว่าทุกคนคงอยากทราบว่าแฟนผมคือใคร” อือ อือ เสียงตอบรับพร้อมทั้งสายตาทุกคนมองไปที่แม็ก แม็กอย่าพูดออกมานะ กูอายนะ อย่าพูดนา
“และคนนั้นก็คือเจตครับ” ฮิ้วววววว มันพูดออกมาจริง ๆ ด้วย มันเมานะครับพี่น้องอย่าไปเชื่อมัน ตอนนี้ทุกคนต่างมองหน้ากัน ตลึงกันไปเลยนะสิ เฮ้อ ๆ ๆ คนที่รู้จักผมก็หันมามองผม ส่วนที่ไม่รู้จักต่างก็สอบถามว่าเจตคือใคร
“วันนี้ผมก็ได้เฉลยความรู้ สึกของผมออกมาแล้ว เพื่อนคนไหนที่รับได้ก็รับไปรับไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนะครับ ผมเชื่อว่าความรักคือสิ่งที่สวยงามไม่แปลกที่เราจะรักใครซักคนถึงแม้เขาจะ เป็นเพศเดี
ยวกันกับเราก็ตาม” เสียงนกเสียงกายังอึก อัก อื้อ อึงกันบ่างไม่ขาดสาย กูจะดีใจหรือเสียใจกันดีเนี๊ยะ สรุปแล้ววันนี้เอากูมาเปิดตัวว่างั้นเถอะ แม็กเดินลงมาจากเวทีและเดินมานั่งข้าง ๆ ผมเหมือนเดิม ส่วนผึ้งก็เดินไปนั่งที่หัวโต๊ะเหมือนเดิมมิน่าถึงมองไม่เห็น
“เป็นไง พอใจยัง”
“พอใจเรื่องอะไร”
“ก็คนอื่นเขารู้กันหมดแล้วงัยว่ามึงเป็นแฟนกู หน้าแดงทำไม”
“ใครน่าแดง”
“มึง นั้นแหละ ต่อไปมึงไม่ต้องกลัวอะไรแล้วนะ กูรักมึงคนเดียว” 555555 แม็กบ้าไปแล้ว แต่ก็ขอบใจนะที่ทำแบบนี้ แต่มันจะดีกับเธอเหรอแม็ก ดูสายตาเพื่อนที่มันมองดูเรา2คนสิ น่ากลัวจัง ที่จริงผมก็สงสัยว่าผึ้งมาทำไม เพิ่งรู้จากไอ้ไก่ว่า ผึ้งก็เป็นเพื่อนของแฟนไก่นั้นเอง มิน่าถึงมา
“เดี๋ยวมานะ” ไอ้ไก่บอกผม มาบอกกูทำไม ไอ้ไก่เดินขึ้นไปบนเวทีบ้าง พวกมึงเหมาร้านรึงัย ใครจะขึ้นก็ขึ้น นักร้องประจำร้านไม่ได้ร้องกันพอดี
“เพื่อน ๆ ครับ วันนี้ไอ้แม็กเพื่อนเราก็เฉลยความในใจไปแล้วนะครับ ผมในฐานะที่เป็นเพื่อนสนิทของมันก็อยากจะบอกกับเพื่อน ๆ ว่ายังไงคำว่าเพื่อนก็ยังคงเหมือนเดิมนะครับถึงแม้มันจะเป็นอะไรก็ตาม” เสียงเงียบไปซักพัก ถึงตอนนี้ก็มีเพื่อนคนหนึ่งลุกขึ้นพร้อมกับชูแก้ว
“เพื่อเพื่อนแม็กของพวกเราดื่ม” ทุกคนต่างก็ยกแก้วดื่ม โล่งอกไปที
“ครับ และตอนนี้ไหน ไหน แม็กก็ร้องเพลงแล้ว ตอนนี้ก็อยากเชิญเจตขึ้นมาร้องเพลงนะครับ เชิญเจตครับ” เสียงปรบมือดังขึ้นอีกครั้ง นี้ไม่ใช่งานแต่งงานกูนะ ทำไมต้องเชิญขึ้นไปด้วย กูอายนะไอ้ไก่ แต่ก็ลุกขึ้นไปแต่โดยดี ตอนนี้เวทีเป็นของผมไปแล้ว สายตาทุกคู่ต่างมองมาที่ผมทั้งเพื่อนแม็กคนอื่น ๆ รวมถึงคนในร้านที่มาเที่ยว เฮ้อ กูไม่ใช่หมีแพนด้าในสวนสัตว์นะไม่ต้องมองขนาดนั้น แล้วกูจะร้องเพลงอะไรละ
“ไม่ มีอะไรพูดนะครับเอาเป็นว่าร้องเพลงเลยแล้วกัน แต่ก็ขอให้แม็กขึ้นมาดีดกีต้าร์ให้นะครับ” กูช่างกล้าซะเหลือเกิน แม็กเดินขึ้นมาบนเวทีพร้อมกับรอยยิ้ม ผมก็กระซิบกระซาบกับแม็กถึงเพลงที่ผมจะร้อง
“เชิญฟังให้เพราะนะครับ” ผมร้องเพลงของใหม่ครับ เพลงแพ้ ใจ

เก่งมาจากไหน ก็แพ้หัวใจอย่างเธอ เมื่อไรทีเผลอยังนึกว่าเธออยู่ในฝัน
ยังมีอีกหรือรักแท้ที่คอยเสาะหามานาน วันนี้เป็นไงเป็นกันจะรักเธอ
เมื่อรู้ว่าฉันรัก ก็อย่าทำให้ฉันหลง บอกมาเลยตามตรง
นี้เรื่องจริงหรือฉันเพ้อ ตอนนี้ยังพอทำใจว่าสิ่งที่ได้เจอ คือฝันคือละเม้อหรือฝันไป
วันนี้ฉันรักเธอคือเรื่องจริง



สั้น สั้น พอนะครับ เดี๋ยวจะมีแต่เพลง ผมร้องจบก็เดินลงมาจากเวทีพร้อมแม็ก ผึ้งเดินเข้ามาหาผม
“เจตเราขอคุยอะไรด้วยหน่อยนะ” ผมมองหน้าผึ้งและแม็ก
ผมเดินตามผึ้งออกมานอกร้าน
“เจตเรามีอะไรจะบอก” มีอะไรก็ว่ามาไวไว
“แม็กไม่ชอบ คนจู้จี้นะ ขอให้โชคดี” แล้วผึ้งก็เดินกลับเข้าไป มันบ้ารึเปล่าวะ แต่ก็ดีนะที่บอกจะได้รู้ไว้ ผมกลับเข้าไปนั่งพร้อมกับยกเหล้าดื่มอย่างมีความสุขตอนนี้ผมไม่สนใจใครอีก แล้วเมื่อแ
ม็กเฉลยมาแบบนี้ความสุขเท่านั้นที่ผมจะมี หลังจากวันนั้นแม็กก็ย้ายมาคอนโดกับผมชีวิตของผมกับแม็กดำเนินไปได้ด้วยดี ขอบคุณเด็กช่างที่มีใจที่รักจริงแบบนี้
สวัสดีครับ ไว้เจอกันภาคหน้านะครับ
การกระทำของคนอยู่ที่เจตนา อย่าลืมเจตนานะครับ

จบภาค 1 น่ะก๊ะ เอิ๊กๆๆ[/size][/size]

[teemoo]

[size=10pt][size=10pt]ตอนที่ 25 : เมื่อไหร่กูจะเลิกฮอท

หลังจากที่แม็กย้ายเข้ามาอยู่กับผม ที่คอนโด ชีวิตของผมกับแม็กก็ถือว่ามีความสุขดีตามอัตภาพ แต่ความสุขมักจะอยู่กับเราได้ไม่นานเสมอ เรื่องยุ่ง ๆ ระหว่างผมกับแม็กก็เกิดขึ้นอีก
“มึงกูมีอะไรให้”
“อะไรวะไอ้วัด”
“ดอกไม้ช่อนี้งัย” อย่านะมึงเป็นเพื่อนกูอย่างเดียวพอกูไม่พิศวาสมึงหรอกนะ
“มึงจะบ้าเหรอเอาดอกไม้มาให้กู เดี๋ยวแม็กก็มาหักคอมึงกับกูหรอก”
“ไอ้บ้า...มีคนฝากให้มึงโว๊ย”
“ใครวะ”
“มึงคงจำได้ครั้งก่อนมันก็เคยฝากให้มึงไง”
“อ๋อ กูจำได้แล้ว แต่ใครวะกูยังไม่เคยเห็นหน้าสวยป่าววะ”
“ก็ใช่ได้”
“มันไม่รู้รึงัยว่ากูมีแฟนแล้ว”
“อยาก ให้รู้มึงก็เขียนป้ายแขวนคอไว้สิวะ” อ้าวไอ้นี้เดี๋ยวกูก็เขียนจริง ๆ หรอก ผมก็รับช่อดอกไม้นั้นไว้แต่โดยดี วันนี้ต้องรีบไปรับแม็ก ผมขอตัวจากม้าหินอ่อนที่นั่งคุยกับไอ้วัดผมเอาดอกไม้ไว้ที่หลังรถ จนมาถึงหน้าแผนกของแม็ก
“มึงมาช้า”
“ก็มาแล้วไง”
“เดี๋ยวนี้มึงเถียงคำไม่ตกฟากเลยนะ”
“กลัวตายละ...โอ๊ย” แม็กเขกหัวผม 1 ที
“นี้ข้อหาเถียงกู”
“แม็กกลับคอนโดเลยป่าว”
“เดี๋ยวนะ กูได้กลิ่นดอกไม้” จมูกหมาจริงพ่อคุณ แม็กหันไปมองรอบรถจนมาเจอกับช่อดอกไม้
“ของ..ใคร”
“ไม่รู้ มีคนฝากให้”
“ผู้หญิงหรือผู้ชาย แล้วฝากใครมา แล้วรับมาทำไม มีใจให้มันเหรอ” โอโฮ เป็นชุด ทีละคำถามก็ได้
“ผู้หญิง” แม็กกดกระจกลงและแล้วก็ทิ้งดอกไม้ช่อนั้นลงบนถนน ใจร้าย เดี๋ยวตำรวจก็จับหรอกทิ้งขยะบนถนน
“เอ้า...ทิ้งทำไม”
“อยากได้นักเหรอเดี๋ยวกูซื้อให้”
“เปล่า ก็เขาเอามาให้จะทิ้งก็เอาไปทิ้งไกลไกล หน่อยสิ เสียน้ำใจ” อะไรกันทำไมวันนี้หงุดหงิดจัง กริ๊ง ๆ ๆ เสียงโทรศัพท์ของผมดังขึ้น
“สวัสดีครับ”
“สวัสดีครับพี่เจต วันนี้ไปดูหนังกันไหมครับ”
“อ๋อ ไม่ละครับพี่ไม่ว่าง”
“ว้า แย่จัง พี่แม็กไม่ให้ไปเหรอครับ”
“ไม่ครับ ไม่เกี่ยว เอาไว้วันหลังนะครับ พี่ขับรถแค่นี้นะครับ” ต้องรีบตัดสายขืนคุยต่อไปชีวิตจะหาไม่
“ใครโทรมา” กูว่าแล้ว
“เมฆ” ต้องเฉลยความจริง
“โทรมาทำไม”
“ชวนไปดูหนัง”
“จะไปกับมันป่าว” ผมหันหน้ามามองแม็ก
“ไม่ อยากให้เราไปเหรอ”
“ลองมึงไปสิ กูจะตามไปฆ่า” นั้นไอ้เถื่อน
“งั้นเดี๋ยวมึงเอากูไปส่งที่หอไอ้ไก่นะ กูจะไปทำรายงาน”
“ได้”
“ส่วน มึงกลับคอนโดเลย ห้ามออกไปไหนเดี๋ยวกูโทรเช็คว่ามึงถึงคอนโดจริงป่าว” ทีตัวเองละไปที่ไหนก็ได้ ทีเราละไม่ยอมให้ไปไหน เห็นแก่ตัวที่สุด ผมพาแม็กมาส่งที่หอของไอ้ไก่แล้วผมก็กลับมาที่คอนโดประมาณ 10 นาทีโทรศัพท์ที่คอนโดของผมก็ดังขึ้น กริ๊ง ๆ ๆ
“สวัสดีครับ”
“กูเอง ดีถึงแล้วใช่ไหม”
“ถึงแล้วคราบ ผู้ปกครอง ถ้าไม่ถึงจะรับสายในห้องได้เหรอคราบ”
“ปากดีนักนะเดี๋ยวโดน คืนนี้กูจะไปกินเหล้ากับไอ้ไก่ไม่ต้องรอกินข้าวนะ” อ้าวหนีกูไปเที่ยวเหรอเดี๋ยวเหอะ ไหนบอกไปทำรายงานไง
“อ้าว..ทำไมไม่ให้เราไปด้วย”
“กูไปตามประสาผู้ชาย” บัตรประชาชนกูขึ้นต้นว่านายนะไม่ใช่นางสาว
“จะไปด้วย”
“พูดให้รู้เรื่อง อาบน้ำหาอะไรกินแล้วนอนซะ”
“ตามสะบาย อยากไปไหนก็ไป ไม่สนแล้ว” งอน งอน และงอน
“ไม่สนจริงงะ งั้นกูจะไปเที่ยวซ่อง”
“ลองไปสิ จะตามไปหักคอให้ตายเลย”
“5555 มึงนี้น๊า แค่นี้นะ ดึกดึก กูกลับ”
“ไม่ สน” ผมรีบวางหูก่อน จะได้ให้รู้ว่างอน จริง ๆ คืนนั้นผมนอนหลับไปด้วยอารมณ์ที่ไม่ค่อยสุนทรีซักเท่าไร กริ๊ง ๆ ๆ (อันนี้เสียงนาฬิกาปลุก) เมื่อยจัง
“แม็กตื่น ได้แล้วเช้าแล้ว” อ้าว มีไหน ไม่อยู่นี้ อะไรกันนี้หมายความว่าแม็กไม่กลับคอนโดงั้นเหรอ งานนี้มึงตาย ผมรีบกดโทรศัพท์ หาแม็กทันที (ไม่มีสัญญาณตอบรับจากเลขหมายที่ท่านเรียก) นั้นปิดเครื่องหนีกูอีก โทรเข้าเครื่องไอ้ไก่ก็ได้วะ ตู๊ด ๆ ๆ ๆ
“ฮัล.....โล....ไก่...ครับ”
“ไก่ นี้เจตนะ แม็กอยู่ด้วยเหรอป่าว”
“อยู่”
“ขอคุยหน่อยสิ”
“มึงมีอะไร” ยังมีหน้ามาถามกูอีก
“ทำไมไม่กลับคอนโด”
“กูเมา กูกลับไม่ไหว”
“เจริญ ละ อยู่ที่นั่นตรงนั้นเดี๋ยวเราไปถึง” ผมรีบอาบน้ำแต่งตัวแต่ก็ไม่ลืมที่จะเอาชุดของแม็กไปด้วย ผมมาถึงหอของไอ้ไก่สภาพแต่ละคนดูไม่ได้ ไปกินหรือว่าไปแช่กันแน่
“แม็กตื่นได้แล้ว” แม็กลืมตามองผม พร้อมกับดึงผมเข้าไปกอด
“ตื่นไปอาบน้ำนะ แล้วเมื่อคืนไปไหนมา”
“ไปร้านเดิมนั้นแหละ”
“จิงงะ”
“จิงดิ มึงไม่เชื่อกูเหรอ”
“เชื่อ ครับ ลุกได้แล้วไปอาบน้ำเดี๋ยวไปเรียนไม่ทัน เราเอาชุดมาให้เปลี่ยนแล้ว” เมื่อคืนเรายังโมโหแม็กอยู่เลย ตอนนี้อารมณ์โมโหหายไปไหนหมด พอแม็กลุกขึ้น ผมก็สังเกตเห็นรอยที่คอของแม็ก มันคงไม่ใช่รอยมดกัดอย่างแน่นอน และก็คงไม่ใช่รอยเกาอย่างแน่แท้ จากประสบการณ์อันน้อยนิดของเราดูออกได้เลยว่าเป็นรอยจากการโดนดูดจากปากคน อื่น ไอ้เจตปรอทแตกทันที มึงตายไอ้แม็ก

ตอนที่26 : ไอ้คนนอกใจกูเซ็ง

***แต่เดี๋ยวก่อนอย่าเพิ่งวู่วามไป ไอ้เจต เกิดมึงโวยวายมาตอนนี้คงไม่รู้ความจริงแน่ว่าใครเป็นคนดูดคอแม็ก แม็กจะต้องเฉไฉไปอย่างอื่น ต้องสงบไว้ก่อน 1 2 3 4 5.....นับเลขเข้าไว้จะได้สงบจิตสงบใจ ต้องเริ่มต้นถามไอ้ไก่ดู พอแม็กเดินไปเข้าอาบน้ำผมก็เริ่มบทสนทนากับไอ้ไก่
“ไก่ เมื่อคืนไปเที่ยวที่ไหนกันมาเหรอสภาพถึงได้ดูไม่ได้ขาดนี้”
“ไป ร้านใหม่แถว ๆ นอกเมืองนะ” อารมณ์โมโหเริ่มประทุขึ้นมาอีกแล้ว เมื่อกี้บอกไปร้านเดิม ร้านเดิมของแม็กต้องเป็นร้านหัววัวหัวควายสิ หลอกกูอีกสะสมแต้มความโมโหไว้ก่อน เอาไว้จัดการทีเดียว
“เหรอสนุกไหม”
“ก็ดี ว่าง ๆ ก็ไปเที่ยวด้วยกันนะ” ทีเมื่อคืนกูว่างไม่ชวนกู ตอนนี้ทำมาเป็นชวน
“แล้ว....เอ่อ กลับกันมากี่โมงละ”
“ตี 3”
“ไปกัน 2 คนเหรอ”
“ใช่”
“แล้วนึกยังไงถึงได้ไปไกลขนาดนั้น”
“ก็เบื่อ ๆ นะก็เลยขี่รถไปเรื่อย ๆ เห็นว่าร้านแต่งสวยดีก็เลยเข้าไปนั่ง”
“ชื่อร้านอะไรเหรอ”
“ร้าน........” แม็กออกจากห้องน้ำพอดี ผมหยุดการสนทนากับไอ้ไก่ไว้แค่นั้น วันนั้นทั้งวันผมเก็บอารมณ์โมโหไว้ตลอดทั้งวัน บางคนอาจจะคิดว่าทำไมผมไม่จัดการเลย แต่ผมคิดว่าถ้ามันมีครั้งที่ 1 มันต้องมีครั้งที่ 2 อย่างแน่นอนสู้จับให้ได้คาหนังคาจะดีกว่าแล้วการคาดเดาของผมก็เป็นจริงดัง นั้นวันต่อ
มา เจตก็มาขอไปเที่ยวกับไอ้ไก่อีก โดยที่ไม่ยอมให้ผมไปร้านนั้นมันมีอะไรนักหนาวะ ผมก็เลยปล่อยให้ไปก็แกล้งถามเหมือนเดิมว่าไปร้านไหน เหมือนเดิมแม็กก็บอกว่าจะไปร้านเดิม ผมเตรียมการไว้แล้วโดยการปล่อยให้ออกไปก่อนเดี๋ยวกูตามไป(อย่างลับ ๆ ) เอหรือว่าแม็กกับไอ้ไก่จะมีอะไรกัน ไม่น่านะ อย่าเพิ่งคิดมากเดี๋ยวคืนนี้รู้ จอมวางแผนอย่างเราต้องจับมั่นคั้นให้ตาย หลังจากแม็กออกไป ผมก็โทรหาไอ้วัดทันที โดยเล่ารายละเอียดให้ไอ้วัดฟังทั้งหมดประมาณ 3 ทุ่มผมกับไอ้วัดก็มาถึงร้าน ผมเดินลงจากรถเพื่อไปดูรถมอไซด์นั้นรถแม็กนี้แสดงว่ามาที่นี้จริง ๆ ฮึฮึ เสร็จกูแน่บรรยากาศร้านก็โอ เค นะใช้ได้ ผมมองเข้าไปในร้านนั้น ๆ แม็กกับไอ้วัดนี้นา จะเข้าไปหรือไม่เข้าดีนะ รอดูอีกนิดดีกว่า แม็กจะต้องนัดใครไว้อย่างแน่นอน ไม่งั้นวันนี้คงไม่มาอีก ผมรอแล้วรออีกก็ไม่เห็นมีใครมาเอ หรือว่าผมจะคิดมากไปเองแล้วรอยที่คอแม็กนะ ใครทำ คงไม่ใช่ไอ้ไก่หรอกนะ แต่ที่ผมสังเกตได้อีกอย่างหนึ่งก็คือมีเด็กเสริฟ(ผู้ชาย) คนหนึ่งมักจะมาวนเวียน ๆ อยู่คุยกับแม็กตลอกเวลา และก็ดูแม็กจะชอบคุยด้วยเห็นยิ้มแย้มแจ่มใส สนุกสนานร่าเริง เด็กเสริฟคนนั้นดู ๆ ไปก็น่ารักนะ ขาว สูง น่ารักกว่ามึงอีกนะไอ้เจต (ชมมันเข้าสิ)
“มึงจะยืนดูอีกนานไหมวะ” ไอ้วัดถามผม
“เดี๋ยวสิ”
“มึงจะรออะไรเป็นกูเข้าไปนั่งแล้ว”
“จะดีเหรอมึง”
“มึง จะบ้าเหรอมาถึงขนาดนี้แล้ว อีกอย่างกูว่ามันต้องชอบไอ้เด็กเสริฟคนนั้นแน่นอน” ขนาดไอ้วัดยังดูออกเหรอสงสัยจะจริงซะแล้วมั้ง ผมก็เลยเดินเข้าไปนั่งในร้านโดยผมตั้งใจนั่งตรงข้ามกับโต๊ะแม็กพอดีแปะ แม็กหันมาเห็นผมพอดี พรวด เบียร์ทะลุปากออกมาเลยสมน้ำหน้า สีหน้าแม็กตกใจมากที่เห็นผม ไอ้ไก่ก็สีหน้าตกใจไม่น้อยไปกว่าแม็ก สมน้ำหน้าอยากบอกกูเองว่ามาร้านไหน แต่ไอ้น้องเด็กเสริฟยังคงร่างเริงคุยกับแม็กอย่างออกอรรถรส เด็กเสริฟรีบเอากระดาษชำระมาเช็ดให้แม็ก แต่แม็กดึงไปเช็ดเอง เข้าใจถูกต้องละมันต้องมาจีบไอ้เด็กเสริฟคนนี้อย่างแน่นอน ดีหลอกกูใช่ไหม รอยที่คอก็คงเป็นรอยจากไอ้เด็กเสริฟคนนี้สินะ จะเอายังไงดีนะ คิด สิ คิด
“น้องครับ” ผมเรียกเด็กเสริฟ
“รับอะไรดีครับ” พร้อมกับยิ้ม ยิ้มก็น่ารักช่างมีเสน่เหลือเกิน(ตื่น ๆ ไอ้เจตมันจะมาแย่งแม็กนะยังไปชมเขาอีก)
“ที่นี้มีเหล้าอะไรบ้างครับ”
“มีเกือบทุกอย่างครับ”
“พี่ขอเรด โซดา ครับ”
“กับแกล้มละครับ”
“มึงจะกินอะไรป่าว” ผมหันไปถามไอ้วัด
“ไม่อะ”
“ยังครับ”
“รอ ซักครู่นะครับ” น้องคนนั้นก็เดินไปเอาเหล้าตาของแม็กยังมองมาที่ผม ผมไม่ตอบโต้ด้วยสายตาหรอกเรื่องอะไร แม็กยังอยากลุกมาถามละซี้ แต่คงยังไม่กล้า ซักพักน้องคนนั้นก็ยกเหล้ามา ชง
“ผสมอะไรดีครับ” กูสั่งแต่โซดามา ก็คงกินโซดาโค้กเนอะ
“โซดาล้วนครับ” รู้แล้วว่าจะต้องทำยังไงเราก็ถามจากไอ้น้องเด็กเสริฟนี้แหละ ยังเหลือเกวียนอีกตั้ง 29 เล่มนี้นาไอ้เจต
“น้องชื่ออะไรคับ”
“แจ็คครับ”
“น้องแจ็คน่ารักนะครับ” น่านกูหัวงูโผล่ขึ้นละ ไอ้วัดเงยหน้ามามองผมทันที กูแกล้งโว้ยไม่ต้องมองกูอย่างง้าน
“ชมกันแบบนี้ผมก็เขินนะสิครับ”
“แล้วน้องแจ็คมีแฟนหรือยังครับ”
“ยังครับ”
“ไม่น่าเชื่อนะครับ น่ารักแบบนี้จะไม่มีแฟน”
“จริงครับ”
“แล้วมีใครมาจีบบ้างป่าวครับ”
“มีครับ”
“พี่ว่าแล้ว” ไอ้น้องแจ็คยิ้มเล็ก ๆ บนหน้า
“แล้วเมื่อกี้พี่เห็นไปคุยกับโต๊ะโน้นรู้จักกันนานแล้วเหรอครับ” ผมถามโต๊ะแม็กที่ตอนนี้มองมาทางผมอย่างไม่วางสายตา
“อ๋อ.......ไม่ครับ เมื่อวานนี้เอง”
“แต่ ดูสนิทกันจังนะครับ พี่ชักอิจฉาโต๊ะโน้นแล้วสิ” ผมยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอีก แก้วนี้เป็นแก้วที่ 5 ที่ต้องยกติดติดกันก็เพราะว่าอยากให้น้องเขาอยู่ชงเหล้าจะได้มีเวลาถามนาน ๆ (ไม่ได้ดูสภาพตัวมึงเลยไอ้เจตเดี๋ยวก็เมา)
“มึงเบา ๆ หน่อยเดี๋ยยก็เมาตายห่า” ไอ้วัดเตือนผม
“ไม่เป็นไร กูยังไม่เมา แค่ 5 แก้วเอง”
“เมื่อ คืนพี่คนนั้นเขาก็ชวนผมไปเที่ยวต่อครับ” โฮะ ๆ ๆ แล้วความจริงก็ถูกเปิดเผย บันทึกความผิดไอ้แม็กไว้นะ หลายข้อหาแล้ว ไว้ตัดสินพร้อมกัน
“เหรอครับ เขาชื่ออะไรเหรอครับ”
“คนใส่เสื้อดำชื่อแม็กครับ คนใส่เสื้อขาวชื่อไก่ครับ”
“แล้วเมื่อคืนไปเที่ยวกันต่อที่ไหนครับ”
“ไปร้องคาราโอเกะครับ” ไอ้แม็กทีกูชวนไม่ไปทีงี้ไป บันทึกความผิดอีก 1 ข้อหา เตรียมเครื่องประหารหัวสุนัขไว้เลย
“แล้วคืนนี้พี่เขาชวนอีกป่าวครับ”
“ยังเลยครับ เพิ่งได้คุยกันไม่นาน พี่เขาเป็นคนคุยสนุกนะครับ”
“พี่ว่าเขาต้องมีแฟนแล้วแน่ๆ เลยครับ”
“คง ยังนะครับ เมื่อคืนพี่เขาบอกว่ายังโสดครับ” ขอลุกไปเตะมันตอนนี้ได้ไหม โมโหสุดขีด ผมหันไปมองมันด้วยสายตาแห่งพญามาร มึงเตรียมตัวตายเลย ตอนนี้ผมดื่มเป็นแก้วที่เท่าไรแล้วไม่ทราบ ทราบอย่างเดียวว่าเมาแล้ว หน้าผมเริ่มแดง
“น้องครับ” เสียงของแม็กเรียกแจ็ค
“ขอตัวนะครับ” แจ็คเดินไปที่โต๊ะแม็ก แล้วแม็กก็พูดอะไรอีกก็ไม่รู้ ช่างเถอะไม่สน แอบมาจีบเด็กที่นี้เอง ผมยกเหล้าขึ้นชงเองเข้มสุดฤทธิ์ แต่ไม่เป็นไรกินได้
“มึงกะจะกินให้ตายเหรอ”
“ตายได้ก็ดี จะได้ไม่ต้องเห็นหน้าคนโกหกอีก มึงดูสิไอ้วัด แม็กมันกล้าโกหกกู”
“เอ่อ น่าแต่มึงก็ไม่น่าจะกินเหล้าเยอะขนาดนี้นะ
“กู เครียด กูไปห้องน้ำก่อนนะ” ผมลุกขึ้นยืนตอนนี้รู้ตัวเลยว่าเมามาก ผมพยายามเดินให้ตรงเพื่อไปเข้าห้องน้ำ จนฉี่เสร็จผมหันหน้าไปแม็กยืนอยู่ตรงทางเข้าห้องน้ำ
“มึงมาทำอะไรที่นี้” คำถามนี้กูควรจะถามมึงมากกว่า
“มึงนั้นแหละมาทำอะไรที่นี้” น่าน ไอ้เจตมึงเมาแล้วใช่ไหมถึงได้กล้าเถียงแม็ก
“กูถามมึงก่อน”
“กูถามมึงทีหลังแต่มึงต้องตอบก่อน” เถียงเข้าไปอย่ายอม
“กูมาเที่ยว”
“กูก็มาเที่ยว”
“มาทำไมไม่บอก”
“ถ้าบอกแล้วจะรู้อะไรดีดีเหรอ”
“มึงหมายความว่าไง”
“ยังมีหน้ามาถาม”
“ยังไม่มีแฟนไม่ใช่เหรอ บอกแจ็คไปนะ ก็ดีจะได้รู้กัน” ผมจะเดินออกจากห้องน้ำ แม็กดึงตัวผมเข้าไป
“กูขอโทษ”
“กู ไม่ฟัง ปล่อยกู ไอ้คนโกหก” ผั๊ว ผมชกปากแม็กไป 1 ที ตายห่าละกู ชกไปได้ไง ใครก็ได้ที่อยู่ข้างนอกเตรียมห้อง ไอ ซี ยู ให้ไอ้เจตด่วน พลาดไปแล้วกู วิ่งหนีก่อนดีกว่ามั้ง[/size][/size]

[teemoo]

[size=10pt][size=10pt][size=10pt]ตอนที่ 27 : บทเรียนของคนนอกใจ

ผมตกใจไปชั่วขณะกรูทำไปได้ไง แต่ก็ใจแข็งทำเป็นไม่สนใจ แม็กเช็ดเลือดที่มุมปากของตัวเอง ผมกำลังจะหันหลังเพื่อเดินออกไป แม็กกระโดดเข้ามาล็อกคอผมไว้ อย่านะแม็กกูนะที่รักมึงนะ(ถ้ากูตายมึงจะอยู่กับใคร)
“มึงต้องฟังกู” อีกละมาบังคับกูอีกละ แต่วันนี้กูไม่ยอม
“ปล่อยกู ไอ้แม็ก” ผมยังพยายามที่จะสะบัดตัวเองให้หลุดจากอ้อมกอดของแม็ก
“กูไม่ปล่อยจนกว่ามึงจะหยุดโวยวาย และหยุดบ้าซะที” มึงนะสิบ้า
“ปล่อยนะแม็ก” จังหวะนั้นผมใช้ศอกกระทุ้งไปที่ท้องของแม็ก
“โอ๊ย” แม็กปล่อยผมและทรุดลงไปที่พื้น นี้กูทำเกินกว่าเหตุไปเปล่าวะ แม็กเงยหน้ามามองผมด้วยสายที่น่าสยดสยองที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา ไอ้เจตเอ๊ย รีบเอาร่างกายมึงไปไกล ๆ เลย ผมรีบเดินออกมาจากห้องน้ำ แม็กวิ่งตามผมออกมาจนถึงโต๊ะแม็กเข้ามาจับแขนผมไว้ ทั้งไอ้วัดและไอ้ไก่มองมาที่ผมกับแม็ก
“แม็กปล่อย ต่อหน้าสาธาณะชนอายคนอื่นเขา”
“แต่กูไม่อาย มึงเป็นแฟนกู กูจะอายทำไม”
“ฮึ ๆ ๆ ตอนนี้มาบอกว่าเป็นแฟนแล้วทีไปบอกกับไอ้แจ็คละ พี่ยังไม่มีแฟน อยากได้นักใช่ไหม ไปเลยไปอยู่กับมันเลย” ผมหันหน้าไปทางไอ้น้องแจ็คที่ตอนนี้ก็มายืนดูอยู่ อายก็อายกู น้ำตายังมาไหลอีก
“พี่ยกให้ฝากดูแลด้วยนะ” แม็กจะลากผมออกไปจากร้านแต่ผมแข็งตัวเองไม่ไป
“จะไปไหน”
“มึงออกไปกับกู”
“กูไม่ไป ไอ้ไก่มาดึงเพื่อนมึงออกไปเลย” ผมหันไปบอกกับไอ้ไก่ที่ตอนนี้คงยังมึนในเรื่องที่เกิดขึ้น ไอ้ไก่กำลังจะลุกขึ้น
“ไอ้ ไก่มึงหยุดอยู่ตรงนั้นเรื่องของกู” อย่าไปกลัวมันไก่อย่าไปกลัวมัน ตอนนี้ทั้งร้านมองมาที่ผม อายจังกู เอาวะไหนไหน คนอื่นในร้านก็คงไม่รู้จักเรา
“แม็กปล่อยเรา” ผมเพิ่มโวลุ่มเสียงให้ดังขึ้น
“กูไม่ปล่อยจนกว่ามึงจะฟังกู”
“ฟังคำโกหกของแม็กอีกนะเหรอ”
“จะโกหก หรือไม่โกหก มึงก็ต้องฟัง”
“ก็ได้ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ ปล่อยกู กูจะกินเหล้าต่อ”
“พอแล้วมึงนะเมาแล้ว”
“กู จะกินปล่อยเราไม่งั้นกูจะไม่คุยกับมึงอีกตลอดไป” ผมจ้องหน้าแม็ก แม็กค่อย ๆ ปล่อยมือจากผม ผมเดินไปนั่งบนโต๊ะ และกรึบต่อ ไอ้ไก่เดินมาลากให้แม็กไปนั่งที่โต๊ะ ไอ้น้องแจ็คยังยืนอยู่ที่เดิม มึนละสิมึง ตอนนี้ความเศร้ามันเข้ามาอยู่บนหัวผมภาพที่แม็กไปกับผึ้งมาบวกกับไอ้น้อง แจ็คทำให้ผม
ร้องไห้ออกมาอีก ทำไมแม็กถึงใจร้ายกับเรามากมายเช่นนี้ เราไม่ดีพอรึไงแม็กถึงต้องมาสร้างความสัมพันธ์กับไอ้น้องแจ็ค เหล้ากลมแรกของผมหมดไปอย่างรวดเร็ว ผมต่อกลมที่2 แม็กยังคงจ้องมาที่โต๊ะของผม หรือว่าจริง ๆ แล้วผมจะคิดมากไปเอง แต่คงไม่ใช่ในเมื่อไอ้น้องแจ็คก็เป็นคนเฉลยมาเองว่าเมื่อคืนไปเที่ยว คาราโอเกะกับแม็
ก อีกอย่างแม็กยังมาขอโทษเรา ถ้าไม่ผิดคนเราคงไม่มาขอโทษ แม็กผิดชัวร์ ฟันธง ตอนนี้เด็กที่มาชกเหล้าให้ผมเปลี่ยนไปแล้วไม่ใช่ไอ้น้องแจ็ค มันคงกลัวละสิ
“น้อง ครับ น้องชื่ออะไรครับ” ผมเริ่มแผนแกล้งแม็ก กูจะจีบน้องคนนี้ให้มึงดู มึงจะได้รู้ว่าการโดนคนรักทำร้ายมันเจ็บแค่ไหน ถ้าน้องเขาเล่นด้วยก็ดีไม่เล่นด้วยก็เปลี่ยนคนใหม่
“ชื่อเค้กครับ”
“ชื่อน่าทานจังเลยนะคับ” นี้ต้องหวานเข้าไว้ ไอ้วัดจ้องหน้าผมทันที อย่าคิดมากกูจะแกล้งแม็ก
“555 จริงป่าวครับ”
“จริงครับ น้องเค้กอายุเท่าไรครับ”
“18 ครับ แล้วพี่....เอ้อ...ชื่อ”
“เจตครับ”
“รู้ไหมครับว่าเวลาน้องเค้กยิ้มน่ารักมากเลยนะครับ” น้องเค้กยิ้มหวานพร้อมกับหน้าแดง
“ขอบคุณครับที่ชม น้ำแข็งหมดจะรับอีกไหมครับ”
“ถ้าน้องเค้กอยากให้พี่กลับไวไว ก็ไม่ต้องเอาก็ได้ครับ แต่ถ้าอยากให้พี่นั่งอยู่นาน นาน ก็ขอเพิ่มครับ”
“งั้นผมไปเอาน้ำ แข็งมาเพิ่มนะครับ” ฮึๆๆสำเร็จกู น้องเขาเล่นด้วย ผมใช้หางตามองไปที่แม็ค ตอนนี้แม็คเรียกไอ้น้องแจ็คมาคุยด้วยบ้าง คิดจะสู้กับกูเหรอได้
“มึงจะทำอะไร” ไอ้วัดถามผม
“กูจะแกล้งมัน”
“มึงแน่นะว่ามึงทำถูก แล้วอย่ามาเสียใจภายหลังละ”
“กูทำถูกและถูกที่สุด มันจะได้รู้ว่ากูไม่ใช่ของตายของมัน มันทำได้กูก็ทำได้” ซักพักน้องเค้กก็เดินมา
“น้องเค้กครับ พี่คิดว่าคนน่ารักแบบน้องเค้กคงมีแฟนแล้ว แต่ยังไงพี่ก็อยากเป็นแฟนกับน้องเค้กนะครับ” กูช่างกล้า
“ผมยังไม่มีแฟนหรอกครับ แต่ก็อย่าเลยครับ เดี๋ยวแฟนพี่เขามาฆ่าผม”
“แล้วใครว่าพี่มีแฟนละครับ”
“ก็ พี่ที่อยู่โต๊ะนั้นไม่ใช่เหรอครับ เมื่อกี้เห็นทะเลาะกัน” น้องเค้กหันหน้าไปทางโต๊ะแม็ก ที่ตอนนี้ยังตั้งหน้าตั้งตามองมาที่ผม ถึงแม้ปากจะพูดกับไอ้น้องแจ็คอยู่ก็ตาม
“อ๋อไม่ใช่หรอกครับ คนรู้จักนะครับ เข้าใจผิดกันนิดหน่อย ถ้าเป็นแฟนกันก็ต้องมานั่งด้วยกันแล้วสิครับ”
“จริงเหรอครับ”
“จริงสิครับ พี่จะโกหกน้องเค้กที่น่ารักของพี่ได้ทำไม” น้องเค้กยิ้มแล้วยิ้มอีกขอโทษนะครับน้องเค้ก พี่ไม่น่าโกหกน้องเลย
“มีแขกมาผมขอไปรับแขกก่อนนะครับ”
“ครับ”
“นี้ไอ้เจตมึงไปหลอกน้องเขาทำไม”
“กู....”
“รู้ไหมทำแบบนี้ไม่เป็นผลดีกับใครคนไหนเลยนะ”
“กูรู้”
“รู้แล้วมึงทำ ทำไม”
“ก็กูอยากให้ไอ้แม็กมันรู้สึกเจ็บแบบกูบ้าง”
“โดยการไปโกหกน้องเขาแบบนั้นนะ”
“เออ .. ช่างมันเถอะกูรับผิดชอบเอง” น้องเค้กมาแล้ว
“น้องเค้กครับ พี่ขึ้นไปร้องเพลงได้ไหมครับ”
“ได้ครับ”
“เดี๋ยวพี่ร้องเพลงให้น้องเค้กนะครับ”
“จริงเหรอครับ”
“ครับ ตั้งใจฟังนะครับ” ไม่กี่อึดใจผมก็มานั่งอยู่บนเวที ไม่ต้องมาจ้องมองกูเลยได้แม็กกูไม่ได้ร้องให้มึง
“ขอม อบเพลงนี้ให้กับน้องคนหนึ่งที่อยู่ในร้านนะครับ อยากบอกว่าผมจริงใจนะครับ” เสียงปรบมือดังอึกกะทึกครึกโครม ชาวบ้านในร้านคงแปลกใจ เมื่อกี้กูยังเห็นมันร้องไห้ตอนนี้ขึ้นไปร้องเพลงได้ละเหรอ
ฉันรักเธอคนเดียว รักหมดใจที่มี ไม่มีปิดบัง
อย่ามาถามว่าเคยรักมากี่ครั้ง ว่าเคยผิดหวัง เจ็บช้ำมากี่หนกัน
อยากรู้ไหม ว่ารักเธอเท่าได รักจนหมดลมหายใจได้เพียงเท่านั้น
แต่ถ้าเธอจะไม่รักคนอย่างฉัน ก็ไม่สำคัญยังไงฉันก็รักเธอ
แต่ขออย่างเดียว อย่าถามว่าเคยรักใคร
เพราะจากนี้ไป จะมีแต่เธอเสมอ
โปรดจงเชื่อฉัน ที่ฉันพร่ำบอกกับเธอว่ารักเธอ
ว่ารักเธอจริง ๆ
มองลึกลงไปในตาฉัน ข้างในนั้นมีเพียงเธอ เฮ้อ....

อยากรู้ไหม ว่ารักเธอเท่าได รักจนหมดลมหายใจได้เพียงเท่านั้น
แต่ถ้าเธอจะไม่รักคนอย่างฉัน ก็ไม่สำคัญยังไงฉันก็รักเธอ
แต่ขออย่างเดียว อย่าถามว่าเคยรักใคร
เพราะจากนี้ไป จะมีแต่เธอเสมอ
โปรดจงเชื่อฉัน ที่ฉันพร่ำบอกกับเธอว่ารักเธอ
ว่ารักเธอจริง ๆ

ผม ร้องจบใบหน้าของน้องเค้กก็มีแต่ร้อยยิ้ม แต่ใบหน้าของแม็ก อุ๊ย ใครก็ได้เอาน้ำมาราดบนตาของแม็กทีไฟไหม้แล้วมั้ง สมน้ำหน้า ไฟไหม้ ๆ 5555 เพล้ง.......แม็กขว้างแก้วลงกับพื้น บรรยากาสในร้านเงียบไปชั่วขณะทุกคนหันไปมองที่แม็กโดยไม่ได้นัดหมาย
“มึงลงมานี้” เสียงแม็กตะโกนขึ้นมาบนเวที พร้อมกับชี้หน้ามาที่ผม นึกว่ากูกลัวเหรอ ไอ้ไก่ ไอ้วัดมึงมายืนบังกูที..................


ตอนที่ 28 : ตายห่ากูคิดไปเองเหรอเนี่ยะ

ผมจ้องแม็กจากข้างบนเวที จะเอายังไงดีวะเกิดมันทำอะไรขึ้นมากู ตายแน่เลย ผมจำใจต้องเดินลงจากเวที และเดินมาที่แม็กยืนอยู่ ตอนนี้ทุกอย่างในร้านยังสงบ เงียบ ไร้ซึ้งเสียงไดได ตอนนี้ทั้งผมและแม็กต่อสู้กันด้วยสายตา เปรี๊ยะ ๆ ๆ โดยมีกรรมการห้ามบนเวทีคือไอ้ไก่และไอ้วัด และกรรมการให้คะแนนคือน้องเค้กและไอ้น้องแจ็ค
“เฮ้ยพวกมึงหยุด เถอะ อายคนอื่นเขา” เสียงไอ้ไก่เอ่ยขึ้น ทั้งผมและแม็กหันไปมองมันทันที ไอ้ไก่เงียบก่อนที่จะเงียบงันกันไปมากกว่านี้ ดีเจในร้ายก็เปิดเพลงเบา ๆ ขึ้น
“มึงออกไปคุยข้างนอกกับกูได้ไหม” แม็กพูดขึ้นก่อน แต่ผมเงียบ
“มึงไปเถอะน่าไอ้เจต ฟัง ๆ มันก่อนดิ” ไอ้วัดพูดขึ้นบ้าง
“ถือว่ากูขอร้องนะ” ไอ้ไก่เสริม ผมจึงเดินออกจากร้านไปโดยมีแม็ก ไอ้วัด ไอ้ไก่ตามออกมา
“เจต มึงเป็นอะไร มีอะไรทำไมมึงไม่ถามกู” ถ้ากูถามมึงจะตอบความจริงกูไหมละ
“ไม่มีอะไรจะถามนี้ ความจริงมันเปิดเผยซะขนาดนี้” พูดเสร็จผมก็หันหน้าไปทางอื่น
“ความจริงอะไร”
“ก็ความจริงที่แม็กมาจีบไอ้น้องแจ็คไง”
“ 55555 “ มันหัวเราะอะไรวะ
“มึงหัวเราะอะไร”
“ก็หัวเราะในความโง่ของมึงไง” น่านด่ากูโง่ เดี๋ยวปั๊ด กูยิ่งโมโหมึงอยู่
“มึงว่ากูมาจีบไอ้แจ็คเหรอ”
“หรือว่าไม่จริง”
“จริง” ความโกรธพุ่งขึ้น 200%
“แต่ไม่ใช่กูที่จีบ” ลดลงมาเหลือ 120%
“แล้วใครละที่จีบหรือมึงจะบอกว่าคนที่จีบคือไอ้ไก่”
“ใช่” ไม่จริงมั้งไอ้ไก่มันมีเมียแล้วนี้น่า
“ไม่เชื่อ จริงเหรอไก่” ผมหันหน้าไปมองทางไอ้ไก่ ไก่พยักหน้า
“ไม่จริงถ้าไก่จีบจริง ทำไมแม็กถึงดูพูดกับไอ้น้องแจ็คมากกว่าไก่ละ”
“มันให้กูมาเป็นเพื่อน แล้วให้กูคุยให้มัน มันไม่กล้า เป็นครั้งแรกที่มันบอกว่าชอบผู้ชาย ก็เลยอยากลองจีบดู”
“ก็เลยให้จีบสาธิตว่างั้นเถอะ กลัวแต่คนสาธิตจะได้ไปนะสิ”
“คิดมากนะมึง กูรักมึงคนเดียว”
“แล้วรอยดูดที่คอละอย่าบอกว่าสาธิตอีกนะ”
“รอยที่คอนี้ไม่ได้สาธิตหรอก โดนดูดจริง ๆ “ ความโกรธพุ่งขึ้นอีกครั้ง
“ใครดูด” ผมถามด้วยเสียงที่ดังประมาณ 80 เดซิเบล
“ก็เมื่อคืนไปนั่งคาราโอเกะมาม่าก็จัดให้น้องเขามานั่งด้วยเผลอแป๊ปเดียว มันกอดแล้วดูดเลย เป็นรอยนิดหน่อย”
“แน่ใจว่าไม่ได้ไปเอากันต่อนะ”
“มึงจะบ้าเหรอ กูไม่ได้บ้ากามขนาดนั้น”
“แล้วทำไมไม่ให้เราไปด้วย”
“ไอ้ไก่มันบอกว่าไม่อยากให้ใครรู้ว่ามันชอบผู้ชายก็เลยไม่อยากให้มึงไป”
“จริงเหรอไก่”
“จริง” ตอบเสร็จมันก็หลบตา มันหลบหน้าทำไม ยิ่งกูเป็นแบบนี้สิดีกูจะได้ช่วยส่งเสริมให้มึงมีแฟนเป็นเกย์ แต่ตอนนี้ผมกับเงียบไม่มีอะไรจะถามต่อ
“แล้วตอนนี้เป็นไง หายบ้ารึยัง”
“หายแล้ว”
“แต่เรื่องมึงยังไม่หาย”
“อะไรอีกละ”
“เมื่อกี้ร้องเพลงให้ใคร” อุ๊ย ตายแล้วกู แม็กแยกเขี้ยวเตรียมตัวกัดกูแน่ ๆ
“ร้องเรื่อยเปื่อยแหละ”
“จริงงะ”
“จริงสิ”
“นึกว่าร้องให้เด็กเสริฟคนไหน”
“เปล่า” ขืนกูรับไปสิ เตรียมตัวหยุดลมหายใจได้เลย
โป๊ก “โอ๊ย....มาเขกหัวเราทำไม”
“กูบอกมึงกี่ครั้งแล้วมีอะไรให้ถามไม่ใช่มาสรุปเอาเองแบบนี้”
“ขอโทษ แต่คืนนี้เราอยากไปเธคนะไปเที่ยวกับเรานะ” สีหน้าแม็กเปลี่ยนไปทันทีก็แม็กไม่ชอบเธค
“แล้วน้องแจ็คกูละ” ไอ้ไก่แทรกเสียงจขึ้นมา
“น้องเขาเพิ่ง 18 เอง”
“มิ มีปัญหาเราพาเข้าได้” ก็ผมสนิทกับคนตรวจบัตรนะครับประมาณไปบ่อย ไอ้ไก่ยิ้มขึ้นมาทันที เอแต่น้องเค้กละเมื่อกี้กูไม่น่าไปหลอกน้องเขาเลย ผมสังเกตอยู่ตลอดเวลาว่าทั้งแจ็คและเค้กจะยืนดูอยู่เป็นระยะ ๆ
“ไอ้ แม็กมึงดูนั้น” เสียงไอ้ไก่เรียกแม็ก พร้อมกับชี้ไปที่มอเตอไซด์ที่เพิ่งเข้ามาจอด เท่านั้นแหละครับทั้งแม็กและไอ้ไก่วิ่งเข้าไปพร้อมประเคนทั้งมัดและตีน ทั้งผมและไอ้วัดยืนดูด้วยความตลึง อะไรกันคืนนี้กูจะมีแต่เรื่องรึยังไง ซักพักก็มีมอไซด์ตามมาพร้อมกับพวกอีก 3 คน ท่าชักจะไม่ค่อยดี ตอนนี้สถานการณ์ของแม็กกับไอ้ไก่เป็นรอง ไม่ได้การปล่อยไว้อย่างนี้ แฟนเราตายแน่
“ไอ้วัดวิ่ง” พร้อมกันนั้นผมก็วิ่งนำมาหน้ามาก่อน แต่พอผมหันไปมอง อ้าวไอ้นี้วิ่งผิดทางโว้ย
“ไอ้ วัด วิ่งมาทางนี้ วิ่งมาช่วยแม็ก ไม่ได้ให้มึงวิ่งหนี” ไอ้เหี๊ยะนี้ไม่ช่วยแฟนกูเดี๋ยวกูถีบให้ อีกวันแล้วสินะที่กูต้องสวมวิญาณ นกน้อย ลูกเจ้าพ่อมะเหศักดิ์ เข้าช่วยแฟน วันนี้เธค ถึก อะไรคงไม่ต้องไปแล้ว วันนี้ต้องไป 2 โรง โรงบาลกับโรงพักแต่ไปโรงไหนก่อนแค่นั้น ตอนนี้ทั้งมัด ตีน ศอกต่างฝ่ายต่างประเคนใส่กันนับแล้วพวกผมกับพวกมันเท่ากัน 4 ต่อ 4 กูขอไปต่อยไอ้คนนี้ตัวเล็กกว่ากู ตอนนี้เหมือนพวกผมกำลังชกมวยในการแสดงให้คนชมเพราะคนในร้านต่างพากันออกมา ชมการแสดงใ
นครั้งนี้ ดีที่ไม่ส่งเสียงเชียร์ไปด้วย นั้น ๆ แสงอะไร แว๊บ ๆ อะไร ใครมาถ่ายรูป
“ตำรวจมา” เสียงตะโกนมาจากในร้าน.......... อ้าวตำรวจมาเหรอซวยกู [/size] [/size] [/size]

[teemoo]

[size=10pt][size=10pt][size=10pt][size=10pt]ตอนที่ 29 : ความลับแตก

พอทุกคนได้ยินเสียงว่าตำรวจมาก็ ตั้งหน้าตั้งตาวิ่งหนีทันที แต่ไอ้เจตมึงนี้สิแข้งขาทำไม่มีแรงตอนนี้วิ่งไม่ออกเลย ว่าแล้วไอ้เจตก็ล้มลง แม็กหันมามองผม ไม่ต้องวิ่งกลับมาแม็กไปเลยวิ่งไปเลย เดี๋ยวก็โดนตำรวจจับกันหมดหรอก โดนจับหมดใครจะมาประกันออกละ งานนี้โดนรวบหมดทั้ง 4 คนครับ ผม แม็ก ไอ้วัด ไอ้ไก่ เพราะผมแท้ ๆ เลยที่ล้มพวกนั้นเลยรอ ภูมิใจจริง ๆ ภูมิใจได้ไปโรงพักพร้อมกันทั้ง 4 คน ส่วนฝ่ายตรงข้ามหนีกันไปได้หมด มองโลกในแง่ดีสิวันนี้ได้นั่งรถตราโล่ด้วย ฮึ ฮึ
“แม็ก ขอโทษนะ”
“ขอโทษเรื่องอะไร”
“ก็ถ้าเราไม่ล้มลง พวกเราก็คงไม่โดนจับกันหมด”
“ช่างมันเถอะ กูชินแล้วไปโรงพักนะ ว่าแต่มึงเถอะเจ็บตรงไหนบ้างป่าว”
“ไม่ แม็กละเป็นอะไรไหม”
“นี้ ๆ คนเจ็บอยู่ตรงนี้ ปากกูแตกเห็นไหม ถามกูสิ คนไม่เจ็บละถาม กูน้อยใจเป็นนะ” ไอ้วัดแทรกเสียงขึ้นมา
“โอ้ ๆ ๆ มานี้มา มาให้กูซ้ำ”
“ไอ้ แม็กมึงดูแฟนมึง ใจร้ายกับเพื่อนกับฝูง” ไอ้เหี๊ยะ วัดพูดมาได้ไงว่าแฟน ไม่เห็นเหรอว่าตำรวจก็นั่งมากับเรา กูอายเป็นนะ ผมหันไปทางตำรวจที่นั่งคุมพวกผม เขาก็หันมายิ้ม ๆ ให้ แม็กก็เหลือเกินกลับดึงผมเข้าไปกอด กูละอยากจะบ้าตาย และแล้วเราก็มาถึงโรงแรก โรงพัก ไม่นะไม่อยากเข้าห้องขังไม่เอา ก่อนเข้าก็มานั่งลงบันทึกประจำวันก่อน เฮ้อ มีแต่ตำรวจที่ไม่รู้จัก แล้วกูจะเอาใครมาประกันกูออกละงานนี้เงินก็คงไม่พอแน่ ๆ ผมยืนบัตรประชาชนให้กับร้อยตำรวจหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังบันทึกประจำวัน
“หน้า ตาก็ดีไม่น่ามาทะเลาะกันเลย รู้ไหมว่ามันสร้างความเดือดร้อนให้กับชาวบ้าน” คุณตำรวจพูดแล้วอย่ายิ้มสิครับ เดี๋ยวใจผมละลาย ทำไมถึงเป็นตำรวจที่หล่อเหลาเอาการอย่างนี้
“รู้ครับ”
“รู้แล้วทำไมยังทำ”
“ไม่ได้ตั้งใจครับ”
“ขังซักคืนพรุ่งนี้ค่อยหาคนมาประกันนะ”
“ไม่เข้าไม่ได้เหรอครับ”
“ไม่ได้”
“มึงโทรไปหาพ่อมึงสิ” ไอ้วัดเสนอไอเดีย อือลืมไปพ่อเราก็เป็นตำรวจนี้นา
“ไม่อะ เดี๋ยวโดนด่า”
“ระหว่างโดนด่ากับนอนคุกมึงจะเอาอย่างไหน”
นั้นสินะดีกว่านอนคุกว่าแล้วก็กดโทรศัพท์หาพ่อ หยูดดดดดดดดดดดด ไม่ได้จะโทรหาพ่อไม่ได้ต้องโทรหาแม่สิแล้วให้แม่พูดกับพ่อ
“มีอะไรลูก”
“แม่ครับ คือตอนนี้ผอยู่โรงพักครับ”
“โรงงงงงงงงงงง พักกกกกกกกกกก ไปทำอะไรที่นั้น” แม่ผมคงมากินก๋วยเตี๋ยวที่โรงพักหรอกนะ
“คือมีเรื่องนิดหน่อยนะแม่”
“มีเรื่องอะไร อยู่โรงพักไหน ให้แม่ไปไหม” จะมาทำไม
“แม่บอกพ่อหน่อยสิ นะไม่อยากนอนในห้องขังนะ”
“เดี๋ยวนะ เดี๋ยวแม่บอกพ่อก่อน” แล้วแม่ก็วางสายไป ซักพักก็มีสายเข้า เบอร์พ่อนี้
“ครับพ่อ”
“ไปทำอะไรมาละ ไอ้ตัวดี”
“มีเรื่องทะเลาะวิวาทนิดหน่อยครับพ่อ เขาจะเอาผมนอนในห้องขังไม่อยากนอนพ่อช่วยหน่อยสิ”
“ก็ดีเหมือนกันจะได้รู้รสชาติคุกบ้าง” พ่อกูเห็นเห็นงามให้ลูกนอนคุกอีก เจริญละพ่อกู
“ไม่เอาพ่อ” ไม่จัดการเดี๋ยวโทรฟ้องแม่เลย
“แล้วอยู่โรงพักไหนละ”
“อยู่........ครับ”
“เข้าห้องขังรึยัง”
“ยังครับตอนนี้กำลังเขียนอะไรไม่รู้นะครับ”
“อือ งั้นแค่นี้นะ เดี๋ยวพ่อจัดการให้ แม่จะคุยด้วยนะ”
“ครับ”
“เจต ลูกเป็นอะไรไหม ใครทำลูก ไปกันกี่คน แม็กไปไหม” จำชื่อลูกเขยตัวเองได้ด้วย
“ไม่ เป็นอะไรครับแม่ แม็กก็อยู่กับผมนี้แหละ แค่นี้นะครับแม่” ผมรีบตัดสายทิ้งไม่ใช่อะไรหรอกครับขืนคุยต่ออีกประมาณชั่วโมงแน่ ๆ ซักพักก็มีตำรวจยศ พ.ต.ต.คนหนึ่งเดินมาที่กลุ่มผม นายร้อยหนุ่มคนนั้นลุกขึ้นตะเบ๊ะ เห็นสัดส่วนตอนยืนแล้วอือ ฮือ เท่ จัง
“น้องคนไหนที่เป็นลูกท่าน..........”
“ ผมเองครับ”
“ไม่ต้องทำบันทึกอะไรนะ ส่วนน้องก็กลับบ้านได้”
“แล้วเพื่อนผมละครับ”
“ก็กลับไปด้วยกัน” ผมและพวกก็ยกมือไม้ท่านกันใหญ่
“ทีหลังก็อย่าทะเลากันอีกละ”
“ครับ”
“ฝากบอกท่านด้วยนะว่าวันไหนว่างผมจะไปคารวะท่าน”
“ครับ แล้วผมจะบอกพ่อให้ครับ” พอออกจากโรงพักพวกเราต่างแยกย้ายกันกลับ ผมกับแม็กมาถึงหอก็อาบน้ำเข้านอนเลย แต่มือแม็กค่อย ๆ มาสวมกอดผม
“ง่วงแล้ว”
“แต่กูยังไม่ง่วง”
“อีกอย่างเอาน้องชายแม็กออกไปเลยไม่ต้องเอามาแทงข้างหลัง”
“งั้นกูไปเที่ยวซ่องก็ได้”
“ไปสิ”
“ให้กูไปจริงงะ”
“ไป สิแล้วไม่ต้องกลับมาไปอยู่ที่ซ่องโน้น” แม็กหอมที่ซอกคอด้านหลังทำเอาเอาว่าจะนอนแล้วมีอารมณ์ร่วมไปด้วย จากหอมแม็กเริ่มกัดและดูด ซี๊ดด อ่า เสียวจัง ยิ่งผมส่งเสียงเท่าไรแม็กก็ยิ่งดูดและกัดแรงขึ้น แม็กลุกไปหยิบเจลมา ทาที่น้องชายและข้างหลังผม แม็กยกขาผมขึ้น1ข้างแล้วค่อย ๆ สอดน้องชายของแม็กเข้าไปความเจ็บมันแทรกเข้ามาในร่างกาย แม็กดูด เลีย และกัดไปตามซอกคอทำให้ผมคลายความเจ็บลงได้บ้าง จนส่วยหัวมันสามารถแทรกผ่านเข้าไปได้
“ซี๊ดดดดด” แม็กครางออกมาเบา ๆ แล้วดันเข้าไปอีก จนมันเข้าไปจนหมด ตอนนี้เหมือนหายใจจะไม่ค่อยออก แม็กเริ่มจากช้า ๆ เป็นเร็วขึ้น
“ซี๊ดดดด อ่า ๆ ๆ ” จนผ่านไปจากความเจ็บกลายเป็นความรู้สึกเสียวแบบแปลก ๆ แม็กหยุด เปลี่ยนท่าให้ผมนอนลงเอาหมอนรองก้นจากนั้นก็กระแทกน้องชายเข้ามาอีกครั้ง
“อ่า ซี๊ด” แม็กก้มลงมาจูบปากผม ลิ้นของเราไปอยู่อีกฝ่าย แม็กผละออกจากปากผมแล้วเลียมาที่คอกัดและดูดอย่างแรง ขนผมลุกซู่
“ซี๊ดดดด” ผมส่งเสียงออกมาอีกครั้ง ตอนนี้แม็กตั้งหน้าตังตาซอยอย่างหนักหน่วงแต่ละครั้งทำเอาผมจะขาดใจตายให้ ได้ ตอนนี้ผมเริ่มที่ชักของตัวเองไปด้วยจนสุดท้ายที่ผมไม่อาจต้านทานความเสียว ได้จึงพุ่ง
น้ำออกมาอย่างมากมายในระยะเวลาไล่เลี่ยกันแม็กก็กระทแกเข้ามาอีก สอง สามครั้งแล้วก็พ่นน้ำเข้าไปข้างใน แม็กก้มมาจูบปากผมอีกครั้ง
“ขออีกรอบนะ”
“ได้ แต่เอามือทำเองนะ”
“นอนก็นอน”
“ก่อนจะนอนช่วยเอาน้องชายคุรออกจากร่างกายด้วยเจ็บ”
“เจ็บเหรอ เมื่อกี้มึงยังครางอยู่เลย กูเอามันไหม”
“ลามก ลามกหลับได้แล้ว” แม็กลุกไปอาบน้ำอีกครั้งส่วนผมกะว่าจะหลับแล้ว แม็กบล้มตัวลงนอนข้าง ๆ
“มึงอมให้กูหน่อย” อะไรเมื่อกี้ยังไม่พออีก ผมจึงหันไปเขกหัวไป1ที
โป๊ก “โอ๊ย กูเจ็บนะ”
“ถ้ายังไม่นอน จะเขกแรงกว่านี้”
“มึง นะชอบใจร้ายกับกู งั้นกอดอย่างเดียวก็ได้” คืนนั้นผมก็หลับไปในอ้อมกอดของแม็ก รักแม็กที่สุดเลย เช้าวันใหม่มาพร้อมกับเสียงเคาะประตู ก๊อก ๆ ๆ
“ใครนะมาแต่เช้า เดี๋ยวจะด่าให้ไม่รู้จักเวล่ำเวลา” ผมลุกไปเปิดประตูห้อง พอประตูห้องเปิดเท่านั้น
“แม่” กูตายแน่ไอ้เจต คอมีแต่รอยดูด ไหนแม็กจะนอนเปลือยอยู่ในห้อง กูขอกั้นใจตายดีกว่า....................................[/size][/size][/size][/size]

[teemoo]

[size=10pt][size=10pt][size=10pt]ตอนที่ 30 : บทพิสูจน์ความรักเริ่มต้นแล้ว

“ลูกทำไมแต่งตัวไม่เรียบร้อย” พร้อมกับสายตาที่มองมาที่รอยดูดที่คอของผม
“ไม่มีอะไรครับ แม่มาได้ไง”
“ก็เป็นห่วงก็เลยมาดูซักหน่อย”
“พ่อละฮะมาป่าว”
“ไม่ แม่มาคนเดียว จะไม่ให้แม่เข้าไปข้างในเหรอ” จากสายตาผมรู้ว่าแม่คงอยากเข้ามาในห้องเต็มที่คงอยากดูว่ามีใครอยู่ในห้องหรือเปล่า
“ลืม ไป เข้ามาสิครับ” พอแม่เข้ามาก็ตรงดิ่งไปที่ห้องผมทันที โดยที่ไม่ทันจะพูดอะไร แม่ยื่นหน้าเข้าไปในห้อง ไม่ต้องบอกนะครับว่าแม่จะเห็นอะไรแม็กนอนอยู่บนเตียงท่อนบนไม่มีอะไรที่จะ ปิดบัง ดีที่ท่อนล่างยังมีผ้าห่มไม่งั้นละน้องชายแม็กได้ออกมาคารวะแทน แม่หันมามองผมด้วยสายตาที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน โอ้ยมบาลช่วยนำลมหายใจฉันไปที นั้นแม่จะทำอะไร แม่เดินเข้าไปที่เตียง
“แม็ก ๆ ๆ ลูกตื่นได้แล้ว” แม็กลืมตาขึ้นมองพอเห็นแม่เท่านั้น แม็กดึงผ้าห่มขึ้นมาบังส่วนบนแล้วลักขึ้นนั่ง
“สวัสดีครับ แม่ มาตั้งแต่เมื่อไรครับ”
“ก็ตอนที่ลูกเห็นนี้แหละ ลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัวแล้วกลับบ้านนะ แม่มีเรื่องจะคุยกับเจต” จะให้มันไปไหน มันอยู่ที่นี้แม่
“ครับ” แม่เดินออกจากห้อง แม็กลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัว ผมเข้าไปในห้องเปลี่ยนชุดบ้างแล้วออกมานั่งกับแม่ที่ห้องรับแขกซักพัก แม็กก็ออกจากมา
แล้วเดินออกจากห้องไป ก่อออกไปแม็กหันมามองผม แล้วทำหน้าเศร้า ๆ พอแม็กปิดประตูบทสนทนาก็เริ่มขึ้น
“เจต แม่ไม่คิดเลยนะว่าลูกจะเป็นแบบนี้ ทำไมลูกถึงทำให้แม่ผิดหวัง” พร้อม ๆ กับน้ำตาของแม่ที่ไหลออกมา เป็นครั้งแรกที่ผมเห็นแม่ร้องไห้ให้กับผม
“ แม่ครับ ผมขอโทษ”
“ขอโทษ เหรอแม่ไม่อยากรับ ถ้าจะให้ดีทุกอย่างต้องจบ ลูกต้องเลิกกับแม็กห้ามติดต่อกันอีก”
“แต่...”
“ไม่มีคำว่าแต่ ถ้าไม่อยากให้เรื่องนี้ถึงหูพ่อ”
“แม่ครับผมรักแม็กนะครับ”
“ลูกบ้าไปแล้วเหรอ ลูกเป็นผู้ชายนะแล้วแม็กก็เป็นผู้ชายจะรักกันไปได้ยังไง เอางี้เก็บของ”
“ไปไหนครับ”
“แม่จะเอาลูกไปอยู่กับน้าโต” น้าโตก็เป็นตำรวจนะครับ แต่ยศเล็ก ๆ เป็นน้องของของแม่แต่ห่างกันมาก ตอนนี้น้าโตยังอายุ 27 เอง
“ไม่เอาแม่ ผมไม่อยากอยู่กับน้า”
“อย่า ดื้อถ้าเจตไม่อยากเห็นแม่ตาย” แม่ยื่นคำขาด แม่ลุกขึ้นไปในห้องเปิดตู้เสื้อผ้าแน่นอนว่ามันต้องมีชุดของแม็กอยู่ด้วย แม่หยุดนิ่งผมเดินเข้าไปน้ำตาของแม่ไหลออกมาอีกครั้ง ผมก็ร้องไห้ตามผมรู้สึกผิดมากในตอนนี้และก็ปนไปด้วยความเสียใจ เสียใจทั้งแม่รู้และเสียใจที่จะไม่ได้คบกับแม็ก ผมกับแม่เก็บของจนเสร็จ
“แม่ครับ”
“อะไร”
“แล้วห้องนี้ละครับ”
“ทำไม”
“ก็ของของแม็กยังอยู่ในห้องนะครับ”
“มีเบอร์แม็กไหม เดี๋ยวแม่คุยเอง” ผมกดเบอร์ให้แม่ แม่เดินออกไปคุยที่นอกห้อง ซักแป๊ป แม่ก็เข้ามา
“เรียบ ร้อย ต่อไปก็เลิกคบกันได้แล้ว” แม่พาผมมาถึงบ้านน้าโต ผมไหว้น้าโตเสร็จ ก็เอาของขึ้นห้องเลยปล่อยให้น้าโตกับแม่คุยกันใช่สิตอนนี้แหละโอกาสดีโทรไป หาแม็กดีก
ว่า แต่ปรากฏว่าเบอร์ในเครื่องผมที่เป็นเบอร์แม็กถูกลบไปแล้ว แล้วผมก็จำไม่ได้ซะด้วย ไอ้โง่เอ๊ย มึงสับเพร่าจริง ๆ แม็กโทรมาสิแม็กได้โปรดโทรมาสิ ผมมองดูโทรศัพท์ด้วยน้ำตา เออ จริงด้วยเรามีเบอร์ไอ้ไก่นี้บอกให้ไอ้ไก่โทรไปหาแม็กแล้วให้โทรหาเราดีกว่า
“มีไรเหรอเจต”
“ไก่ช่วยโทรไปบอกแม็กให้โทรหาเราด้วยสิ”
“มีอะไรกันทพเลาะกันเหรอ”
“เหอะนา นะโทรไปหน่อย”
“ได้แป๊ปนะ” ผมกดวางสายลง แต่ในใจรอด้วยความกังวลจนมีเบอร์โทรเข้ามา ผมรีบกดรับทันที
“สวัสดีครับ”
“กูเอง”
“แม็ก เรา.....” ผมพูดได้แค่นี้เพราะมันมีแต่น้ำตาและเสียงสะอื้น
“กูเข้าใจดี อย่าร้องไห้สิ กูบอกแล้วไงแฟนกูต้องไม่อ่อนแอ”
“แต่...มันอยากร้อง แม็กเราจะเอายังไงดี”
“พ่อมึงโทรหากู” ไหนแม่บอกจะไม่บอกพ่อไง
“แล้วพ่อว่าไง”
“พ่อมึงบอกกูว่าลูกปืนนะลูกแค่ 10 กว่าบาทให้รักษาชีวิตไว้เถอะ” พ่อกูอย่างโหด
“แม็กจะเลิกกับเราหรือเปล่า”
“กูจะเลิกกับมึงเมื่อกูหมดลมหายใจ” ซึ้ง ๆ จริงแฟนกู
“แล้วเราจะทำยังไงละ”
“มึงจะเลือกใครระหว่างพ่อ แม่ กับกู” อึ้งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ตอนที่ 31 : น้าโต

ผมอึ้งไปนานพอสมควรสำหรับคำถามจากแม็ก
“มึงว่าไง มึงจะเลือกกูหรือว่าพ่อกับแม่” แม็กทำไมถึงตั้งคำถามที่มันยากเย็นขนาดนี้นะ
“แม็กคือว่าเรา.....เรา”
“เอาละมึงไม่ต้องตอบละกูเข้าใจแล้ว.....แค่นี้นะ”
“เดี๋ยวแม็ก..” ตู๊ด ๆ ๆ แม็กตัดสายไปแล้ว ไม่นะแม็ก ผมรีบโทรกลับเบอร์เมื่อกี้ ติดแต่แม็กไม่ยอมรับสาย แม็กรับสิ ต้องพูดให้รู้เรื่องแต่จนแล้วจนรอดแม็กก็ไม่ยอมรับสาย ผมเลยหยุดโทรซักพักก็มีข้อความเข้าเครื่องผม
“กูเข้าใจทุกอย่างแล้วขอ ให้มึงโชคดี ขอบใจสำหรับเวลาที่ผ่านมา ลาก่อน” ผมอ่านข้อความเสร็จก็ร้องไห้ออกมามันช่างเจ็บปวดรวดร้าวอะไรเช่นนี้ทำไมคน ที่เรารักไ
ม่ไม่ฟังคำเรา ไม่ใช่ว่าเราจะไม่เลือกแม็กแต่มันก็พูดยาก ผมรีบกดโทรศัพท์หาแม็กอีกครั้ง เหมือนเดิมแม็กก็ยังไม่รับสาย ผมเลยส่งข้อความไปบ้าง
“แม็กครับได้โปรดรับโทรศัพท์ ขอร้อง” อีก 5 นาทีผมก็โทรไปอีกเหมือนเดิมไม่รับสาย ผมทิ้งตัวเองลงกับที่นอนแล้วร้องไห้แล้วก็หลับไป นานเท่าไรไม่ทราบตื่นอีกทีแม่ขึ้นมาเรียก
“เจต ๆ ๆลูก” ผมค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมองหน้าแม่
“แม่ จะกลับแล้วนะ แม่อยากให้ลูกเข้าใจแม่ แม่มีลูกคนเดียว และแม่ก็อยากให้ลูกมีอนาคตที่ดี ต่อไปน้าโตจะเป็นคนไปรับส่งลูกกับที่เรียน” นรกชัด ๆ
“แม่ผมโตแล้วนะครับ”
“นั้น แหละยิ่งสำคัญ โตแล้วกลับไม่มีความคิด และแม่ข้อร้องเด็ดขาดห้ามยุ่งเกี่ยวกับแม็กอีก มีอะไรน้าโตจะรายงานแม่ทันที” แล้วแม่ก็เดินออกจากห้องไป ผมกดโทรศัพท์ไปหาแม็กอีกครั้ง แม็กก็ยังไม่ยอมรับสาย ผมส่งข้อความไปอีกครั้ง
“ไหนแม็กบอกว่าจะเลิกรักเราเมื่อหมดผมหายใจไง ตอนนี้แม็กยังมีลมหายใจ ทำไม่รักเราแล้ว” แล้วผมก็ล้มตัวลงนอน ก็มันเป็นสิ่งเดียวที่ทำได้นี้ครับ ซักพักเสียงโทรศัพท์ผมก็ดังขึ้นผมรีบยกโทรศัพท์ขึ้นมาดู ดีใจจังแม็กโทรมาแล้ว
“มึงจะตอบกูได้หรือยังว่ามึงจะเลือกใครระหว่างพ่อแม่ กับกู”
“แม็กเราลำบากใจที่จะตอบฝ่ายหนึ่งก็แม่กับพ่อ อีกฝ่ายก็คนที่เรารัก แม็กช่วยเราคิดหน่อยสิจะให้เราทำยังไง”
“มึงรักกูไหม”
“รักสิแล้วก็รักมากด้วย”
“ตอนนี้มึงอยู่ไหน”
“อยู่บ้านน้า”
“ออกมาได้ไหม”
“ไม่ได้” แม็กเงียบไปซักพัก
“มึงขอน้ามึงออกมาทานข้าวได้ไหม แล้วบอกกูว่ามึงอยู่ตรงไหนเดี๋ยวกูไปหา”
“จะพยายาม” ผมวางสายจากแม็กก็ลงไปหาน้าโต น้าโตกำลังดูทีวีอยู่
“น้าโตครับผมขอออกไปทานข้าวได้ไหมครับ”
“กับข้าวมีในตู้กับข้าวน้าซื้อมาแล้วไปกินสิ” เสียแผนเลยกู คิดแผนอื่นต่อไอ้เจต
“คือผมอยากไปเซเว่นด้วยนะครับ ยังไม่มีของใช้อะไรเลย”
“งั้นน้าออกไปส่ง”
“ไม่เป็นไรครับ น้าดูทีวีเถอะครับ ผมขอยืมมอไซด์น้าแล้วกัน” ดูท่าทางน้าโตยังลังเลอยู่บ้าง
“ก็ได้น้าให้เวลาไม่เกินครึ่งชั่วโมงนะ รีบกลับมาแล้วอย่าทำให้น้าต้องลำบากใจ” เฮ้ๆๆๆๆๆๆ
“ครับ” ผมรีบบึ่งมอไซด์ออกจากบ้านน้าโต ก็รถผมยังอยู่ที่คอนโต ขี่ก็ไม่ค่อยถนัดด้วยกู ถึงเซเว่นผมก็โทรหาแม็กอีกไม้กี่อึดใจสุดที่รักของผมก็เดินทางมาถึง ผมละอยากจะโผเข้าไปกอดจริง ๆ เลยแต่ก็อายคนแถวนั้น
“มึงมาถึงนานหรือยัง”
“ไม่อะไม่นาน แม็กเราจะทำยังไงดี” ดูแม็กก็วิตกไม่แพ้ผมเหมือนกัน
“เราไปหาหออยู่ด้วยกันไหม” แม็กเสนอความคิดเห็นมา
“เอ้อ.....”
“มึงว่าไงหรือว่ามึงไม่อยากอยู่กับกู”
“เปล่า แต่แม็กไม่กลัวพ่อเราเหรอ”
“ไม่... กูกลัวมึงไม่รักกูมากกว่า มึงว่าไงมึงจะออกมาอยู่กับกูไหม” นี้ถ้าผมตัดสินใจออกมาอยู่กับแม็กรับรองว่าครอบครัวผมต้องช็อกแน่ ๆ แล้วเป็นงั้นจริงพ่อกับแม่จะทำยังไงกับผมนะ
“มึงว่ายังไง”
“ตกลง”เอา ละสิกูความรักทำให้คนตาบอดแท้ ๆ แล้วเราก็วางแผนกันให้แม็กไปเอาของที่คอนโดแล้วไปพักกับไอ้ไก่ก่อน พรุ่งนี้ให้แม็กไปหาหอพร้อม แล้วเราก็แยกย้ายกันกลับ ผมกลับมาถึงบเนน้าโต
“กลับมาแล้วเหรอ”
“ครับ”
“ไหนละของที่ไปซื้อ” ซวยสิกรูลืมไปเลยว่าบอกน้าโตจะไปซื้อของ ที่เซเว่น
“เอ้อ....”
“ไปหาไอ้นั้นมาใช่ไหม”
“ครับ” ผมตอบตามความจริง
“นั่งลง” ผมมานั่งตรงหน้าน้าโต
“ทำไม เราถึงทำให้น้าลำบากใจแบบนี้ฮะ ถ้าแม่เรารู้แม่เราคงฆ่าน้าแน่ ๆ ผู้ชายก็คือผู้ชายนะซักวันก็ต้องแต่งงานกับผู้หญิง” น้าโตจ้องหน้าผมจนผมต้องหลบสายตาน้าโต
“ไอ้นั้นมันมีดีตรงไหน ตัดใจซะเถอะ”
“ผม ทำไม่ได้หรอกครับน้าโต ผมรักแม็ก” ด้วยอานุภาพความรักแท้ ๆ ที่ทำให้เราเถียงน้าโตได้ ก็อย่างที่บอกนะครับจริง ๆ ผมกับน้าโตไม่ได้สนิทอะไรกันมากนักเพราะน้าโตกับผมเจอกันไม่กี่ครั้งจะ เปรียบไปเกือบ
เป็นแค่คนรู้จัก
“อีกอย่างผมก็คิดว่าไม่เห็นจะผิดตรง ไหน คนเราจะรักกันทำไมต้องจำกัดเฉพาะผู้ชายต้องรักกับผู้หญิงละครับ” ผมยังตั้งหน้าตั้งตาเถียงน้าโต
“น้าโตไม่เข้าใจหรอกครับ” น้าโตลุกขึ้นแล้วถอนหายใจ
“ทำไมน้าจะไม่เข้าใจ เมื่อแฟนน้าก็เป็นผู้ชาย” หา อะไรกันนี้น้าโตก็เป็นเกย์เหรอ ดีใจจังเราจะได้คุยกันง่ายขึ้น
“งั้นน้าโตน่าจะเข้าใจความรู้สึกของผมนะครับ” ผมลุกขึ้นมายืนประจันน้ากับน้าโต
“น้าเข้าใจแต่มันไม่เหมือนกันเรายังเรียนหนังสือ และน้าก็คิดว่าเราน่าจะเจอสิ่งที่มันถูกต้อง”
“สิ่งไหนละครับที่มันถูกต้อง” ผมเริ่มร้องไห้อีกครั้ง ต้องเริ่มใช้มารยา
“อย่าร้องไห้เลย ตัดใจเถอะ”
“น้าโตครับ น้าโตต้องช่วยผมนะครับ จะให้ผมทำอะไรก็ยอมขอให้ผมกับแม็กได้เจอกันได้พบกันนะครับ”
“ไม่ ได้” ผมเดินคอตกมานั่งที่โซฟาพร้อมกับก้มลงร้องไห้ซักพักน้าโตก็เดินมานั่งข้าง ๆ ผมไม่น่าเชื่อน้าโตดึงผมเข้าไปกอด ผมเงยหน้ามองน้าโต เท่านั้นแหละครับน้าโตก้มตัวลงมาจูบปากผมทันที ไม่นะน้าโตเราเป็นน้าหลานกันนะ ผมใช้มือพยายามผลักน้าโตให้ออกไป พร้อมกับสะบัดหน้าหนี
“น้าโต อย่าครับ” น้าโตมองหน้าผมอีกครั้ง ทีนี้น้าโตใช้มือกดผมลงกับโซฟาพร้อมกับระดมจูบตามซอกคอ ผมพยายามขัดขืนแต่ก็สู้แรงน้าโตไม่ได้ แม็กช่วยด้วย น้าโตล้มตัวลงนอนทับแขนข้างหนึ่งของผมไว้ แล้วใช้มือที่ว่างล้วงเข้าไปจับน้องชายผม ไม่นะน้าโต
“น้าโตครับหยุด เถอะไม่งั้นผมจะร้องให้คนช่วยนะ” น้าโตลุกขึ้นจูบปากผมอีกครั้ง พร้อมกับมือที่สาวน้องชายของผมขึ้นลงใจผมอยากปฏิเสธแต่น้องชายผมสิครับกลับ แข็งสู้มื
อน้าโต น้าโตจูบและไซ้มาจนถึงหูของผม
“ไหนบอกน้อจะยอมทุกอย่างไง”
“แต่ไม่ใช่แบบนี้นะครับน้าโต” น้าโตไม่ฟังเสียงมือน้าโตยังคงสาวน้องชายของผมขึ้นลงพร้อมกับปากที่ทั้งไซ้ทั้งกัดตา
มซอกคอ จนผมต้องร้องครางออกมา
“อย่า ปฏิเสธเลยตอนนี้ยอมรับมาเถอะว่ามีอารมณ์แล้ว” มันก็ต้องมีสิวะคนนะไม่ใช่หินไม่ใช่ดินโดนขนาดนี้ไม่มีอารมณ์กูก็จะไปบวช แล้ว ตอนนี้ผมไม่ขัดขืนแล้วน้าโตอยากทำอะไรก็ทำเลย น้าโตเห็นผมไม่ขัดขืนก็หยุดแล้วเงยหน้าขึ้นมามองผม
“เจต” น้าโตเรียกผม


ตอนที่ 32 : ลูกเนรคุณ

“เจต” น้าโตเรียกผม
“................” ผมไม่ตอบ แต่น้ำตามันไหลออกมาแทน น้าโตค่อย ๆ ลุกขึ้นจากตัวผม
“ไปเถอะตามแต่เจตต้องการ น้าไม่ทำอะไรเจตแล้ว น้าขอโทษ แต่น้าขอเตือนนะน้าจะไม่รับรู้และไม่ช่วยเหลืออะไรเรา”
“หมายความว่าน้าโตให้ผมพบแม็กได้ใช่ไหมครับ”
“ตามใจแต่เกิดอะไรขึ้นน้าไม่รับผิดชอบด้วยนะ”
“ขอบคุณครับน้าโต” ผมลุกขึ้นกอดน้าโต แล้ววิ่งขึ้นบนโทรไปหาแม็ก ตู๊ด ๆ ๆ ๆ
“มึงมีไร”
“แม็กรีบหาหอนะ พรุ่งนี้เราจะรีบย้ายออก”
“กูรู้แล้ว”
“ตอนนี้แม็กอยู่ไหน”
“กูกำลังเก็บของที่คอนโด”
“งั้นแค่นี้นะ พรุ่งนี้เจอกันที่โรงอาหารนะ” แล้วผมก็วางหูจากแม็ก แต่ตอนนี้ผมกำลังคิดว่าแล้วจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคตของเรานะ ช่างเถอะเมื่อเราเลือกทางเดินทางนี้แล้วนี้
รุ่งเช้าผมให้น้าโตไปส่งที่วิทยาลัย ลงจากรถน้าโตผมรีบวิ่งไปหาแม็กที่โรงอาหารที่นั้นผมเจอแม็กและไก่
“แม็กเราไปหาหอกันเถอะ”
“มึงไม่มีเรียนเหรอ”
“มี แต่ช่างมันหาที่อยู่ก่อน” ผมกับแม็กก็ออกตะเวนหาที่พักจนได้ที่ถูกใจแล้วก็จ่ายมัดจำเสร็จสรรพตอนเย็นผมกับแม็ก
เข้ามาที่บ้านน้าโตเพื่อมาเอาของ ของผม
“แม็กนี้น้าเรา น้าโต” แม็กยกมือไหว้
“สวัสดีครับ” น้าโตยกมือรับไหว้แม็ก
“น้าขอฝากเจตด้วยแล้วกัน จริง ๆ ก็รู้ว่ากำลังทำผิดกับแม่เจตอยู่ แต่คงห้ามเจตไม่ได้” น้าโตพูดพร้อมกับหันมาทางผม
“ยังไงก็อย่าทิ้งเจตนะ”
“ครับผมไม่ทิ้งเจตแน่นอนไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นผมจะอยู่เคียงข้างเจต” โครตซึ้งเลยแฟนกู
ผมกับแม็กขึ้นไปเก็บของเรียบร้อยก็ลงมา
“ผมไปแล้วนะครับน้าโต”
“โชคดี น้าไม่ส่งนะ”
“ครับ” ผมตอบกับแม็กพร้อมกัน ไม่นานเราทั้ง 2 ก็มาถึงหอใหม่ เราทั้ง 2 ช่วยกันเก็บของให้เข้าที่เหลืออะไรอีกนะพรุ่งนี้ค่อยกลับเข้าไปเอาแล้วกัน ตอนนี้ขอนอ
นก่อนดีกว่า ง่วงเหลือเกิน
ผมกับแม็กต่างก็นอนหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย ตื่นเช้ามาด้วยความเสียว ลืมตาขึ้นดุแม็กกำลังเลียหัวนมผมอยู่นั้นเอง
“แม็กอย่าเดี๋ยวไปเรียนไม่ทัน” พร้อมกับเอามือผลักแม็กออก
“หรือ ว่ามึงไม่ชอบ” ไอ้ชอบนะมันชอบแต่ไม่ใช่ตอนนี้ แม็กไม่ฟังเสียงยังคงตั้งหน้าตั้งตาเลียหัวนม ไล่ขึ้นมาจนถึงซอกคอ กัดและจูบเบา ๆ มันช่างสร้างความเสียวกระสันยิ่งนัก แม็กขึ้นคล่อมตัวผมเอาน้องชายแม็กมาถูกับน้องชายผม แม็กยกตัวเองขึ้นกดหัวผมลงไป แน่นอนผมรู้ว่าแม็กต้องการอะไร ผมลดตัวเองลงให้ปากอยู่พอดีกับน้องชายแม็ก ผมใช้ลิ้นวนรอบหัวหยักน้องชายของแม็ก
“ซี๊ดดดด...อ่า” แม็กครางออกมาเบา ๆ ผมค่อย ๆ กลืนน้องชายของแม็กเข้าไปส่วนมือก็เจ็บไข่ใบโตของแม็กเล่นไปมา แม็กเริ่มโยกตัวเองให้น้องชายเข้าๆ ออก ๆ ปากผม ส่วนผมก้เร่งลิ่นรัวไปตามหัวน้องชายแม็ก
“ดี เจต เก่งจัง” ถ้ามึงไม่หยุดพูดกูจะหยุด (อาย)
“ซี๊ด... อ่า ดูด แรง” ปากกูไม่ใช่ปั๊มน้ำนะจะได้ดูดแรง ๆ แม็กเร่งความเร็วของการโยกจนปากครั้งผมเกือบสำลักเนื่องจากมันเข้าไปลึกเกิน จนวาระสุดท้ายก็มาถึงแม็กจับหัวผมไว้พร้อมกับสวนน้องชายเข้าไปในปากผมจนสุด แล้วพุ่งน
้ำรักของมามากมาย ผมใช้ลิ้นเลียวนพร้อมกับดูดอย่างแรง
“อ่า .. ซี๊ดดดดดด” ผมใช้มือจับก้นแม็กไว้ไม่ให้แม็กถอนน้องชายออกมาจากปากผมได้แล้วแกล้งแม็กโดยการดูดๆ
ๆๆๆๆๆๆ
“โอ๊ะๆๆๆ พอแล้วคราบ” แม็กดึงหัวผมออกแต่ผมยังแกล้งโดยการกดก้นแม็กไว้พร้อมกับดูดๆๆๆ
“โอ๊ะ พอแล้ว เสียวๆๆๆๆพอแล้ว” และแล้วเสียงโทรศัพท์ของผมก็ดังขึ้น จึงจำต้องปล่อยน้องชายแม็กเป็นอิสระ ดีนะโทรศัพท์ช่วยชีวิตไว้นะ ไม่งั้นจะดูดให้หัวหลุดเลย
“แม่” ผมอุทานออกมาเมื่อเห็นเบอร์ที่โชว์ ตายแล้วหรือว่าแม่รู้แล้วว่าเราหนีออกมาอยู่กับแม็ก ทำไมรวดเร็วเช่นนี้เราจะทำยังไงดี เอาวะไหนไหนก็ไหนไหนแล้ว
“ครับแม่”
“ฮือๆๆๆ ทำไมเจตทำกับแม่อย่างนี้” ตอนนี้ขนผมลุกไปหมดแม่โทรมาพร้อมกับร้องไห้
“แม่ร้องไห้ทำไมครับ”
“ยังมีหน้ามาถามแม่อีก ฮือๆ แม่ไม่สำคัญกับเจตเลยใช่ไหม ทำไม ๆ แม่เลี้ยงเจตมา 20 ปี ไม่มีค่าพอเท่ากับคนที่เจตคบมาไม่เท่าไรใช่ไหม”
“ไม่ใช่ครับแม่” ตอนนี้น้ำตาของผมกไหลออกมาเช่นกัน แม็กเข้ามากอดผมไว้ แต่ก่อนที่ผมจะได้พูดอะไร แม่ก็วางสายไป ผมก้มลงร้องไห้
“มึงอย่าร้องไห้เลย”
“แม็กอย่าทิ้งเราไปนะ ฮือๆ ๆ”
“กู ไม่ทิ้งมึงหรอก อย่าร้องเลย เดี๋ยวกูร้องตามมึงนะ” แต่ยิ่งแม็กปลอบผมยิ่งร้องไห้ ผมจึงลุกไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อไปเรียน ผมนั่งอยู่บนเตียงในหัวผมมีแต่เรื่องราวต่างๆ มากมาย ชั่วดี มันปนกันไปหมด จนแม็กอาบน้ำเรียบร้อยผมก็ให้แม็กมาที่คอนโดก่อนเพื่อมาเอารถของผม เราแยกกันที่คอนโดมาถึงที่เรียนผมเจอไอ้วัดเล่าเรื่องทุกอย่างให้มันฟัง มันว่าผมบ้าหลงแม็กไม่ดูตาม้าตาเรือ
“เออ กูหลง มึงไม่รู้หรอกว่า การที่เรารักใครซักคนหมดหัวใจมันเป็นยังไง”
“เอ่อ ๆ ขอให้มึงโชคดีแล้วกัน ไปขึ้นเรียนกันเถอะ” ผมเดินตามหลังไอ้วัดขึ้นห้องเรียนประมาณครึ่งชั่วโมง ก็มีอาจารย์อีกท่านเดินเข้ามาในห้อง
“นาย....... ออกมาข้างนอกด้วย” ชื่อจริงผมครับ ผมได้ยินก็ลุกขึ้นเดินออกไปข้างนอกพอพ้นประตูภาพที่ผมเห็นคือพ่อ แม่ และแม็ก ผมตลึงไปชั่วขณะ
“พ่อ” ไม่มีคำตอบไดได จากปากของพ่อผม พ่อจ้องหน้าผมเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ
“ตาม พ่อมา” พ่อหันหลังเดินไป ตามด้วยแม่และผมแม็กเดินตามหลังผมมาอีกที พอเดินมาถึงห้องพักครู อาจารย์ที่ตามมาก็ออกจากห้องไปเหลือ พ่อแม่ ผมและแม็ก
“เจต พ่อไม่คิดเลยนะว่าลูกจะทำร้ายพ่อแม่ได้ขนาดนี้ เมื่อพ่อแม่เลี้ยงลูกได้ไม่ดี พ่อก็จะไม่เลี้ยงแล้ว คิดว่าปีกกล้าขาแข็งแล้วก็ดี งั้นก็อยู่กันให้รอด พ่อจะลืมว่าเคยมีลูก” พ่อพูดแต่คนที่ร้องไห้คือแม่ ผมไม่กล้าสบตาแม่เลย แม่ผมขอโทษ พ่อผมขอโทษ
“ส่วนมึง” พ่อหันไปพูดกับแม็ก
“กล้ามากที่ท้าทายกู มึงได้ลูกกูไปแล้วสะใจไหม” แม็กก้มหน้าไม่พูดอะไร
“ถ้า จะให้ดีไปเปลี่ยนนามสกุลด้วยนะ อยากใช้อะไรก็ตามสบายเพราะคนตระกูลนี้ไม่มีคนเนรคุณ เจอกันก็อย่าได้ทัก” ช่างกรีดเข้าไปในหัวใจผมเหลือเกิน น้ำตาผมมันไหลออกมาอย่างมากมาย เหมือนแม่ที่ตอนนี้ก็ร้องไห้ไม่แพ้ผม
“เอากุญแจรถมา เอาบัตร เอ ที เอ็ม คืนด้วย เมื่อคิดว่าจะอยู่ได้ก็อยู่” ผมจ้องมองพ่อ
“กูบอกให้มึงเอามา” พ่อคงจะโกรธผมมาก พ่อไม่เคยพูดอย่างนี้กับผมเลย ผมค่อย ๆ ล้วงกุญแจ และบัตรเอ ที เอ็มคืนให้พ่อ
“อยาก จะรู้เหมือนกันว่าจะอยู่กันรอดไปได้ซักกี่น้ำ..กลับเถอะแม่” พ่อเดินนำหน้า แม่ออกไปจากห้องพักครู แม่เดินเข้ามาใกล้ผม ยกมือวางที่ไหล่ ตอนนี้น้ำตาของแม่และผมต่างไหลออกมาอีกครั้ง
“คุณกลับได้แล้ว อย่าเสียใจกับคนเนรคุณ” แม่ปล่อยมือจากไหล่ผมแล้วเดินออกไป แม่อย่าทิ้งผมไป
“แม่” แม่หันมามองผมอีกครั้งแล้วเดินตามพ่อออกไป ผมเดินออกมาที่ห้องพักครูมองไป ทางที่กับแม่เดิน แม่กอดแขนพ่อไว้แล้วซบลงที่แขนร้องไห้ พ่อลูบหัวแม่ ภาพนี้ยังติดตราตรึงในหัวผมตลอด
--------ลูกขอโทษ------[/size][/size][/size]

[teemoo]

[size=10pt][size=10pt]ตอนที่ 33 : ความรักที่วัดด้วยหัวใจ

เย็นวันนั้นผมกลับมานอนที่หอกับ แม็กด้วยความเศร้าที่สุด แม็กก็คงรู้ดี แม็กไม่พูดอะไรมากนักมีแต่บอกว่าอย่าคิดมาก ผมก็เข้าใจดี แต่ทำไงได้ ตอนนี้ผมเหมือนกับคนที่เนรคุณที่สุดในโลก อีกอย่างหนึ่งรถก็ไม่มี เงินก็ไม่มีจะทำยังไงดี ปวดหัว ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เอากระเป๋าตังมาดูมีเงิน 240 บาท ทำไมเราไม่กดเงินไว้นะโง่ จริง ๆ เลย
“แม็ก หิวข้าวหรือยังออกไปทานข้าวกันเถอะ”
“ไปสิ กินอะไรดี”
“ตาม ใจสิ” ผมกับแม็กก็ออกมาทานข้าวกันตามปกติ แต่ในใจผมสิมันไม่ปกติเลย ทานข้าวเรียบร้อยก็กลับมาหอ ผมขอตัวลงมาโทรศัพท์ ผมลองกดโทรศัพท์หาแม่ ติดแต่แม่ไม่รับสาย ผมเลยโทรไปหาไอ้วัดเล่ารายละเอียดให้มันฟังทั้งน้ำตา ไอ้วัดมันก็ปลอบผมมาตามปกติ เมื่อเรียบร้อยผมก็เดินขึ้นไปบนห้องแม็กนั่งอยู่บนเตียง ผมเดินเข้าไปนั่งข้าง ๆ แม็ก แม็กดึงตัวผมไปกอดไว้
“แม็กอย่าทิ้งกูนะ”
“กูไม่ทิ้งมึงหรอก”
”กูไม่เหลือใครแล้ว ฮือ ๆ ๆ ๆ”
“อย่า ร้องไห้อีกเลย ไม่มีประโยชน์หรอกเรื่องมันล่วงเลยมาขนาดนี้แล้ว” ผมซบหน้าลงกับไหล่ของแม็กร้องไห้ออกมาอีกมากมาย ผมคิดว่าตอนนี้ไม่ใช่ความเสียใจแต่มันบอกไม่ถูกมันยิ่งกว่าเสียใจ ผมล้มตัวลงนอนพร้อมกับแม็กตื่นเช้ามาของวันใหม่มันไม่ได้สดใสอย่างที่ใจคิด มันยังคงเ
ศร้าใจ ผมมาเรียนหนังสือพร้อมแม็ก ดีที่มาเรียนยังได้เจอไอ้วัด
“มึงเป็นไงบ้างวะ”
“..........................” ไร้คำตอบจากผม
“มึงมีอะไรให้กูช่วยก็บอกนะกูยินดีที่จะช่วยมึงเสมอ”
“ขอบใจมากเพื่อน” วันทั้งวันผมเรียนหนังสือไม่รู้เรื่องเอาเลย กลับมาถึงหอก็นอนอย่างเดียว
“มึงออกไปทานข้าวไหม”
“ไม่อะแม็กออกไปซื้อได้ไหม เราไม่อยากไปไหน”
“งั้นเดียวกูมานะ”
“เอาเงินไปด้วยไหม”
“ไม่ กูยังพอมีเหลือ”
“แม็ก”
“อะไร”
“แม็กเหลือเงินเท่าไร”
“กู.....เหลือ......50 บาท”
“งั้นเอาไป อีกหน่อยสิเผื่อไม่พอ” ผมเปิดกระเป๋าดู เหลือเงินในกระเป๋า 100 บาท ผมยืนเงินให้แม็กไป พรุ่งนี้กูจะกินอะไร รุ่งเช้าผมมาถึงวิทยาลัยก็โทรหาไอ้วัด
“มึงมีอะไร”
“วัด เอ่อ.......”
“มึงมีอะไร”
“เอ่อ......”
“มึงทีอะไรมึงก็พูดมาเลย”
“วัดกูขอยืมเงินหน่อยได้ไหม” เกิดมาในชีวิตก็เป็นครั้งแรกที่ต้องยืมเงินคนอื่น ทำไมมันลำบากใจขนาดนี้นะ
“โธ่ นึกว่าอะไรมึงมาเอาสิ ว่าแต่จะเอาเท่าไรละ”
“ซัก 2,000 ได้ไหม”
“ได้ ไม่มีปัญหาเดี๋ยวเจอกันที่ห้องเรียนกูเอาให้”
“ขอบใจ มึงมากนะ” รอดตายไปอีกหน่อย พอเจอกันที่ห้องไอ้วัดก็เอาเงินให้ผม ไหนสิ้นเดือนนี้ค่าหออีกละจะเอาที่ไหนละเนี๊ยะ ผมยังคงเศร้าต่อมาอีก 1 อาทิตย์ ช่วงนี้แม็กเปลี่ยนไปไม่ค่อยอยู่หอ ตอนเย็นออกจากหอจะกลับอีกทีก็ เที่ยงคืน ผมไม่ถามอะไรเลย ไม่อยากคิดคนเดียวด้วย แต่ก็คิดไปว่าแม็กคงเบื่อผมแล้ว เพราะตอนนี้ผมไม่มีอะไรแล้ว เราแทบจะเรียกว่าอดมื้อกินมื้อก็ว่าได้ เงินที่ยืมจากไอ้วัดมาก็กระบิดกระเบียดใช้ วันนี้ก็คงเป็นวันที่ 13 ได้แล้วมั้งที่แม็กออกไปไหนก็ไม่รู้ ก็คงเหมือนเดิมกลับมาตอนเที่ยงคืน จะว่าไปผมก็เคยถามนะว่าไปไหน แม็กก็บอกว่าไปหอเพื่อน ผมก็ไม่ถามต่อ ผมแอบน้อยใจตัวเองอยู่เหมือนกัน เพราะตอนนี้เหมือนแม็กจะไม่รักผมเลย ตกเย็นกลับหอทานข้าวอาบน้ำแต่งตัวแม็กก็ออกไป ผมก็นอนคนเดียว กลับมาแม็กก็นอนหลับ แม็กเขาคงมีแฟนใหม่แล้ว ช่างเถอะถ้าแม็กเจอคนที่ดีกว่าเราก็ปล่อยแม็กไป(คิดคนเดียวอีกแล้วกู) อยู่คนเดียวจะบ้าตายโว้ย โทรหาไอ้วัดดีกว่า
“วัดกูอยากกินเหล้า มึงเลี้ยงกูหน่อยได้ไหม”
“ได้ซี๊ เดี๋ยวกูไปรับนะ” ไม่นานนักไอ้วัดก็มารับผมไปกินเหล้า
“ไปกินที่ไหนดี” ไอ้วัดเอ่ยปากถามผม
“ขับไปเรื่อย ๆ ก่อนเถอะ” ไอ้วัดนี้ก็ดี มันขับรถพาผมออกมานอกเมืองนิดหน่อย
“ไป ร้านน้องเค้กไหม” ผมเอ่ยปากบอกกับไอ้วัด เพราะตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ณ์ครั้งนั้นผมก็ไม่เคยกลับไปที่ร้านนั้นอีกเลย อีกอย่างจะได้ไปขอโทษน้องเขาด้วย
“ตามใจมึง” ไอ้วัด พาผมมาถึงร้านที่น้องเคกทำงานผมกับไอ้วัดเลือกที่นั่งได้ก็เห็นน้องเค้ก พอน้องเค้กเห็นผมก็รีบเข้ามาหายกมือไหว้
“สวัสดีครับไม่เจอกันนานเลยนะครับ” ยังน่ารักเหมือนเดิมนะน้อง
“ครับไม่ค่อยมีเวลานะครับ”
“แล้ววันนี้นึกยังไงถึงมาได้ละครับ”
“ก็คิดถึงนะครับ” น่านกูหัวงูโผล่
“คิดถึงใครละครับ คงไม่ใช่ผมแน่เลย คงเป็นคนโน้นมากกว่า”
“คนไหนละครับ”
“โน้นไงครับ” น้องเค้กชี้มือไปยังโต๊ะอีกฝากหนึ่ง ผมหันหน้าไปตามนิ้วของน้องเค้ก
“แม็ก” นั้นแม็กนี้แม็กมาทำอะไรที่นี้
“ครับพี่เขามาทำงานที่นี้ได้ 2 อาทิตย์แล้วครับ”
สรุปแล้วที่แม็กหายไปคือแม็กมาทำงานที่นี้เหรอ ทำไมไม่บอกเรานะปล่อยให้เราคิดไปเองอีกแล้ว
“น้องเค้กครับ ช่วยไปตามแม็กมาหาพี่หน่อยได้ป่าวครับ”
“ครับ” ซักพักแม็กก็เดินมาหาผม
“แม็กมาทำงานที่นี้เหรอ”
“ใช่”
“ทำไมไม่บอกเราละ เราจะได้มาทำด้วย”
“กูมาทำคนเดียวนะดีแล้ว กูไม่อยากให้มึงลำบาก แค่มึงคบกูมึงก็คงลำบากพอแล้ว”
“แม็ก” นางเอกจริง ๆ กูร้องไห้อีกแล้ว
“อย่า ร้องไห้อายคนอื่นเขา กินไปนะกูไปทำงานก่อน ไปก่อนนะวัด” ทำไมคน คนหนึ่งถึงได้ดีกับเรามากขนาดนี้นะ วันนี้ผมถึงได้รู้ขึ้นมาอีกว่าผม รักแม็กมากขึ้น..............................................

ขอโทดจริงๆๆนะคับ  ที่หายไปไม่ได้มาต่อต้องทำไห้อารมณ์ค้างคับ  เลยต่อให้เยอะเลยคับ  คับ  ขอโทดจิงๆๆคับ[/size][/size]

[TON_PNT]

ชอบมากมากเลยคับ รีบมาต่อนะคับวันนี้นั่งรออ่านจนเที่ยงครึ่งถึงได้อ่าน

อยากมีคนรักแบบนี้บ้างจัง :'(

จะรออ่านนะคับ

 

[zakuya]

อยากมีคนรักแบบนี้บ้างอ่ะ  ....จะจบแบบแฮปปี้ไหมนะ เห้อ กลัวมันจบเศร้าอ่า แค่นี้ยิ่งอ่านก็ยิ่งอิน .....[/size]