`สนุกมากเล€คับ เรื่๏งเด็กช่าง.....รักจริง.........

[cardkung]

รีบๆ มาต่อด้วยน้า จ๊ะ  สนุกดีจิงๆ

[devilswizzy]

โค๊ด: [Select]

[flash=200,200][color=orange][center][u][b]ต่ออีกเลยคับ บ,,[/b][/u][/center][/color][/flash]

[BTS001!!]

ไม่เป็นไรคราบบบ พี่ให้อภัย เพราะพี่เข้าใจเหตุผมของน้อง
พี่ต้องขอบใจน้องมากกกกกก นะคราบบบบ ที่มาต่อให้(ซ่ะหายอยากเลย)
ยิ่งพี่อ่านเรื่องของน้องมากขึ้ง ยิ่งทำให้พี่คิดถึงอนาคตของพี่ว่าจะเป็นอย่างรัย
พี่กลัวว่า จะเป็นแบบเจต กับแม็ก
แต่ก็ช่างมันเถอะคราบบบบบ อนาคตยังมาไม่ถึง
ถ้าเรื่องยังไม่จบ ก็ช่วยมาต่อให้อีกนะคราบบบบ
ขอบคุณมากกกกกกกกกก เลยคราบบบบ น้องเป็นคนที่น่ารักจริง ๆ

[hidarki]

เฮ้อออ  เศร้า

เรื่องมันช่างเศร้าดีแท้

แต่ก้อรีบๆๆมาต่อน้าค้าบ

เดี๋ยวอารมณ์จะค้าง

อิอิอิ

^^

 

[yo-yo-yotin]

[size=10pt][size=10pt]

เศร้าจังนะคาฟ
รีบมาต่อไวไวนะคาฟ
ขอบคุงนะคาฟที่นำเรื่องดีดีมาให้อ่าน

[/size][/size][/size]

[Bever@KKU]

ขอบคุณนะครับ

รอตอนต่อไปๆ
 

[AmBadBoy]

เรื่องนี้อ่านจบแล้ว

บอกว่า เศร้า จังเลยคัฟ

สู้ๆๆ ต่อไป อัพเรื่อยๆ นะคัฟท่าน

คนอื่น รออ่านมากมาย

[mancm]

ช่ายยยย
รออ่านด้วยอีกคน ถ้าไม่มาต่อเร็วๆๆๆ จะให้แม็กไปตื๊บแทนเลยนิ

แต่ งงๆ ว่า แม่เจตรู้ได้ไง เดาออกเลยหรอว่า แม็กคบกะเจต แค่ผู้ชายนอนเปลือยในห้องผุ้ชาย แล้วไมไม่มองว่าเป็นเพื่อนสนิทกานล่ะ
ผิดกับนิสัยที่แม่เจตดูใจดี ง่ายๆ ตอนที่แม็กไปเที่ยวบ้านเจต เน๊อะ

โทษที อินนนนนน์ ว่ะ ฮ่าๆ เด็กช่างแบบนี้ เป็กหว่า กล้า ใจถืงใจดี
อยากดูหน้าคนแต่งเจงๆๆๆ คิดได้ไงถืงขนาดเนี้ย สุดดดยอด

[AmBadBoy]

อ่า ก็เพราะว่า แม๊ก บอกแม่ไงคัฟ แม่ของแ๊ม๊ก ถึงรู้

อิิอิ

ไม่ขอพูดยาวหรอก เด๋ยวไม่สนุก

รออ่านไปล่ะกัน อิอิ

[mancm]

อ่าเจงดิ อ่านข้ามหรอเนี้ยตู....ม่ายมั๊ง
แล้วแม็กปายบอกทัมไมว่ะ เอ่อ เน๊อะ อยู่แบบนั้นก้อดีอยู่แล้วนิ แสดงความจรีงใจจนเกีลขอบเขต (ช่างเขียน)

และมันก้อตลกยังไงไม่รู้เน๊อะ เด็กชอบตีกันแมนๆแท้ๆ มีแฟนเป็นหญิงอีก อย่างแม็ก โดยเฉพาะ อั้ยไก่อ่ะ เปลี่ยนมาชอบผู้ชายดื้อๆชะงั้นเลย
ฮ่าๆ มาชอบเพศที่ตีกันตลอดได้อีก (มุมมองใหม่ หาให้สักคนที ก๊ากๆ) แถมเด็กเสีร์ฟร้านเหล้าอ่ะมันจีบกันง่ายเน๊อะ แน่ใจนะไม่ใช่สปาชาย แง๋มๆ (แชวขำๆเฉยๆ)
ตัวแม็กนี้ สนุกมากครับ ชมๆๆๆๆ

[BTS001!!]

เหมือนกันคราบบบ ผมยิ่งอ่านก็ยิ่งอิน
ยิ่งอยากอ่านต่อ มาต่อเร็ว ๆ นะคราบบบ
ผมและเพื่อน ๆ อีกหลาย ๆ คนรออยู่
เพื่อผมจะได้เอาไปเป็นทางว่า ในอนาคตของผมจะทำยังไงดี
เพราะน้องเขียนเรื่องสนุกได้ใจพี่มากเลยอะ
ทำให้พี่คั้งไปเลย จนแฟนพี่บอกไปว่าหมกมุ่น มากไป
แต่พี่ชอบของพี่ พี่ไม่สนใจ
จึงทำให้ผมไม่รู้ว่าเคารักผมจริงหรือป่าว
ส่งสัยต้องลองใช้วิธีอยู่ห่าง ๆ แบบ เจต กับ แม็ค บ้างแล้วละ
ยังไงก็มาต่อเร็ว ๆ นะคราบบบบบ
ขอบคุณคราบบบบ

[pcgheera]

นุก..จังงัฟฟ...นิยายเรื่องนี้ แต่ก็งัฟความจริงจะมีสักกี่คนที่มีฐานะอย่าง เจต ที่มารักกับเด็กช่างมันช่างเป็น
ความใฝ่ฝันที่จะมีความรัก แบบนี้จริงๆ

[eak1215]

เมื่อไรจะมาต่อละครับ  อยากอ่านอีกครับ นุกดี

[boombamakka]

มาต่อเร็วๆนะ ซึ้งกินใจมากๆอยากอ่านต่อแล้ว

[teemoo]

ต้องขอโทดพี่ๆๆทุกคนนะคับ  ที่ไม่ได้ต่อนานเลย  คอมมีปัญหานิดหน่อยอ่ะคับ  และก้อไปต่างจังหวัดมาครับ พึงกลับมาวันนี้เองคับ  เลยมารีบต่อให้คับ  ขอขอบคุนทุกเม้นด้วยนะคับ  คับ  ขอบคุนคับ
ตอนที่ 34 : หึง .. เอาอีกแล้ว


คืน นั้นผมกลับมานอนด้วยความสุข เห็นแม็กตั้งหน้าตั้งตาทำงานแล้วมีความสุขจังเลย แต่แล้วความคิดหนึ่งมันก็แล่นเข้ามาในหัวสมองของผมนั้นคือผมคิดถึงแม่จัง เอะ นี้มันเวลาตี 1 แล้วนี้นาแล้วทำไมแม็กยังไม่เข้ามาอีกนะ ไม่เป็นไรสงสัยเก็บร้าน ตี 2ผ่านไป ยังไม่เข้ามา ชักจะไปกันใหญ่แล้วผมเลยกดโทรศัพท์ไปหาแม็ก ตู๊ด ๆ ๆ ๆ
“ฮัลโล” ไม่ใช่เสียงแม็กนี้ มึงเป็นใครมารับโทรศัพท์สุดที่รักของกูได้ไง
“ขอสายแม็กครับ” หรืออีกนัยยะขอสายผัวกูหน่อย
“พี่แม็กเข้าห้องน้ำครับ” สาระเน่เฝ้าไว้เรอะถึงได้รู้ว่าแม็กเข้าห้องน้ำ
“งั้น ถ้าแม็กกลับมาบอกให้แม็กโทรกลับเบอร์นี้ด้วยนะครับ” ก่อนรับมึงเห็นไหมว่าแม็กแมมเบอร์กูไว้ว่าที่รักนะ โทรกลับเบอร์ที่รักด้วย
“ครับ เดี๋ยวผมจะบอกพี่แม็กให้ครับ” แล้วผมก็วางหูไป ไม่เข้าใจ มือถือทำไมไม่เอาติดไว้กับตัวนะ ทิ้งไว้ให้คนอื่นทำไม อีกซักพักแม็กก็โทรกลับมา
“มึงมีอะไร”
“เปล่า ก็เห็นแม็กไม่กลับมาก็เลยเป็นห่วง แล้วนี้อยู่ที่ไหนละ”
“อยู่ที่ร้านบังเอิญวันนี้วันเกิดน้องเขานะก็เลยอยู่กินเหล้าต่อ ขอโทษที่ไม่ได้บอก”
“ไม่เป็นไรแล้ว.....เอ่อ” จะทำถามว่าใครที่รับโทรศัพท์เมื่อกี้
“มีอะไร”
“เอ่อ..แม็กจะกลับเมื่อไร” ทำไมไม่ถามออกไป อะไรมาปิดปากมึงไว้ไอ้เจต
“เดี๋ยวก็กลับแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วง”
“กลัว แฟนจริงนะ” มีเสียงสัพพะเวสีสอดแทรกเข้ามา เดี๋ยวเหอะแม่จะจุดธูปสะกดต์วิญญาณไม่ให้ผุดไม่ให้เกิดซะเลยนี้ แต่เสียงคุ้น ๆ เหมือนคนที่รับโทรศัพท์เมื่อกี้ แล้วผมกับแม็กก็วางสายกันไปอีกไม่กี่นาทีถัดมาแม็กก็กลับมาห้องหอดังคำรับ ปาก
“เดี๋ยวได้เงินเดือนแล้วไปบ้านกูกันนะ”
“มีอะไรเหรอ”
“ไม่มีอะไรหรอก แค้อยากกลับบ้านหรือว่ามึงไม่อยากไปบ้านกู”
“เปล่า..แม็ก”
“อะไร”
“เดี๋ยวเดือนหน้าเราไปช่วยแม็กทำงานที่ร้านนะจะได้ช่วยกัน 2 แรงไง”
”เฮ้ย..ไม่ต้องมึงจะลำบากเปล่า ๆ“
“ไม่เป็นไรหรอก ดีกว่าเราจะอยู่เฉย ๆ นะ” ดูสีหน้าแม็กลังเลนิดหน่อยที่ลังเลนี้ลังเลอะไรนะ หรือว่ามีอะไรที่มากกว่านั้น
“ตาม ใจมึง” 55555 และแล้วอีกวันผมก็มาสมัครงานที่ร้านของแม็ก และเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาผมก็ขอเจ้าของร้านทำงานในวันนั้นเลย การทำงานในวันแรกของผมเหนื่อยมากก็ไม่เคยทำงานมาก่อนนี้นา แต่ก็ดีที่มีน้องเค้กมาช่วยสอนอย่าคิดมาก ผมกับน้อเงค้กอยู่โซนเดียวกันและเจ้าของร้านก็ให้น้องเค้กเป็นพี่เลี้ยงผม ส่วนแม็กอยู่อีกโซนกับใครคนนั้น ผมรู้ว่าชื่อเคนถามจากเค้ก ดูเคนจะคอยช่วยเหลือแม็กทุกอย่างเหมือนรู้เรื่องหมดทั้ง ๆที่ทราบมาอีกเหมือนกันว่าเพิ่งเข้ามาทำงานวันเดียวกับแม็ก หรือว่าเคนจะชอบแม็ก เฮะ ๆ ๆ ข้ามศพกูไปก่อนเถอะ แล้วการทำงานวันแรกของผมก็จบลงผมได้ทิปตั้ง 170 บาทแนะ ถ้าเป็นเมื่อก่อนละก้อคงเป็นเงินที่ไม่เท่าไร แต่ตอนนี้มันเยอะมากสำหรับผม ผมกับแม็กกำลังจะกลับหอเคนก็วิ่งมาจากไหนก็ไม่ทราบ
“จะกลับกันแล้วเหรอครับ”
“ครับ” แม็กตอบ
“กินเหล้ากันไหมฮะ พรุ่งนี้ก็วันหยุดไม่ใช่เหรอ” แม็กหันหน้ามามองผม
“ถือว่าวันนี้เลี้ยงต้อนรับ น้องใหม่ของร้าน” ตอนนี้น้องเค้กก็เข้ามาสบทบ
“ก็ได้ครับ” ผมตอบไป สรุปเราก็มานั่งกินเหล้าต่อที่ร้านั้นแหละครับมีผมมีเค้ก แล้วก็มีเคน พวกเราก็คุยกันไปเรื่อยเปื่อยแหละครับจน
“แม็กเป็นแฟนเจตเหรอครับ” เคนเริ่มต้นถาม คำถามนี้เกือบทำเอากูสำลักเหล้า
“ครับ ผมเป็นแฟนกับเจต” ดีมากที่รัก
“ก็ว่านะครับเห็นสนิทสนมกันจัง” แล้วไงมันไปหนักอวัยวะส่วนไหนของมึง
“อย่างนี้เค้กก็ผิดหวังสิครับ” เคนเอ่ยวาจาขึ้นอีก มันจะมาไม้ไหน
“5555 พูดอะไรเรื่อยเปื่อยครับ” ผมแกล้งหัวเราะไปงั้นแหละ
“ก็เค้กเขาชอบเจต” ผมหันไปทางน้องเค้ก
“เคนพูดไป” น้องเค้กเถียงขึ้น
“เอ๊า พูดความจริง เมื่อกี๊ยังบอกไม่ใช่เหรอว่าเจตน่ารัก แล้วก็ชอบเจตด้วย” มึงจะเอาอะไรกับกูไอ้เคนรู้สึกว่าเราไม่เคยมีอะไรบาดหมางใจกันนะ
“ก็แค่ชอบนะครับ อย่าคิดมากนะครับพี่แม็ก ผมไม่ได้คิดจะแย่งพี่เจตหรอกครับ” น้องเค้กแก้ตัว
“อย่าพูดอย่างนั้นสิเค้ก ของอย่างนี้ใครดีใครได้ 55555 พูดเล่น” ผมหันไปมองหน้าเคนทันที อย่าลองดีกับกูนะไอ้เคน
“ก็ดีครับมีคนรักดีกว่ามีคนเกลียด” ผมพูดกับน้องเค้ก
“แม็กละไม่มีใครมาจีบอีกเหรอ” ไอ้เคนเริ่มถามแม็กอีกครัง
“มีเหมือนกันแต่เราไม่สนใจ”
“ทำไมไม่เปิดโอกาสให้ตัวเองบ้างละ” นี้ไอ้เคนมึงจะยุให้แม็กทิ้งกูรึงัย ขนาดกูอยู่ด้วยนะเนี๊ยะ
“ไม่ละเรามีเจตแล้ว”
“รัก กันจริงนะ” กูเริ่มอารมณ์ไม่สุนทรีย์แล้วนะไอ้เคนได้มึงจะลองดีกับกูใชไช่ไหมได้เลย วันแรกมึงจะเป็ฯศัตรูกับกูก็ได้เลย เดี๋ยวเจ๊จัดให้
“แล้วเคนละไม่มีแฟนเหรอ” ผมเริ่มถามไอ้เคนบ้าง
“ก็กำลังหาอยู่”
“เหรอ ๆ รีบ ๆ หาหน่อยนะ เดี๋ยวจะเข้าหนาวแล้วจะหนาวกายแต่คงไม่เท่าไรแต่หนาวใจนี้สิ” นี้ 1ดอก
“ก็คิดว่าทันแน่นอนครับ และก็คิดว่าน่าจะหาไอ้แถวนี้” พร้อมกับชายตาไปทางแม็ก
“เห รอ ก็ขออวยพรนะ ให้สมหวังและก็หวังว่าคงไม่ใช่แม็ก เพราะว่าแม็กจะรักเดียวใจเดียวแต่ถ้าจะไปนอนกับคนอื่นบ้างก็เป็นธรรมดาหา เศษหาเลย ไม้ประดับก็คงเป็นไม้ประดับนะครับ” นี้ดอกที่ 2 แม็กคงรู้ว่าสถานการณ์ไม่ค่อยดี
“ไปเที่ยวที่อื่นกันไหม”
“ไปครับ” เคนตอบก่อน สารเน่อีกแล้ว
“ไปที่ไหนละ” ผมถามขึ้น
“ ไปเธคไหมไม่ได้ไปนานแล้วนะ ที่มึงชอบนะ”
“ก็ดี”
“แต่ผมเข้าไม่ได้ครับ อายุผมไม่ถึง”
“ไม่เป็นไร พี่พาเข้าได้” สรุปเรา4คนก็มาถึงเธอปีระจำของผม
“ว่าไงเจตไม่เจอนานเลยนะ” การ์ดข้างหน้าทักผม
“ไม่ค่อยว่างนะครับ วันนี้ผมพาน้องมาเที่ยวครับ ขอเข้าได้ไหมครับ”
“อายุเท่าไรละ”
“19ครับ”
“ไป ๆ เข้าไป”
“ขอบคุณ ครับ” เข้ามาได้ก็ได้โต๊ะ สั่งเหล้าพร้อมมิกซ์พร้อม ก็เริ่มกินกัน เหมือนเดิมแม็กนั่งอยู่กับที่เพราะเต้นไม่เป็นอย่างนี้แหละชอบ ส่วนผมออกมาเต้นตามสะเต็ป พอหันไปที่โต๊ะอีกทีก็เห็นไอ้เคนกำลังคุยอะไรก็ไม่รู้กับแม็กผมรีบเดินกลับ มาที่โต๊ะ
ไอ้เคนก็ถอยออกมา ถูกต้องให้รู้ซะมั้งว่าของใครเป็นของใคร
“คุยอะไรกัน”
“เปล่า”
“แล้วไป”
“ทำไม หึงเหรอ”
“อือ”
“อะไรนะไม่ได้ยิน”
“เอ่อ หึง อย่าอยู่ใกล้มันมากนักนะไม่น่าไว้ใจ”
“คราบบบบบบบบ” น่านผีเข้าสิงแม็กอีแล้วพูดซะเพราะเชียว
“ชนแก้วครับ” ผมหันไปตามเสียง น้องเมฆนี้ มาได้ไง


ตอนที่ 35 : ผู้ชายมารยานี่มันน่า

ใกล้จะถึงตอน ล่าสุดละ ขอโพสวันละตอนละกันนะคับ/เล้ง
“ไม่เจอกันนานนะครับพี่เจต”
“ครับ แล้วเข้ามาได้งัยครับ อายุไม่ถึงไม่ใช่เหรอ”
“ครับ รู้จักกับการ์ดนะครับเขาเลยให้เข้ามาอีกอย่างพบได้ข่าวว่าพี่เจตชอบมาที่นี้ก็เลยมาด
ักนะครับเผื่อเจอซักวันและแล้ววันนี้ก็เป็นจริง......อ้าวลืมสวัสดีครับพี่แม็ก” ยังดีที่ยังจำแม็กได้
“สวัสดี” มารยาทดีมากแม็กน้องเขาสวัสดีก็ต้องสวัสดีตอบแบบนี้แหละ พอแม็กสวัสดีเสร็จก็ดึงผมเข้าไปกอด ไม่ต้องก็ได้เขารู้แล้วว่าเราเป็นแฟนกัน
“แล้วพาใครมาอีกละครับไม่แนะนำให้ผมรู้จักเลย”
“อ๋อครับ นี้เค้กครับ แล้วนี้” ผมหันไปทางไอ้เคนด้วยหางตา
“เคน”
“สวัสดีครับ ผมเมฆครับ” พร้อมกับยกแก้วขึ้นชนทุกคน พอชนแก้วเรียบร้อยสายตาน้องเมฆก็หันมาทางผม
“พี่เจตครับไปรู้จักกับเพื่อนผมไหมครับอยู่ที่โต๊ะโนั้นนะครับ” พร้อมกับชี้นิ้วไปทางโต๊ะอีกฝั่ง
“เอ่อ....คือ” จะไปไหนงัยครับน้องเมฆแม็กยืนอยู่ตรงนี้
“ไปเถอะ” แม็กระซิบที่กูผม
“แต่ไปเฉย ๆ นะแล้วรีบกลับมา” ผมหันไปมองหน้าแม็ก เมื่อได้รับอนุญาต ผมจึงเดินไปกับน้องเมฆ
“เพื่อน ๆ นี้พี่เจตแฟนกู” คือน้องเมฆจะเป็นการไม่สมควรมั้งครับที่จะแนะนำพี่อย่างนี้ แล้วอีกอย่างเพื่อน ๆ น้องเมฆไม่ว่าเหรอครับที่แนะนำว่าผู้ชายเป็นแฟน
“ สวัสดีครับ” เพื่อน ๆ น้องเมฆทุกคนกล่าวสวัสดีพร้อมกับยกแก้วขึ้นชน ผมหันไปมองแม็กเป็นระยะ ๆ แต่ขณะเดียวกันก็เห็นน้องเค้กมองมาทางผมเหมือนกัน ซักพักน้องเค้กก็มายืนข้างหลังผมแล้วเต้น พร้อมกับกอดผมไว้ เอ่อคือน้องเมฆครับทำแบบนี้พี่คิดว่าเราจะตายพร้อมกันนะครับ ผมใช้มือค่อย ๆ แกะมือน้องเมฆออกแล้วเบี่ยงตัวออกมา น้องเมฆหัวเราะออกมา
“แกล้งคนนี้มันสนุกนะครับ” น้องเมฆนะสนุกครับแต่พี่นะสยอง
“พี่ขอตัวกลับโต๊ะก่อนนะครับ”
“ครับ” ผมรีบเดินกลับมาที่โต๊ะ
“ว่าไงอุ่นไหมกอดไอ้เมฆนะ” เห็นด้วยเหยอ
“ไม่หรอกน้องเขาแกล้งนะ”
“น้อง เขาอาจจะคิดไปไกลกว่านั้นแต่มึงห้ามคิดไปด้วยละ” ดีนะที่เดี๋ยวนี้แม็กอารมณ์เย็นลงเยอะ ไม่งั้นผมคงโดนไปแล้ว ผมดื่มเหล้าลงไปอีก ไอ้ผมมันก็นะกินเหล้า เยอะ ๆ แล้วเมาไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไร เมาแล้ว
“เดี๋ยวกูไปห้องน้ำก่อนนะ” แม็กกระซิบข้างๆ ผมแต่ไม่กระซิบธรรมดานี้ซิแม็กกัดไปที่หูด้วยสยิวนะเว้ย แม็กกำลังจะเดินออกไป
“จะไปไหนเหรอ” ไอ้เคนมันถามแม็ก
“ไปห้องน้ำ”
“ไปด้วยคนสิ” อ้าวเฮ้ยไม่ถูกต้องนะ ไอ้เคนรีบเดินตามแม็กไป ผมได้แต่ทำตาปริ๊บ ๆ
“พี่เจตครับ”
“ครับ” น้องเมฆเรียกผม
“วันนี้ผมสนุกจังเลยครับเป็นครั้งแรกที่ผมได้มาเที่ยวเธคแบบนี้”
“ครับ วันหลังพี่จะพามาอีก ถ้าน้องเค้กชอบ”
“พี่เจตครับผมอยากเข้าห้องน้ำครับ”
“ครับ เดี๋ยวรอสองคนนั้นกลับมาก่อนแล้วกันนะครับ เราค่อยไป”
“ครับ” ซักพักสองคนนั้นก็กลับมา แต่ไม่ได้กลับมาธรรมดามีการประคองกันมาด้วย แม็กประคองไอ้เคนมานะครับ เป็นอะไรนักหนาต้องประคองกันมาด้วย ผมเพ่งกระแสจิตไปสยบแม็กไว้
“เคนเป็นอะไร” ผมถามแม็ก
“มันเมานะ” อู๊ย ตอแหล very much เมื่อกี้ยังเดินเหินยังกับนางพญาตอนนี้ทำเป็นเมา อย่างนี้ต้องตบ ๆๆๆๆๆ แม็กประคองมาจนถึงโต๊ะก็เอาไอ้เคนวางลง
“เราไปห้องน้ำก่อนนะ ไปครับน้องเค้ก” ตอนไปห้องน้ำก็ต้องเดินผ่านโต๊ะน้องเค้กอีก
“ไปไหนครับ”
“ไปห้องน้ำครับ”
“ผมไปด้วยครับ” น้องเมฆเดินตามผมมา จนถึงห้องน้ำ ทำธุระกันเสร็จเรียบร้อยกำลังจะเดินกลับ
“พี่เจตครับ คืนนี้ไปทานกันต่อไหมครับ”
“ไม่ดีกว่าครับน้องเมฆเอาไว้วันหลังนะครับ”
“ผม เข้าใจครับ แต่ยังไงผมก็ยังรักพี่เจตนะครับ” น้องเค้กหันมามองหน้าผมด้วยสายตาที่แปลก ๆ ผมรีบเดินออกมาน้องเค้อจับแขนผมไว้ผมหันไปมองหน้าน้องเค้ก
“พี่เจตครับ ผมมีเรื่องจะพูดด้วย”
“มีอะไรครับ” ผมจึงเดินเลี่ยงออกมานั่งโต๊ะที่ว่าง ๆ แล้วมุมมืด ตอนนี้ผมนั่งลงบนเก้าอี้ส่วนน้องเค้กยืนอยู่ข้างหน้าผม
“พี่เจตครับ ผมชอบพี่เจตนะครับ” วันนี้วันอะไรกูจุดธูปผิดดอกไปเหรองัยมีแต่คนมาบอกรักบอกชอบ
“ตั้งแต่ วันนั้นที่เราได้เจอกันผมก็ถูกชะตากับพี่เจต และตั้งแต่วันนั้นผมก็เฝ้ามองว่าพี่เจตจะมาอีกเมื่อไรจนได้มารู้ทีหลังว่า พี่เจตมีแฟ
นแล้ว แต่ผมก็ยังชอบพี่เจตอยู่เหมือนเดิม พี่เจตคงไม่ว่านะครับที่ผมจะชอบพี่เจต” น้ำตาน้อย ๆ ของน้องเค้กไหลออกมา โธ่ พี่จะโกรธได้งัยพี่ก็เป็นส่วนหนึ่งเหมือนกันวันนั้นไม่น่าไปให้ความหวัง น้องเลย
“พี่เจตครับผมขอกอดพี่เจตซักครั้งได้ไหมครับ” ไม่รอคำตอบจากผมน้องเค้กโผเข้ามากอดผม ผมก็ใช่จะใจร้ายก็กอดน้องเค้กตอบ ภาวนาอย่าให้แม็กเดินมาเข้าห้องน้ำตอนนี้เลย น้องเมฆกอดพร้อมกับร้องไห้ออกมา ไม่ร้องเฉย ๆ อีกละ น้องเค้กก้มลงตรงซอกคอผมพอดี เสียวเว้ยๆ น้องเค้กกอดผมแน่น ๆ ตอนนี้น้องเค้กหันจมูกมาหอมผมตั้งแต่ซอกคอขึ้นมาถึงหู น้องเค้กครับอย่าทำแบบนี้ เดี๋ยวพี่เอาจริงนะ ผมพยายามจะผลักน้องเค้กออก
“พี่เจตรังเกียจผมเหรอครับ”
“ไม่ ได้รังเกียจครับแต่มัน..เอ่อ” น้องเค้กก้มลงจูบผม ดีที่มันมืดนะเนี๊ยะ ไม่งั้นละอายแย่เลย แต่ก่อนที่อะไร ๆ มันละเลยเถิดไปกว่านั้นไฟในเธอก็ถูกเปิดขึ้น น้องเค้กหยุดทันทีผมรีบลุกขึ้นมองไปรอบ ๆ ว่าเกิดอะไรขึ้นตำรวจเข้ามานี้นา ตายห่าละ ผมรีบจูงมือน้องเค้กกลับมาที่โต๊ะ ที่โต๊ะแม็กทำหน้าไม่พอใจอะไรซักอย่าง
“ทำไมไปห้องน้ำนาน”
“เราปวดท้องนะ”
“ดีที่กูเห็นไอ้เมฆมันมาก่อนไม่งั้นกูคิดว่ามึงต้องไปทำมิดีมิร้ายกับไอ้เมฆมาแน่นอน
” ถูกต้องคราบ ไม่ได้ไปทำกับน้องเมฆหรอกไปทำกับคนอื่นมานะ
“ตำรวจ มารีบออกไปเถอะ น้องเค้กยังอายุไม่ถึง” ผมรีบเดินนำหน้าออกมากะว่าจะออกทางประตูหลัง ไอ้เคนยังทำเป็นเมาเดินเป๋ไปเป๋มา เดี๋ยวแม่ให้เมามัดกูหรอกไม่รู้จักเวล่ำเวลา ความคิดแว็ปหนึ่งผมก็แล่นเข้ามาน้องเมฆก็อายุไม่ถึงนี้นา จะทำไงดีวะ พอมาถึงประตูหลังก็มีตำรวจยืนอยู่แล้ว ตายแหง ๆ ผมจึงพาทั้ง 3 กลับมาที่โต๊ะ ผมมองไปที่โต๊ะน้องเมฆตอนนี้ก็นิ่งเงียบกันหมด ตำรวจค่อย ๆ เข้ามาตรวจทีละโต๊ะ นี้เขายกมาทั้งสำนักงานตำรวจเลยหรือไงทำไมถึงได้มาเยอะขนาดนี้ ดูน้องเค้กกระวนกระวายคงกลัวโดนตรวจละซิ นั้น ๆ ๆ พ่อเรานี้ พ่อเราย้ายมาอยู่ที่นี้ตั้งแต่เมื่อไร เฮ้ ดีใจจังเลย แต่จะดีใจไปทำไมเมื่อพ่อเราตัดเราไปแล้วนี้ผมยังยืนอยู่ไม่ไหวติง ซักพักพ่อก็เดินมาถึงโต๊ะผม พอพ่อเห็นผมก็ก็ชะงักไปนิดหนึ่ง ผมจ้องมองดูพ่อ พ่อกำลังจะเดินไปแล้วนี้เป็น
โอกาสสุดท้ายที่จะช่วยน้องเค้กและน้องเมฆได้นะ ผมรีบเรียกพ่อทันที
“พ่อ” พ่อหยุดแล้วหันมามองผมอีกครั้ง แต่ก็เดินออกไป หมดหวังแล้วกู พอจะถึงโต๊ะผมโดนตรวจก็มีนายตำรวจเดินทางโต๊ะผม เอะ นี้มันนายตำราจคนที่เราเจอเมื่อมีเรื่องครั้งนั้นนี้
“น้องครับเชิญน้องกับเพื่อน ๆ ออกไปข้างนอกครับ”
“มีอะไรป่าวครับ”
“ไม่มีอะไรครับ นายบอกให้ออกไปครับ”
“เอ่อยังเหลืออีกโต๊ะครับ”
“ไหนครับ” ผมชี้ไปที่โต๊ะน้องเมฆ
“งั้นก็ไป เรียกให้รวมกันที่นี้ครับแล้วเดินออกไปพร้อมกันเลย” ผมรีบเดินไปตามน้องเมฆพร้อมกับเพื่อน ๆมารวมกันและเดินตามคุณพี่นายร้อยคนนั้นออกไป ตอนออกไปม่แต่คนมอง ช่างเถอะต้องเป็นพ่อ แน่ ๆเลยที่ช่วยเราไว้ ดีใจจังอย่างน้อยก็รู้ว่าพ่อยังไม่ตัดเราจริง จนมาถึงข้างนอก
“ขอบคุณครับที่ช่วยไว้”
“ไม่เป็นไรครับ เป็นคำสั่งครับ”
“ไม่ทราบว่าใครครับ”
“นายครับ” แล้วพี่นายร้อยก็เดินเข้าไป
“พ่อพี่เจตเป็นตำรวจเหรอครับ” น้องเค้กถาม
“ครับ เรากลับกันเถอะครับ”
“ขอบคุณพี่เจตมากนะครับ ไว้ผมจะเลี้ยงข้าวตอบแทนนะครับ” น้องเมฆหันมาขอบคุณผม
“ไม่ เป็นไรครับ” ผมยิ้มให้กับน้องเมฆ แล้วเราก็แยกย้ายกันผมกำลังจะขึ้นซ้อนท้ายแม็ก ก็ได้ยินเสียงรถล้มลง อ้าวรถน้องเค้กนี้แต่คนที่ล้มคือไอ้เคน ทำเป็นรถล้มลงแล้วทำท่าเมา แม้กเดินลงไปดูช่วยผยุงตัวเคนขึ้นส่วนเค้กดึงรถขึ้น
“สงสัยจะเมานะ คงขับไม่ไหวแล้ว” ตอแหลมาก ๆ
“งั้นให้เค้กขี่สิ” แม็กบอก
“เค้กขี่ไม่ค่อยแข็งนะ” มันรีบบอกแม็ก
“ให้ แม็กขี่ได้ไหมให้เราซ้อน แล้วคันนี้ให้เจตขี่ให้เค้กซ้อน” ช่าง...วาง...แผน..เหลื๊อะ..เกินนะ....นางแมงป่อง ไม่นะแม็ก เราก็ขี่ไม่ค่อยเป็นนะ
“ได้” อ้าวแฟนกรูหลงกลมันซะละ มันพยายามเดินกระแพรก ๆ มาขึ้นซ้อนท้ายแม็ก ตบซะดีไหมเนี๊ยะ ผมก็ขึ้นสต๊าทรถมันน้องเค้กก็ขึ้นซ้อนท้าย แม็กออกตัวไปก่อน นั้น ๆ ๆ มันกำลังกอดแม็กกกกกกกกก ปล่อยมือเดี๋ยวนี้นะ จนมาถึงหอไอ้เคน
“แม็กพยุงเราขึ้นห้องหน่อย” พอได้ยินเท่านั้นผมจึงเดินเข้าไปแย่งตัวมันออกมาจากแม็ก
“เดี๋ยวเราขึ้นไปส่งเอง” ผมจึงพยุงมันขึ้นบนห้อง
“ขอบใจ นะเจตแต่จำคำเราไว้เราจะแย่งแม็กมาจากนาย” มันกระซิบที่หูผม นี้กูไปมีความบาดหมางอะไรกับมึง ผมหันหน้าไปมองมัน ตอนนี้ผมกำลังพามันเดินขึ้นชั้น 2 มันกอดคอผมไว้แล้วทิ้งน้ำหนักลงทันทีด้วยแรงของมันมือมันจึงหยุดจากบ่าผม แล้วมันก็กล
ิ้งตกบันไดลงมาประมาณ 3 ขั้น
“โอ๊ย” เสียงมันร้องออกมา ผมเหรอครับอึ้งสิครับมันทำลงไปทำไม แม็กกับน้องเค้กวิ่งเข้ามาผยุงมัน
“เป็นอะไรไหม” แม็กรีบถามมัน ส่วนผมก็เดินลงมาดู
“ไม่เป็นอะไรมากหรอก เจตนะสิไม่รู้เป็นอะไรแค่เราบอกว่าแม็กน่ารักเท่านั้นแหละก็ปล่อยเราเลย เราเลยตกลงมา” อ้าวอีนี้ ตอแหลเห็น ๆ
“มึง” ผมกำลังจะเถียง
“เจตทำไมทำแบบนี้ไม่มีน้ำใจเลย” อ้าวแฟนกรูเป็นไปอีกคน..กลุ้มสิกรู เอาเข้าไป ๆ ๆ กูผิด
“เดี๋ยวเราพาขึ้นห้องเอง” แม็กพยุ้งมันลุกขึ้น
“โอ๊ย”
“เป็นอะไร” แม็กถามอีกครั้ง
“เจ็บข้อเท้านะ”
“กอด บ่าเราไว้สิ” ไม่รอช้ามันรีบกอดบ่าแม็กไว้พร้อมกับหันมาแลบลิ้นให้ผม ไม่ไหวแล้วโว้ย ขอฟูเขาไฟฟิลิปิน่าระเบิดทีเถอะ ผมเดินเข้าไปถีบมันทันที แน่นอนครับล้มทั้ง 2 คน แม็กหัน มามองผม แม็กกำลังจะอ้าปาก
“หุบปาก เลยแม็ก เราเป็นคนไม่มีน้ำใจและลืมบอกไปเราเป็นคนไม่ดีด้วย ขอให้แม็กอยู่กับคนดีดีเถอะ ไปน้องเค้ก” ผมจูงแขนน้องเค้กมาขึ้นรถแล้วสะต๊าทออกไป...........................